Tarmo Uusivirta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tarmo Uusivirta
Pełne imię i nazwisko Tarmo Tapani Uusivirta
Data i miejsce urodzenia 5 lutego 1957
Jyväskylä
Data i miejsce śmierci 13 grudnia 1999
Jyväskylä
Obywatelstwo Finlandia Finlandia
Wzrost 181 cm
Masa ciała 78 kg
Kategoria wagowa super średnia
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 31
Zwycięstwa 24
Przez nokauty 16
Porażki 4
Remisy 3

Tarmo „Tare” Tapani Uusivirta (ur. 5 lutego 1957 w Jyväskylä, zm. 13 grudnia 1999 tamże) – fiński bokser walczący w kategorii średniej i super średniej, medalista amatorskich mistrzostw świata.

Kariera amatorska[edytuj | edytuj kod]

Startował w wadze średniej (do 75 kg). Wystąpił na mistrzostwach Europy w 1977 w Halle, gdzie przegrał w ćwierćfinale z Bułgarem Ilią Angełowem[1].

Zdobył srebrny medal na mistrzostwach świata w 1978 w Belgradzie po zwycięstwie w półfinale nad Angełowem i po przegranej w finale z Kubańczykiem José Gómezem[2].

Zwyciężył na mistrzostwach Europy w 1979 w Kolonii po wygranej w finale z Valentinem Silaghim z Rumunii[3]. Na igrzyskach olimpijskich w 1980 w Moskwie przegrał 1. walkę z Jerzym Rybickim[4]. Odpadł w ćwierćfinale mistrzostw Europy w 1981 w Tampere po porażce z Silaghim.

Ponownie zdobył srebrny medal na mistrzostwach świata w 1982 w Monachium po porażce w finale z Bernardo Comasem z Kuby[5].

Był mistrzem Finlandii w latach 1977-1979, 1981 i 1982.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Na zawodowstwo przeszedł w 1982, wkrótce po amatorskich mistrzostwach świata. Walczył w wadze super średniej. W 1986 zremisował z ówczesnym mistrzem Europy federacji EBU w wadze półciężkiej Alexem Blanchardem (tytuł nie był stawką tego pojedynku), a w 1987 pokonał Jamesa Cooka. W 1988 ponownie zremisował z Blanchardem (tym razem w walce o tytuł mistrza Europy federacji IBF w wadze super średniej. W 1991 walczył z Cookiem o tytuł mistrza Europy EBU w wadze super średniej, ale przegrał przez techniczny nokaut w 7. rundzie. Zakończył karierę w następnym roku.

Późniejsze życie i tragiczna śmierć[edytuj | edytuj kod]

Od 1993 pracował w straży pożarnej. Utracił tę pracę wskutek problemów z alkoholem. W 1999 popełnił samobójstwo[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 22.European Championships - Halle, GDR - May 28 - June 5 1977, Amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2013-05-12] (ang.).
  2. 2.World Championships - Belgrade, Yugoslavia - May 6-20 1978, Amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2013-05-12] (ang.).
  3. 23.European Championships - Cologne, FRG - May 5-12 1979, Amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2013-05-12] (ang.).
  4. Olympics at Sports-Reference.com > Athletes > Tarmo Uusivirta, Sports-Reference.com [dostęp 2013-05-12] (ang.).
  5. 3.World Championships Munich, FRG May 4-15, 1982, Amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2013-05-12] (ang.).
  6. Tarmo Uusivirta, boxrec.com [dostęp 2013-05-12] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]