Tara Moore

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tara Moore
Ilustracja
Państwo

 Wielka Brytania

Data i miejsce urodzenia

6 sierpnia 1992
Hongkong

Wzrost

163 cm

Gra

praworęczna, oburęczny backhand

Zakończenie kariery

aktywna

Trener

John Morris

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

0 WTA, 9 ITF

Najwyżej w rankingu

145 (8 maja 2017)

Australian Open

1Q (2014, 2017)

Roland Garros

1Q (2013, 2017)

Wimbledon

2R (2016)

US Open

2Q (2016)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

0 WTA, 17 ITF

Najwyżej w rankingu

116 (17 stycznia 2022)

Roland Garros

2R (2022)

Wimbledon

1R (2012–2014, 2016, 2021)

US Open

1R (2021)

Tara Moore (ur. 6 sierpnia 1992 w Hongkongu) – brytyjska tenisistka.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Starty w zawodowych turniejach zaczęła w sierpniu 2006 roku, biorąc udział w turnieju rangi ITF w Ekwadorze. Pierwszy sukces odniosła w 2008 roku, wygrywając turniej ITF we Frinton, gdzie w finale gry pojedynczej pokonała Monę Barthel. W sumie wygrała dziewięć turniejów singlowych i szesnaście deblowych tej rangi.

W 2008 roku wzięła udział w kwalifikacjach do turnieju wielkoszlemowego w Wimbledonie, ale odpadła w pierwszej rundzie, ulegając Oldze Puczkowej. W czerwcu 2012 roku zagrała po raz pierwszy w turnieju WTA w Birmingham, w którym pokonała w pierwszej rundzie Ivetę Benešovą. W tym samym roku zagrała w turnieju głównym na Wimbledonie, w grze podwójnej, ale odpadła w pierwszej rundzie (partnerką była Melanie South), przegrywając z parą Mirjana LučićWalerija Sawinych.

W kwietniu 2013 roku osiągnęła drugą setkę światowego rankingu WTA, plasując się na miejscu 200.

W zawodach cyklu WTA Tour Brytyjka osiągnęła dwa finały w grze podwójnej. W 2016 roku wspólnie z Conny Perrin przegrały 1:6, 6:7(5) z deblem Verónica Cepede RoygMaría Irigoyen w meczu o tytuł w Rio de Janeiro. W sezonie 2022 razem z Eminą Bektas uległy 6:4, 4:6, 9–11 Astrze Sharmie i Aldili Sutjiadi w finale w Bogocie.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W przeszłości spotykała ze szwajcarską tenisistką i jej partnerką deblową Conny Perrin[1]. Następnie zawarła związek małżeński z amerykańską tenisistką Eminą Bektas[2].

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
2009

2020
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA 125K series (2012–2020)
od
2021
WTA 1000 (obowiązkowe)
WTA 1000 (nieobowiązkowe)
WTA 500
WTA 250
WTA 125

Gra podwójna 2 (0–2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 20 lutego 2016 Rio de Janeiro Ceglana Szwajcaria Conny Perrin Paragwaj Verónica Cepede Royg
Argentyna María Irigoyen
1:6, 6:7(5)
Finalistka 2. 9 kwietnia 2022 Bogota Ceglana Stany Zjednoczone Emina Bektas Australia Astra Sharma
Indonezja Aldila Sutjiadi
6:4, 4:6, 9–11

Wygrane turnieje rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75 000 $
turnieje z pulą nagród 50 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 19/07/2008 Wielka Brytania Frinton ITF 10 000 trawiasta Niemcy Mona Barthel 7:5, 6:1
2. 01/08/2010 Wielka Brytania Chiswick ITF 10 000 twarda Irlandia Amy Bowtell 6:3, 6:4
3. 13/11/2011 Wielka Brytania Loughborough ITF 10 000 twarda Francja Myrtille Georges 7:6(5), 5:7, 6:4
4. 20/01/2013 Wielka Brytania Glasgow ITF 10 000 twarda Francja Myrtille Georges 6:4, 6:1
5. 27/01/2013 Wielka Brytania Preston ITF 10 000 twarda Irlandia Amy Bowtell 7:6(2), 6:1
6. 24/02/2013 Stany Zjednoczone Surprise ITF 25 000 twarda Stany Zjednoczone Louisa Chirico 6:3, 6:1
7. 19/01/2014 Wielka Brytania Glasgow ITF 10 000 twarda Francja Myrtille Georges 6:3, 6:1
8. 10/01/2016 Turcja Antalya ITF 10 000 ziemna Niemcy Anne Schäfer 2:6, 7:5, 6:0
9. 08/04/2018 Egipt Szarm el-Szejk ITF 15 000 twarda Niemcy Eleni Kordolaimi 6:0, 6:1

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cyd Zeigler: These pro women’s tennis partners are engaged to marry each other (ang.). outsport, 2017-09-24. [dostęp 2018-06-28].
  2. Lizzie Edmonds: Tennis star Tara Moore says female players have to fight for equal pay (ang.). Evening Standard, 2021-07-09. [dostęp 2022-08-09].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]