Tao Hongjing

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spacer.gif To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Tao.
Tao Hongjing
Ilustracja
Nazwisko chińskie
Pismo uproszczone 陶弘景
Pismo tradycyjne 陶弘景
Hanyu pinyin Táo Hóngjǐng
Wade-Giles T’ao Hung-ching

Tao Hongjing (ur. 456, zm. 536[1]) – chiński filozof taoistyczny i lekarz, znany także jako uzdolniony poeta, kaligraf oraz malarz. Pośmiertnie otrzymał tytuł Mistrza Zhenbai (貞白先生, Zhenbai xiansheng)[2].

Pochodził z Moling, położonego w okolicach dzisiejszego Nankinu[3]. Przez kilka lat był wysokim urzędnikiem na dworze południowych Qi[4]. W 492 roku porzucił życie dworskie i zamieszkał w pustelni na górze Mao Shan, gdzie poświęcił się studiowaniu taoizmu według wykładni Szkoły Najwyższej Czystości (上清, Shangqing). Jako przyjaciel i doradca buddyjskiego cesarza Wudi z dynastii Liang uniknął rozpoczętych w 504 roku prześladowań mistrzów taoistycznych[5].

Tao Hongjing dokonał syntezy filozoficznych nauk Daodejing i Zhuangzi z alchemicznymi dociekaniami Ge Honga koncentrującymi się wokół metod osiągnięcia nieśmiertelności[6]. Do jego najważniejszych pism taoistycznych należą Zhengao (真誥) i Dengzhen jinyue (登真隱訣)[7]. Pozostawił też po sobie kilka fundamentalnych prac poświęconych medycynie chińskiej, m.in. Bencao jingjizhu (本草经集注)[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. John Lagerwey, Pengzhi Lü: Early Chinese religion: the period of division (220-589 AD). T. 1. Cz. 2. Leiden; Boston: BRILL, 2010, s. 231. ISBN 978-90-04-17943-1.
  2. Alan J. Berkowitz: Patterns of disengagement: the practice and portrayal of reclusion in early medieval China. Stanford, California: Stanford University Press, 2000, s. 215. ISBN 978-0-8047-3603-9.
  3. Joseph P. Hou, Youyu Jin: The healing power of Chinese herbs and medicinal recipes. New York: Routledge, 2005, s. 37. ISBN 978-0-7890-2202-8.
  4. Stephen Little, Shawn Eichman: Taoism and the arts of China. Chicago: University of California Press, 2000, s. 181. ISBN 978-0-520-22785-9.
  5. Merriam-Webster’s encyclopedia of world religions. Springfield, Massachusetts: Merriam-Webster, 1999, s. 1059. ISBN 978-0-87779-044-0.
  6. Fabrizio Pregadio: The encyclopedia of Taoism. T. 1. London: Routledge, 2008, s. 969. ISBN 978-0-7007-1200-7.
  7. Helaine Selin: Encyclopaedia of the history of science, technology, and medicine in non-western cultures. Dordrecht; Boston: Springer, 1997, s. 933. ISBN 978-0-7923-4066-9.
  8. Yuqun Liao: Traditional Chinese medicine. Beijing: China Intercontinental Press, 2006, s. 78. ISBN 978-7-5085-0960-0.