Tarcza hamulcowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tarcza hamulcowa – główna część hamulca tarczowego. Tarcze hamulcowe w samochodach osobowych i ciężarowych najczęściej wykonane są z żeliwa. Fakt ten wpływa na dobrą niezmienność wymiarową tarcz w dużym zakresie temperatur.

Nowoczesnym rozwiązaniem są tarcze hamulcowe ceramiczne z węglików krzemu wypełnione włóknem węglowym.

Tarcze hamulcowe dla zapewnienia lepszego chłodzenia mogą posiadać otwory wentylacyjne na obwodzie - takie tarcze nazywamy wentylowanymi, bądź w osiach równoległych do osi obrotu - takie tarcze nazywamy perforowanymi. W tym drugim przypadku głównym zadaniem otworów jest odprowadzanie gazów powstających przy hamowaniu i w związku z tym polepszanie docisku okładzin ciernych do tarczy.

Tarcze hamulcowe powinny być starannie dobierane do modelu samochodu oraz jego wersji. Modele o bardziej sportowym charakterze i mocniejszych silnikach posiadają bardziej rozbudowane i wydajne układy hamulcowe przez co wymagania względem tarcz hamulcowych są znacznie większe. Wybierając odpowiednie tarcze do samochodu należy zwrócić uwagę na zalecenia producenta odnośnie ich wielkości, sposobu wentylowania czy materiału z jakiego zostały wykonane[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jakie klocki i tarcze wybrać do swojego samochodu?, iParts.pl, 13 listopada 2018 [dostęp 2020-02-10] (pol.).