Tatarak (film 2009)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy filmu z 2009. Zobacz też: tatarak.
Tatarak
Wystawa fotograficzna w Grudziądzu poświęcona realizacji filmu
Wystawa fotograficzna w Grudziądzu poświęcona realizacji filmu
Gatunek dramat
Rok produkcji 2009
Data premiery Ziemia 13 lutego 2009
Polska 24 kwietnia 2009
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 85 minut
Reżyseria Andrzej Wajda
Scenariusz Andrzej Wajda
Główne role Krystyna Janda
Paweł Szajda
Jan Englert
Muzyka Paweł Mykietyn
Zdjęcia Paweł Edelman
Scenografia Magdalena Dipont
Kostiumy Magdalena Biedrzycka
Montaż Milenia Fiedler
Produkcja Akson Studio
Dystrybucja ITI Cinema
Al. 23 Stycznia w Grudziądzu - jedno z miejsc akcji filmu

Tatarak – polski dramat z 2009 w reżyserii Andrzeja Wajdy.

Realizacja[edytuj | edytuj kod]

Film jest ekranizacją opowiadania Jarosława Iwaszkiewicza Tatarak z 1958 roku, został jednak uzupełniony wątkami z innego utworu – opowiadania Sándora Márai Nagłe wezwanie. Zaczyna się od autobiograficznego monologu Krystyny Jandy – aktorki odtwarzającej główną rolę – zaczerpniętego z jej pamiętnika Zapiski ostatnie. Inspiracją dla Andrzeja Wajdy było również malarstwo Edwarda Hoppera; dekoracja w pierwszej scenie filmu, monologu Marty w hotelu, jest wiernym odwzorowaniem jego obrazu A Woman in the Sun.

Film został nakręcony między 12 sierpnia a 15 września 2008 roku. Plenerami były: Grudziądz, Zalesie, Warka, Jezioro Białe (zdjęcie podwodne) oraz Warszawa.

Film jest dedykowany Edwardowi Kłosińskiemu, mężowi Krystyny Jandy, który zmarł na raka płuc osiem miesięcy przed rozpoczęciem zdjęć. Edward Kłosiński był operatorem filmowym i współpracował z Wajdą przez wiele lat, m.in. przy Ziemi obiecanej i Człowieku z marmuru.

Treść[edytuj | edytuj kod]

Film jest historią niemłodej już kobiety, która w powstaniu warszawskim straciła dwóch synów i teraz w małym mieście prowadzi niezbyt ciekawe, wypełnione rutyną życie. Wszystko ulega zmianie, gdy poznaje Bogusia. Oczarowana znacznie młodszym mężczyzną, przeżywa drugą młodość. Idylla nie trwa jednak długo – Boguś tonie w rzece podczas kąpieli, gdy płynie na drugi brzeg, aby narwać Marcie tytułowego tataraku.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

oraz

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Wajda otrzymał nagrodę im. Alfreda Bauera na Berlinale (pol.). gazeta.pl, 2009-02-14. [dostęp 2009-02-14].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]