Taper

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Taper – w niemym kinie osoba grająca na pianinie lub organach teatralnych, robiąca podkład muzyczny do wyświetlanych scen. Samo słowo wywodzi się z języka francuskiego taper i oznaczało między innymi: pisanie na maszynie, stukanie, stukanie w klawisze.

W pierwotnym znaczeniu był to pianista grający za zapłatą do tańca; grajek barowy – salonowy. Odpowiedzialni byli też często za akompaniament przy występach kabaretowych i muzyczno-tanecznych a nawet teatralnych. W czasach pojawienia się niemego kina byli wynajmowani również do udźwiękawiania scen na żywo. Z czasem wraz ze znaczeniem słowa zostali włączeni jako stały element niemego kina.

Ten sposób udźwiękawiania filmów popularny był na przełomie XIX i XX w.. W drugiej połowie XX w. coraz częściej udźwiękawiano filmy z pomocą małej orkiestry instrumentalnej, a po popularyzacji gramofonu z płyt winylowych.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

W Polsce w latach przedwojennych oraz krótko po wojnie istniała kontrola praw autorskich do utworów wykonywanych przez taperów. Legalność utworów sprawdzano komisyjnie na podstawie nośnika, na którym znajdował się zapis nutowy. Oryginalność nośnika (oryginalne wydanie) uprawniało do gry bez naruszenia autorskich praw majątkowych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]