Tarcica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tarcica brzozowa suszona

Tarcica – asortyment drzewny powstały w wyniku przetarcia drewna okrągłego w sposób indywidualny bądź grupowy (decyduje liczba równocześnie pracujących pił) na pilarkach: ramowych (trakach), taśmowych bądź tarczowych. Ze względu na stopień obróbki tarcice dzielą się na:

  • tarcicę nieobrzynaną – o obrobionych dwóch powierzchniach równoległych, krawędzie boczne są obłe (bez obróbki); otrzymywana jest przez przetarcie jednokrotne na trakach (piłach tartacznych),
  • tarcicę obrzynaną – o obrobionych czterech płaszczyznach i krawędziach czoła.

Podział w Polsce[edytuj]

Według Polskich Norm, w zależności od wymiarów otrzymanych elementów, tarcice dzielą się na następujące sortymenty:

  • deski – elementy o grubości 19–45 i szerokości 75–250 mm,
  • bale – elementy o grubości 50–100 i szerokości 100–250 mm,
  • listwy – elementy o przekroju poprzecznym od 12/24 do 29/70 mm,
  • łaty – elementy o przekroju poprzecznym od 38/63 do 75/140 mm,
  • krawędziaki – elementy o przekroju od 100/100 do 175/175 mm,
  • belki – elementy o przekroju od 200/200 do 275/275 mm.

Powyższe wymiary dotyczą gatunków iglastych. Wymiary gatunków liściastych są zbliżone.

Zobacz też[edytuj]