Tarnówka (wieś w powiecie złotowskim)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tarnówka
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 wielkopolskie

Powiat

złotowski

Gmina

Tarnówka

Liczba ludności 

1300

Strefa numeracyjna

67

Kod pocztowy

77-416

Tablice rejestracyjne

PZL

SIMC

0530212

Położenie na mapie gminy Tarnówka
Mapa konturowa gminy Tarnówka, w centrum znajduje się punkt z opisem „Tarnówka”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Tarnówka”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Tarnówka”
Położenie na mapie powiatu złotowskiego
Mapa konturowa powiatu złotowskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Tarnówka”
Ziemia53°20′24″N 16°51′01″E/53,340000 16,850278

Tarnówka (niem. Tarnowke) – wieś gminna krajeńska w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie złotowskim, w gminie Tarnówka[1].

Wieś leży na trasie nieistniejącej już linii kolejowej ZłotówPłytnica.

Wieś jest podzielona na dwa sołectwa: Tarnówka I i Tarnówka II.

Wieś królewska należała do starostwa ujskiego, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie nakielskim województwa kaliskiego[2].

Stara lokacja należąca do klucza krajeńskiego. Najstarsza wzmianka o Tarnówce pochodzi z roku 1538. W 1579 r. otrzymała prawa miejskie, o czym świadczą dokumenty z lat 1609 i 1631 zaczynające się od słów „My Rada i Burmistrz miasta Tarnówki”. Od 1631 r. znowu jest wsią.

W 1976 roku Tarnówka traci status gminy. Po wieloletnich staraniach miejscowej społeczności z dniem 1 października 1982 r. zostaje reaktywowana na mocy rozporządzenia Ministra Administracji i Ochrony Środowiska.

Miejscowość Tarnówka – siedziba gminy jest głównym ośrodkiem życia administracyjnego, kulturalno-oświatowego i usługowo-handlowego. Mają tutaj swoją siedzibę obiekty użyteczności publicznej: Urząd Gminy, Szkoła Podstawowa, Przedszkole, Urząd Poczty, punkt kasowy Spółdzielczego Banku Ludowego w Złotowie.

W Tarnówce zachował się kościół z 1773 r. Jest budowlą szachulcową. Wnętrze obiega empora, częściowo zdemontowana. Ołtarz pochodzi z okresu budowy świątyni, wykonany z drewna w stylu barokowym.

W roku 1880 w Tarnówce zostaje zbudowana wytwórnia masy papierowej, a później Fabryka Tektury.

Tarnówka przez 173 lata była pod zaborem pruskim. Powróciła do Polski 2 lutego 1945 roku, kiedy wkroczyli do niej żołnierze 1 Armii Wojska Polskiego.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa pilskiego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  2. Atlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 242.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]