Tajpan australijski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tajpan australijski
Oxyuranus scutellatus[1]
(Peters, 1867)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada gady
Rząd łuskonośne
Podrząd węże
Rodzina zdradnicowate
Podrodzina Hydrophiinae[2]
Rodzaj Oxyuranus
Gatunek tajpan australijski
Podgatunki[3][1]
  • O. s. canni Slater, 1956
  • O. s. scutellatus (Peters, 1867)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Tajpan australijski, tajpan nadbrzeżny (Oxyuranus scutellatus) – gatunek jadowitego węża z rodziny zdradnicowatych.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w Australii, Nowej Gwinei i Indonezji[3][5][6][7].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Osiąga długość ciała 180–250 cm[5]. Barwa ciała brązowa. Zwierzę płochliwe, szybkie i w razie zagrożenia agresywne[6]. Jego pożywienie stanowią małe ssaki, ptaki, czasami płazy bezogonowe[5]. Ukąszenia tajpanów są śmiertelne, ale dzięki powszechnemu stosowaniu surowic do wypadków śmiertelnych dochodzi rzadko. Ma jedne z najdłuższych zębów jadowych wśród węży Australii[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Oxyuranus scutellatus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. R. Lawson, J.B. Slowinski, B.I. Crother, F.T. Burbrink. Phylogeny of the Colubroidea (Serpentes): New evidence from mitochondrial and nuclear genes. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 37 (2), s. 581–601, 2005. DOI: 10.1016/j.ympev.2005.07.016 (ang.). 
  3. a b Oxyuranus scutellatus (PETERS, 1867) (ang.). The Reptile Database. [dostęp 12 września 2010].
  4. Oxyuranus scutellatus. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  5. a b c d E. Keller, prof. dr J. H. Reichholf, G. Steinbach, i inni: Leksykon Zwierząt: Gady i płazy. Warszawa: Świat Książki, 2003. ISBN 83-7311-873-X.
  6. a b W. Juszczyk: Mały słownik zoologiczny: Gady i płazy. Wyd. I. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1978.
  7. Zwierzęta: encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005. ISBN 83-01-14344-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]