Tamandua północna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Tamandua meksykańska)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tamandua północna
Tamandua mexicana[1]
(Saussure, 1860)
Tamandua północna
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd włochacze
Rodzina mrówkojadowate
Rodzaj tamandua
Gatunek tamandua północna
Podgatunki
  • T. m. instabilis J. A. Allen, 1904
  • T. m. mexicana (Saussure, 1860)
  • T. m. opistholeuca Gray, 1873
  • T. m. punensis J. A. Allen, 1916[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Tamandua północna[4] (Tamandua mexicana) – gatunek ssaka z rodziny mrówkojadowatych[5]. W niewoli żyje około 9,5 roku[6].

Charakterystyka[edytuj]

Niezależnie od płci, osiagają wzrost 102–130 cm (w tym ogon o długości 40–60 cm). Dorosłe osobniki ważą 3,2–5,4 kg. Mają żółtawe futro z charakterystyczną czarną „kamizelką” na grzbiecie. Sierść jest krótka, szorstka i gęsta, a długie pazury służą do niszczenia mrowisk i termitier. Duże, sterczące uszy i niewielkie oczy.

Język tamanduy, tak jak innych mrówkojadów, jest długi i pokryty lepką śliną, która umożliwia podnoszenie termitów i mrówek. Szczęka nie zawiera zębów, a jej mięśnie oraz żuchwa są zredukowane.

Dzięki chwytnym łapom, mogą one wspinać się na drzewa. Duży pazur na środkowym palcu dolnej kończyny i mocne mięśnie umożliwiają rozdarcie kory drzewa, aby zdobyć pożywienie[7].

Występowanie[edytuj]

Od południowo-wschodniego Meksyku, przez Amerykę Środkową, a w Ameryce Południowej na zachód od And, od północnej części Wenezueli do północnej części Peru[8]. Występuje zarówno w lasach deszczowych, jak i w formacjach sawannowych (Campos, Llanos). Preferują miejsca w okolicach wody i drzew pokrytych mchem[6], gdyż tam łatwiej im znaleźć pożywienie (mrówki i termity).

Gdy nie są aktywne, tamanduy najczęściej rezydują w pustych pniach drzew lub norach innych zwierząt.

W Panamie, częstą obserwacją jest widok tamanduy przepływającej między wyspami[9].

Tryb życia i pożywienie[edytuj]

Jest samotnikiem, prowadzi zarówno dzienny, jak i nocny tryb życia. Wykazuje aktywność około 8 godzin na dobę, resztę czasu spędzając w pustych pniach drzew. Do jego największych drapieżników należą jaguar amerykański i harpia wielka[7].

Żywi się głównie mrówkami (z wyjątkiem tych, produkujących chemiczne odstraszacze, takich jak np. mrówki wędrowne[potrzebny przypis]) i termitami, które mają swoje gniazda u podstaw drzew, w których (bądź na których) tamandua zamieszkuje[10].

Na Barro Colorado Island zostało przeprowadzone badanie, w którym stwierdzono, że tamandua zjada około 9.000 mrówek dziennie, atakując przy tym 50-80 mrowisk[9].

Tamanduy komunikują się między sobbą poprzez syczące dźwięki lub silny odór wydzielany przez gruczoły znajdujące się w ich odbycie[10]. Przez ten szczególny sposób komunikacji są czasem nazywane „leśnymi śmierdzielami”.

Rozmnażanie[edytuj]

Rozmnaża się na jesieni, na wiosnę przychodzą na świat potomki. W miocie rodzą się pojedyncze młode, natomiast zdarzały się przypadki bliźniąt. Ruja występuje u tych zwierząt parę razy w roku i trwa najczęściej 130–150 lub 160–190 dni[8].

Po urodzeniu młode zostają w towarzystwie matek, które bronią je, karmią i opiekują się nimi przez około rok. Po upływie tego czasu, odchodzą one i rozpoczynają własne cykle rozmnażania[6].

Zarówno samce jak i samice osiągają dojrzałość płciową w wieku 1 roku[10].

Przypisy

  1. Tamandua mexicana, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Tamandua mexicana. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2 sierpnia 2009]
  3. Tamandua mexicana. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 25. ISBN 978-83-88147-15-9.
  5. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Tamandua mexicana. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 18 luty 2017]
  6. a b c David W. Macdonald:  The Encyclopedia of Mammals. Andromeda Oxford Unlimited, 1984. (ang.)
  7. a b D. Navarette, J. Ortega. Tamandua mexicana (Pilosa: Myrmecophagidae). „Mammalian Species”. 43 (874). s. 56–63 (ang.). 
  8. a b L. Emmons:  Neotropical Rainforest Mammals: A Field Guide. Chicago i Londyn: The University of Chicago Press, 1990. (ang.)
  9. a b Fauna of the Islas Tigre and Islas Brujas (ang.). Primate Refuge and Sanctuary of Panama, 2001. [dostęp 2001-04-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2001-07-20)].
  10. a b c R. Nowak:  Walker's Mammals of the World. Wyd. 5. T. 1. Baltimore, Maryland: The Johns Hopkins University Press, 1991. (ang.)