Tahirydzi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tahirydzi
Tâheriyân
821–873
Położenie {{{nazwa_dopełniacz}}}
Stolica

Merw, Niszapur

Ustrój polityczny

Monarchia

Typ państwa

Emirat

Pierwszy władca

Tahir ibn Husajn

Powierzchnia
 • całkowita


1 000 000 km²

Data powstania

821

Religia dominująca

Islam sunnicki

Tahirydzi – dynastia panująca w Persji w latach 821–873[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Założycielem dynastii był Tahir Ibn al-Husajn, jeden z dowódców armii Kalifatu Abbasydów. Za służbę w wojsku otrzymał zarząd we wschodniej prowincji Persji – Chorasanie. Jego następcy kontrolowali terytoria do granicy z Indiami. Panowanie Tahirydów zostało zakończone przez dynastię Saffarydów[1], którzy przejęli władzę w Iranie. Mimo państwo iż było w teorii przynależne Kalifowi Abbasydzkiemu, w praktyce cieszyło się niezależnością[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]