Tarchia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tarchia
Maryańska, 1977
Tarchia
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada zauropsydy
Podgromada diapsydy
Infragromada archozauromorfy
Nadrząd dinozaury
Rząd dinozaury ptasiomiedniczne
Podrząd tyreofory
Infrarząd ankylozaury
Rodzina ankylozaury
Rodzaj Tarchia
Gatunek Tarchia gigantea
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Tarchiarodzaj wymarłych gadów z rzędu dinozaurów ptasiomiednicznych, roślinożerny dinozaur z rodziny ankylozaurów (Ankylosauridae), zamieszkiwał tereny dzisiejszej Azji. Odkryty przez polską badaczkę Teresę Maryańską.

Obejmuje jeden znany gatunek – Tarchia gigantea.

Dane podstawowe[edytuj | edytuj kod]

Cechy tarchii:

pokrycie ciała: masywne tarczki i kolce, wbite w skórę, doskonale dopasowane do siebie, łuskowata skóra;
głowa: długa na około 40 cm, szeroka na 45 cm
uzębienie: patykowate zęby, ok. 240, o średniej długości 3 cm;
szyja: krótka, pokryta kolcami;
ogon: długi, masywny, zakończony kostną buławą;

Wymiary średnie:

długość ciała 8–8,5 m;
wysokość 2 m;
masa 4500 kg

Pożywienie: rośliny

Okres występowania: późna kreda, około 70–65,5 mln temu.

Biotop: suche, gorące pustynie.

Znaczenie nazwy: Tarchia – mózg. Swą nazwę Tarchia zawdzięcza faktowi, że pierwszą odkrytą skamieniałością przedstawicieli tego rodzaju była znakomicie zachowana czaszka.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]