Tara Moore

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tara Moore
Ilustracja
Państwo  Wielka Brytania
Data i miejsce urodzenia 6 sierpnia 1992
Hongkong
Wzrost 163 cm
Masa ciała 65 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Zakończenie kariery aktywna
Trener John Morris
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 9 ITF
Najwyżej w rankingu 145 (8 maja 2017)
Australian Open 1Q (2014, 2017)
Roland Garros 1Q (2013, 2017)
Wimbledon 2R (2016)
US Open 2Q (2016)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0 WTA, 11 ITF
Najwyżej w rankingu 151 (2 maja 2016)
Wimbledon 1R (2012–2014)

Tara Moore (ur. 6 sierpnia 1992 w Hongkongu) – brytyjska tenisistka.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Starty w zawodowych turniejach zaczęła w sierpniu 2006 roku, biorąc udział w turnieju rangi ITF w Ekwadorze. Pierwszy sukces odniosła w 2008 roku, wygrywając turniej ITF w Frinton, gdzie w finale gry pojedynczej pokonała Monę Barthel. W sumie wygrała dziewięć turniejów singlowych i jedenaście deblowych tej rangi.

W 2008 roku wzięła udział w kwalifikacjach do turnieju wielkoszlemowego w Wimbledonie, ale odpadła w pierwszej rundzie, ulegając Oldze Puczkowej. W czerwcu 2012 roku zagrała po raz pierwszy w turnieju WTA w Birmingham, w którym pokonała w pierwszej rundzie Ivetę Benešovą. W tym samym roku zagrała w turnieju głównym na Wimbledonie, w grze podwójnej, ale odpadła w pierwszej rundzie (partnerką była Melanie South, przegrywając z parą Mirjana LučićWalerija Sawinych.

W kwietniu 2013 roku osiągnęła drugą setkę światowego rankingu WTA, plasując się na miejscu 200.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W 2017 roku zaręczyła się ze szwajcarską tenisistką Conny Perrin[1].

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series

Gra podwójna 1 (0-1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 20 lutego 2016 Rio de Janeiro Ceglana Szwajcaria Conny Perrin Paragwaj Verónica Cepede Royg
Argentyna María Irigoyen
1:6, 6:7(5)

Wygrane turnieje rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75 000 $
turnieje z pulą nagród 50 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 19/07/2008 Wielka Brytania Frinton ITF 10 000 trawiasta Niemcy Mona Barthel 7:5, 6:1
2. 01/08/2010 Wielka Brytania Chiswick ITF 10 000 twarda Irlandia Amy Bowtell 6:3, 6:4
3. 13/11/2011 Wielka Brytania Loughborough ITF 10 000 twarda Francja Myrtille Georges 7:6(5), 5:7, 6:4
4. 20/01/2013 Wielka Brytania Glasgow ITF 10 000 twarda Francja Myrtille Georges 6:4, 6:1
5. 27/01/2013 Wielka Brytania Preston ITF 10 000 twarda Irlandia Amy Bowtell 7:6(2), 6:1
6. 24/02/2013 Stany Zjednoczone Surprise ITF 25 000 twarda Stany Zjednoczone Louisa Chirico 6:3, 6:1
7. 19/01/2014 Wielka Brytania Glasgow ITF 10 000 twarda Francja Myrtille Georges 6:3, 6:1
8. 10/01/2016 Turcja Antalya ITF 10 000 ziemna Niemcy Anne Schäfer 2:6, 7:5, 6:0
9. 08/04/2018 Egipt Szarm el-Szejk ITF 15 000 twarda Niemcy Eleni Kordolaimi 6:0, 6:1

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cyd Zeigler: These pro women’s tennis partners are engaged to marry each other (ang.). outsport, 2017-09-24. [dostęp 2018-06-28].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]