Tatrzańska Polanka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tatrzańska Polanka
Tatranská Polianka
Ilustracja
Tatrzańska Polanka, w tle Kończysta i Gerlach
Państwo  Słowacja
Kraj preszowski
Powiat Poprad
Region Spisz
Wysokość 990 m n.p.m.
Populacja (2016)
• liczba ludności

182[1]
Kod pocztowy 062 01 (poczta Starý Smokovec)
Położenie na mapie kraju preszowskiego
Mapa lokalizacyjna kraju preszowskiego
Tatrzańska Polanka
Tatrzańska Polanka
Położenie na mapie Słowacji
Mapa lokalizacyjna Słowacji
Tatrzańska Polanka
Tatrzańska Polanka
Ziemia49°07′24″N 20°11′06″E/49,123333 20,185000
Tatrzańska Polanka
Tereny sanatoryjne w Tatrzańskiej Polance

Tatrzańska Polanka[2], dawniej Westerów (słow. Tatranská Polianka, dawniej Weszterovo, niem. Weszterheim[3], węg. Tátraszéplak) – osiedle u południowych podnóży Tatr Wysokich na Słowacji, położone przy Drodze Wolności między Tatrzańskimi Zrębami a Nową Polanką. Administracyjnie należy do miasta Wysokie Tatry.

Tatrzańska Polanka znajduje się na poziomie 1010 m n.p.m. przy wylocie walnej Doliny Wielickiej, nieco na wschód od Wielickiej Wody spływającej tą doliną. Nad miejscowością wznoszą się szczyty Gerlachu i Sławkowskiego Szczytu. Tatrzańska Polanka jest oddalona o ok. 4 km od Starego Smokowca i o 13 km od Szczyrbskiego Jeziora.

Osiedle ma charakter uzdrowiskowy, nie ma w niej infrastruktury turystycznej. Pierwsze ślady bytności człowieka na tym obszarze pochodzą z przełomu naszej ery, kiedy na terenie dzisiejszej Słowacji przebywał lud kultury puchowskiej. Pierwsze budynki osady powstały w 1884 r.[4], a dzisiejsze uzdrowisko zostało założone w 1888 r. przez szwagrów: Paula Wesztera, Michaela Guhra seniora (ci dwaj z Wielkiego Sławkowa i Samuela Nitscha (z Wielkiej Łomnicy). Od nazwiska pierwszego z nich, najbardziej zaangażowanego, wywodzi się pierwotna nazwa Weszterovo, nazwa niemiecka pozostała niezmieniona i również upamiętnia Wesztera. Na początku miejscowość miała być przeznaczona dla turystów, uzdrowiskiem została od 1897 r. W 1902 r. z inicjatywy nowego naczelnego lekarza Michaela Guhra juniora powstało pierwsze sanatorium. Guhr spopularyzował też miejscowość jako ośrodek narciarski i bobslejowy.

Dzisiaj wszystkie budynki sanatoryjne są objęte Zakładem Leczniczym im. Jiříego Wolkera (Liečebný ústav Jiřího Wolkera), łącznie z wybudowanym w 1912 r. Tatrzańskim Domem położonym o 600 m od centrum osiedla w kierunku Tatrzańskich Zrębów. W Tatrzańskiej Polance leczone są gruźlica, astma i choroba Gravesa-Basedowa.

Oprócz Drogi Wolności (przy której znajduje się przystanek autobusowy) przez Tatrzańską Polankę przebiega linia kolei elektrycznej („elektriczki”) ze Szczyrbskiego Jeziora do Tatrzańskiej Łomnicy i Popradu. Stacja kolejki jest położona na wysokości 985 m. Przy poczcie od Drogi Wolności odgałęzia się droga do Gierlachowa. Z Tatrzańskiej Polanki biegnie również droga do hotelu górskiego „Śląski Dom” w Dolinie Wielickiej, niedostępna dla samochodów i funkcjonująca jako szlak rowerowy.

Mieszkał tu portrecista i pejzażysta tatrzański Andor Boruth. W tutejszym sanatorium przebywał czeski bajkopisarz Jiří Wolker. W leśnym parku, w którym Wolker lubił wypoczywać, w 1949 r. postawiono jego popiersie dłuta V. Kýna.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Szlak zielony – zielony szlak z Tatrzańskiej Polanki dnem Doliny Wielickiej, prowadzący do hotelu górskiego „Śląski Dom” i dalej na przełęcz Polski Grzebień. Czas przejścia do Śląskiego Domu: 2:05 h, ↓ 1:35 h

Przypisy

  1. V tomto roku zrejme padne štvortisícová hranica. „Tatranský dvojtýždenník”. 1-2/XXVIII, s. 3, 2017-01-19 (słow.). 
  2. Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. KSNG, 2013. [dostęp 2017-11-30]. s. 267.
  3. Mikulás Argalács, Elektryczka ma sto lat, kwartalnik „Tatry” nr 3/2012 podaje formę Westerheim
  4. Mikuláš Agalács, Chronologia tatrzańskich osad, „Tatry” nr 4 (46)/2013.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]