Tamandua północna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Tamandua meksykańska)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tamandua północna
Tamandua mexicana[1]
(Saussure, 1860)
Tamandua północna
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd włochacze
Rodzina mrówkojadowate
Rodzaj tamandua
Gatunek tamandua północna
Podgatunki
  • T. m. instabilis J. A. Allen, 1904
  • T. m. mexicana (Saussure, 1860)
  • T. m. opistholeuca Gray, 1873
  • T. m. punensis J. A. Allen, 1916[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Tamandua północna[4], mrówkojad meksykański[5] (Tamandua mexicana) – gatunek ssaka z rodziny mrówkojadowatych[6]. W niewoli żyje około 9,5 roku[7].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Niezależnie od płci, osiągają wzrost 102–130 cm (w tym ogon o długości 40–60 cm). Dorosłe osobniki ważą od 3,2 do 5,4 kg. Mają żółtawe futro z charakterystyczną czarną „kamizelką” na grzbiecie. Sierść jest krótka, szorstka i gęsta, a długie pazury służą do niszczenia mrowisk i termitier. Duże, sterczące uszy i niewielkie oczy.

Język mrówkojada meksykańskiego, tak jak innych mrówkojadów, jest długi i pokryty lepką śliną, która umożliwia podnoszenie termitów i mrówek. Szczęka nie zawiera zębów, a jej mięśnie oraz żuchwa są zredukowane.

Dzięki chwytnym łapom mogą one wspinać się na drzewa. Duży pazur na środkowym palcu dolnej kończyny i mocne mięśnie umożliwiają rozdarcie kory drzewa, aby zdobyć pożywienie[8].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w południowo-wschodnim Meksyku i Ameryce Środkowej, a w Ameryce Południowej na zachód od Andów od północnej części Wenezueli do północnej części Peru[9]. Żyje zarówno w lasach tropikalnych, jak i w formacjach sawannowych (campos, llanos). Preferują miejsca w okolicach wody i drzew pokrytych mchem[7], gdyż tam łatwiej im znaleźć pożywienie.

Gdy nie są aktywne, tamanduy najczęściej rezydują w pustych pniach drzew lub norach innych zwierząt.

W Panamie często można zobaczyć mrówkojady meksykańskie przepływające między wyspami[10].

Tryb życia i pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Jest samotnikiem, prowadzi zarówno dzienny, jak i nocny tryb życia. Wykazuje aktywność około 8 godzin na dobę, resztę czasu spędzając w pustych pniach drzew. Do jego największych drapieżników należą jaguar amerykański i harpia wielka[8].

Żywi się głównie mrówkami (z wyjątkiem produkujących chemiczne odstraszacze, jak mrówki wędrowne[potrzebny przypis]) i termitami mającymi swoje gniazda u podstaw drzew, w lub na których tamandua zamieszkuje[11].

Na Barro Colorado Island zostało przeprowadzone badanie, w którym stwierdzono, że tamandua zjada około 9000 mrówek dziennie, atakując przy tym 50–80 mrowisk[10].

Mrówkojady meksykańskie komunikują się między sobą przez syczące dźwięki lub silny odór wydzielany przez gruczoły znajdujące się w ich odbycie[11]. Z powodu tego szczególnego sposobu komunikacji są czasem nazywane „leśnymi śmierdzielami”.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Rozmnaża się na jesieni, na wiosnę przychodzą na świat potomki. W miocie rodzą się pojedyncze młode, natomiast zdarzały się przypadki bliźniąt. Ruja występuje u tych zwierząt parę razy w roku i trwa najczęściej 130–150 lub 160–190 dni[9].

Po urodzeniu młode zostają w towarzystwie matek, które bronią je, karmią i opiekują się nimi przez około rok. Po upływie tego czasu, odchodzą one i rozpoczynają własne cykle rozmnażania[7].

Zarówno samce jak i samice osiągają dojrzałość płciową w wieku 1 roku[11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tamandua mexicana, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Tamandua mexicana. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2 sierpnia 2009]
  3. Tamandua mexicana. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 25. ISBN 978-83-88147-15-9.
  5. Andrzej Gwóźdź (red.): Granice kultury. „Śląsk” Sp. z o.o. Wydawnictwo Naukowe, Katowice 2010 [dostęp 2018-02-26]
  6. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Tamandua mexicana. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 18 luty 2017]
  7. a b c David W. Macdonald:  The Encyclopedia of Mammals. Andromeda Oxford Unlimited, 1984. (ang.)
  8. a b D. Navarette, J. Ortega. Tamandua mexicana (Pilosa: Myrmecophagidae). „Mammalian Species”. 43 (874). s. 56–63 (ang.). 
  9. a b L. Emmons:  Neotropical Rainforest Mammals: A Field Guide. Chicago i Londyn: The University of Chicago Press, 1990. (ang.)
  10. a b Fauna of the Islas Tigre and Islas Brujas (ang.). Primate Refuge and Sanctuary of Panama, 2001. [dostęp 2001-04-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2001-07-20)].
  11. a b c R. Nowak:  Walker's Mammals of the World. Wyd. 5. T. 1. Baltimore, Maryland: The Johns Hopkins University Press, 1991. (ang.)