Tagił (rzeka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tagił
Тагил
Ilustracja
Widok na Niżny Tagił leżący nad Tagiłem
Kontynent Azja
Państwo  Rosja
Lokalizacja Flag of Sverdlovsk Oblast.svg Obwód swierdłowski
Rzeka
Długość 414 km
Powierzchnia zlewni 10 100 km²
Średni przepływ 40 m³/s
Źródło
Miejsce wschodnie stoki środkowego Uralu
Współrzędne 57°13′08″N 59°58′33″E/57,218889 59,975833
Ujście
Recypient Tura
Współrzędne 58°31′47″N 62°28′38″E/58,529722 62,477222
Mapa
Dorzecze Tury
Dorzecze Tury

Tagił (ros. Тагил) – rzeka w azjatyckiej części Rosji, znajdująca się na terenie obwodu swierdłowskiego. Prawy dopływ Tury

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Rzeka przepływa przez terytorium obwodu swierdłowskiego, a łączna jej długość wynosi 414 kilometrów[1]. Powierzchnia jego dorzecza wynosi 10 100 kilometrów kwadratowych[1]. Przepływa głównie przez tereny zalesione, aż w końcu uchodzi do rzeki Tury[2]. Średni przepływ wynosi 40 m³/s, a szerokość rzeki waha się w zależności od obszaru od 40 do 70 metrów[1]. Tagił jest jedną z najbardziej zanieczyszczonych rzek na terenie obwodu swierdłowskiego[3]. Nad jej brzegami w czasach Związku Radzieckiego ulokowano wiele zakładów przemysłowych, które doprowadziły do skażenia rzeki[3].

Sama nazwa rzeki ma natomiast pochodzenie tatarskie, a pierwsza o niej wzmianka w źródłach rosyjskich pochodzi z 1605 roku[3]. Pierwszy raz została naniesiona na mapy państwa rosyjskiego w 1627 roku[3]. Mimo zanieczyszczenia rzeka jest wykorzystywana przez wędkarzy[1]. Jest to jednocześnie jeden z najstarszych szlaków wodnych na tym obszarze Rosji[4]. W hydrologicznym rejestrze Federacji Rosyjskiej otrzymała numer 111200509[5]. Najważniejsze miejsca leżące nad Tagilem to przede wszystkim Niżny Tagił i Wierchnyj Tagił.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. a b c d Uraltropa.ru: Тагил (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  2. Semantic.uraic.ru: Река Тагил (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  3. a b c d Tagillib.e-tagil.ru: Река Тагил (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  4. Uraltropa.ru: Река Тагил (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  5. Textual.ru: Река Тагил (ros.). [dostęp 2012-08-08].