Tamaryna złotoręka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tamaryna złotoręka
Saguinus midas[1]
(Linnaeus, 1758)
Tamaryna złotoręka
Tamaryna złotoręka
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd naczelne
Rodzina pazurkowcowate
Rodzaj tamaryna
Gatunek tamaryna złotoręka
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Zasięg w Ameryce Południowej

Tamaryna złotoręka[3] (Saguinus midas) – gatunek ssaka naczelnego z rodziny pazurkowcowatych (Callithrichidae).

Występowanie[edytuj]

Saguinus midas zamieszkuje zalesione tereny wzdłuż Amazonki w Brazylii, Gujanie, Gujanie Francuskiej, Suriname i Wenezueli.

Zachowanie[edytuj]

Małpy te żyją w grupach składających się z 4 do 15 zwierząt z niewielką konkurencją wewnątrzgrupową nawet pomiędzy dojrzałymi płciowo samcami. Tylko jedna samica w grupie jest zdolna do rozrodu w sezonie rozrodczym, podczas gdy u innych samic występuje zahamowanie instynktu. Ciąża trwa 140-170 dni, a samica rodzi zazwyczaj dwoje młodych.

Młodymi małpami opiekuje się głównie ojciec, a zwracane są matce tylko do karmienia. Także cała grupa uczestniczy w opiece i wychowywaniu młodych.

Obrona jest priorytetem w grupie i gdy jeden osobnik zostanie zaatakowany, reszta pędzi jej na ratunek. Saguinus midas jest gatunkiem terytorialnym i potrafi być agresywna – posiada ostre kły i pazury zamiast paznokci na wszystkich palcach, włączając duży palec u stopy.

Saguinus midas są świetnymi wspinaczami i większość czasu spędzają pośród pnączy i gałęzi drzew. Są szybkimi, zwinnymi i wspaniałymi skoczkami, znanymi z tego, iż potrafią skoczyć z wysokości 18 metrów z drzewa na ziemię i nie odnieść przy tym żadnych obrażeń.

Dieta[edytuj]

Dieta tego gatunku składa się z owoców, kwiatów, insektów, żab, pająków, jaszczurek i nektaru.

Informacje ogólne[edytuj]

Długość ciała samców wynosi około 24,6 cm, samic około 25,2 cm, ogona samców 38,3 cm, samic 38,6 cm; masa ciała 380–500 g[4]. Długość życia wynosi 10 lat na wolności i 16 lat w niewoli.

Zagrożenia[edytuj]

Naturalnymi wrogami tych małp są małe koty, ptaki drapieżne oraz węże. Gatunek ten jest zagrożony ze względu na niszczenie jego siedlisk w środowisku naturalnym.

Przypisy

  1. Saguinus midas, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, J.-P. Boubli, 2008, Saguinus midas, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016 [online], wersja 2016-2 [dostęp 2016-11-24] (ang.).
  3. W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński, W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 38. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  4. A.B. Rylands, R.A. Mittermeier: Family Callitrichidae (Marmosets and Tamarins). W: R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, D.E. Wilson: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 3: Primates. Barcelona: Lynx Edicions, 2013, s. 336. ISBN 978-84-96553-89-7. (ang.)

Bibliografia[edytuj]

  1. Groves, C. (2005). Wilson, D. E., & Reeder, D. M. ed. Mammal Species of the World (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 135. ​ISBN 0-8018-8221-4​.
  2. Rylands AB and Mittermeier RA (2009). "The Diversity of the New World Primates (Platyrrhini)". in Garber PA, Estrada A, Bicca-Marques JC, Heymann EW, Strier KB. South American Primates: Comparative Perspectives in the Study of Bahavior, Ecology, and Conservation. Springer. pp. 23–54. ​ISBN 978-0-387-78704-6​.