Tarcza hamulcowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tarcza hamulcowa – główna część hamulca tarczowego. Tarcze hamulcowe w samochodach osobowych i ciężarowych najczęściej wykonane są z żeliwa. Fakt ten wpływa na dobrą niezmienność wymiarową tarcz w dużym zakresie temperatur.

Nowoczesnym rozwiązaniem są tarcze hamulcowe ceramiczne z węglików krzemu wypełnione włóknem węglowym.

Tarcze hamulcowe dla zapewnienia lepszego chłodzenia mogą posiadać otwory wentylacyjne na obwodzie - takie tarcze nazywamy wentylowanymi, bądź w osiach równoległych do osi obrotu - takie tarcze nazywamy perforowanymi. W tym drugim przypadku głównym zadaniem otworów jest odprowadzanie gazów powstających przy hamowaniu i w związku z tym polepszanie docisku okładzin ciernych do tarczy[1].

Tarcze hamulcowe powinny być starannie dobierane do modelu samochodu oraz jego wersji. Modele o bardziej sportowym charakterze i mocniejszych silnikach posiadają bardziej rozbudowane i wydajne układy hamulcowe przez co wymagania względem tarcz hamulcowych są znacznie większe. Wybierając odpowiednie tarcze do samochodu należy zwrócić uwagę na zalecenia producenta odnośnie ich wymiarów, sposobu wentylowania czy materiału z jakiego zostały wykonane[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tarcze hamulcowe nawiercane czy nacinane? Które wybrać i dlaczego?, Blog Ucando.pl - sklepu z częściami samochodowymi, 26 kwietnia 2021 [dostęp 2021-06-14] (pol.).
  2. Jakie klocki i tarcze wybrać do swojego samochodu?, iParts.pl, 13 listopada 2018 [dostęp 2020-02-10] (pol.).