Tatsuya Kawajiri

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
MMA pictogram.svg Tatsuya Kawajiri
Kawajiri w 2008
Kawajiri w 2008
Pseudonim Crusher
Data i miejsce urodzenia 8 maja 1978
Edosaki, Japonia
Obywatelstwo  Japonia
Wzrost 171 cm
Masa ciała 65 kg
Styl walki MMA
Kategoria wagowa piórkowa, lekka (2000-2011)
Klub T-BLOOD
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 49
Zwycięstwa 36
Przez nokauty 12
Przez poddania 10
Przez decyzje 13
Porażki 11
Remisy 2
  1. Bilans walk aktualny na 16.04.2017.

Tatsuya Kawajiri (jap. 川尻達也 Kawajiri Tatsuya?, ur. 8 maja 1978 w Edosaki, w prefekturze Ibaraki) – japoński zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA), były mistrz organizacji Shooto w kategorii 70 kg (2004-2007). W swojej karierze walczył również dla PRIDE FC, DREAM i Strikeforce, a także w kick-boxingu w formule K-1. Nieprzerwanie w latach 2005-2011 klasyfikowany przez branżowe portale w pierwszej dziesiątce najlepszych zawodników MMA w kategorii do 70 kg na świecie. Aktualnie zawodnik japońskiej federacji RIZIN Fighting Federation[1].

Sportowa kariera[edytuj]

Mieszane sztuki walki[edytuj]

Zawodowo walczy od 2000 roku. W latach 2000-2007 był związany z organizacją Shooto, dla której stoczył 19 walk, z których 18 wygrał. 14 grudnia 2004 roku został jej mistrzem w wadze półśredniej (do 70 kg), nokautując poprzedniego mistrza, Brazylijczyka Vítora Ribeiro (z którym przegrał dwa lata wcześniej).

W 2005 roku zadebiutował w największej ówcześnie organizacji MMA na świecie, PRIDE FC. Wygrał swoje dwie pierwsze walki, co zaowocowało zaproszeniem go do wzięcia udziału w turnieju mającym wyłonić mistrza PRIDE w wadze lekkiej (do 70 kg). Odpadł w ćwierćfinale, gdy przegrał z późniejszym mistrzem, Takanorim Gomim.

W 2006 roku powrócił do Shooto, aby obronić tytuł w wygranej przez dyskwalifikację rywala walce z Joachimem Hansenem. Następnie stoczył trzy kolejne walki w PRIDE – wygrane z Charlesem Bennettem i Chrisem Brennanem oraz przegraną przez jednogłośną decyzję z innym Amerykaninem, Gilbertem Melendezem.

Po rozwiązaniu PRIDE w 2007 roku przeniósł się do organizacji DREAM. W 2008 roku wziął udział w 16-osobowym turnieju o mistrzostwo DREAM w wadze lekkiej (do 70 kg). Dotarł w nim do półfinału, w którym przegrał przez TKO z Amerykaninem Eddiem Alvarezem. W następnym roku wygrał jednak 4 pojedynki z rzędu, w tym z byłym mistrzem HERO'S, Gesiasem Cavalcante, dzięki czemu otrzymał szansę walki o pas z mistrzem DREAM w wadze lekkiej, Shin’yą Aokim. Doszło do niej 10 lipca 2010 roku w Saitamie, podczas gali DREAM.15. Kawajiri doznał porażki przez poddanie w 1. rundzie na skutek dźwigni na staw skokowy, która ponadto kosztowała go wymagającą hospitalizacji kontuzję jednego ze ścięgien[2].

Tatsuya Kawajiri podczas oficjalnego ważenia przed galą ONE FC (2012)

Na mocy umowy partnerskiej pomiędzy DREAM a amerykańską organizacją Strikeforce w sylwestrową noc 2010 roku (gala Dynamite!!) Kawajiri zmierzył się z czołowym zawodnikiem tej drugiej, Joshem Thomsonem. Pokonał przez jednogłośną decyzję. Dzięki temu 9 kwietnia 2011 roku zmierzył się w San Diego o mistrzostwo Strikeforce w wadze lekkiej (do 70 kg) z Gilbertem Melendezem. Tak jak w 2006 roku, wygrał Amerykanin, tym razem jednak przez TKO w 1. rundzie[3].

Po porażce z Melendezem Kawajiri postanowił przenieść się do wagi piórkowej[4], w której jest jak dotąd niepokonany. 24 września na DREAM 17 poddał Norwega Joachima Hansena, a 31 grudnia na gali DREAM Genki Desu Ka zanotował 30 zawodowe zwycięstwo w MMA, pokonując przez poddanie Kazuyukiego Miyatę. Trzy miesiące później na ONE FC w Singapurze wygrał również przed czasem z mistrzem KOTC, Donaldem Sanchezem. Na sylwestrowej gali DREAM 18 / Glory, zdecydowanie wypunktował zwolnionego w 2012 roku z UFC Michihiro Omigawę.

Pod konie 2013 związał się z Ultimate Fighting Championship, a w debiucie w organizacji 4 stycznia 2014 poddał Seana Soriano.

K-1[edytuj]

Kawajiri stoczył dwie walki kick-boxerskie w prestiżowej organizacji K-1. W debiucie, w 2008 roku znokautował w 1. rundzie Kozo Takedę, natomiast rok później przegrał przez nokaut w 2. rundzie z dwukrotnym mistrzem K-1 World MAX, Masato Kobayashim[5].

Przypisy

  1. http://www.mmarocks.pl/tatsuya-kawajiri/tatsuy-kawajiri-wraca-do-japonii-zawodnik-zwiazal-sie-z-rizin-ff
  2. Cory Brady: Shin’ya Aoki sends Tatsuya Kawajiri to hospital with vicious submission at DREAM.15 (ang.). fiveouncesofpain.com, 10 lipca 2010. [dostęp 29 marca 2011].
  3. Brian Knapp: Diaz Stops Daley, Retains Title (ang.). sherdog.com, 10 kwietnia 2011. [dostęp 10 kwietnia 2011].
  4. Dave Walsh: Tatsuya Kawajiri Looks to Continue Featherweight Domination Against Donald Sanchez at One FC: War of the Lions (ang.). middleeasy.com, 26 marca 2012. [dostęp 2012-04-03].
  5. K-1 Fighters. Tatsuya Kawajiri (ang.). k-1.co.jp. [dostęp 29 marca 2011].

Linki zewnętrzne[edytuj]