Tatry Słowackie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tatry Słowackie – część Tatr znajdująca się na terenie Słowacji. Powierzchnia Tatr wynosi 785 km², z tego około 175 km² (22,3%) to Tatry Polskie, około 610 km² (77,7%) to Tatry Słowackie[1]. Do Tatr Słowackich należą całe Tatry Bielskie i południowa część Tatr Wysokich i Tatr Zachodnich. Współcześnie granica między Polską i Słowacją w Tatrach biegnie główną granią Tatr od Rysów po Wołowiec i dalej na zachodzie północną granią Wołowca, zaś na wschodzie od Rysów północną granią Rysów do ujścia Roztoki do Białki i dalej Białką[2].

Otaczają je takie krainy etnograficzne, jak Orawa (na zachodzie), Liptów (na południu, w Kotlinie Liptowskiej) i Spisz (w części północno-wschodniej i wschodniej). Ogólnie określane bywają jako Podtatrze Słowackie[1].

Nazwa Tatry Słowackie powstała po 1918 r. Wcześniej były to Tatry Węgierskie. Do 1918 r. należały one do trzech komitatów węgierskich: orawskiego, liptowskiego i spiskiego[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „WiT” s.c., 2006. ISBN 83-89580-00-4.
Słowackie Tatry Wysokie
Słowackie Tatry Wysokie