Tatuś Muminka i morze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tatuś Muminka i morze (szw. Pappan och havet) - ósma książka Tove Jansson, należąca do cyklu o Muminkach. Została opublikowana w 1965 r. Pierwsze polskie wydanie (w tłumaczeniu Teresy Chłapowskiej) pochodzi z 1977 r.[1]

Tatuś Muminka i morze
Pappan och havet
Autor Tove Jansson
Typ utworu powieść dla dzieci
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania Finlandia
Język szwedzki
Data wydania 1965
Pierwsze wydanie polskie
Data wydania polskiego 1977
Wydawca Nasza Księgarnia
Przekład Teresa Chłapowska

Oryginalny tytuł (oznaczający po polsku Tata i morze) jest nawiązaniem do opowiadania Stary człowiek i morze Hemingwaya[2].

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Ośmioboczna latarnia morska o ceglanym kolorze na tle niebieskiego nieba.
Latarnia morska Söderskär, inspiracja dla latarni opisanej w książce "Tatuś Muminka i morze".

Tatuś Muminka jest zniechęcony życiem, jakie prowadzi w Dolinie Muminków. Pragnie wyruszyć na wyspę, gdzie znajduje się latarnia morska, i tam zacząć wszystko od nowa[3].

Rodzina Muminków i Mała Mi wyruszają w morską podróż; na miejscu okazuje się, że latarnia morska nie działa, a jedynym mieszkańcem wyspy jest gburowaty rybak[4].

Każdy z bohaterów zajmuje się własnymi zajęciami: Tatuś Muminka próbuje naprawić światło latarni i napisać książkę o morzu. Mama Muminka usiłuje zapewnić rodzinie domowy komfort w nowych warunkach, jednocześnie zmagając się z tęsknotą za doliną. Muminek chce znaleźć swoje własne miejsce na wyspie, a także zaprzyjaźnić się z konikami morskimi (żyjącymi w morzu koniami) i Buką (którą przyciągnęło na wyspę światło lampy, używanej przez Muminki w trakcie podróży). Mała Mi, podobnie jak w Dolinie Muminków, sama zajmuje się sobą[5].

Pod nieobecność Muminków w Dolinie Muminków pojawia się grupa osób, szukająca ich towarzystwa i rady. Losy tych bohaterów opisuje książka Dolina Muminków w listopadzie.

O książce[edytuj | edytuj kod]

Tove Jansson napisała tę książkę w trakcie podróży do Hiszpanii i Portugalii, którą odbyła na przełomie lat 1963/1964[6].

Inspiracją dla latarni na wyspie była (obecnie nieczynna) latarnia morska Söderskär, znajdująca się niedaleko fińskiego miasta Porvoo[7].

W pierwszym rozdziale książki znajduje się mapa Zatoki Fińskiej, na której zaznaczono współrzędne geograficzne wyspy z latarnią morską: 60° 7' 12" N, 25° 45' 50" E. Odpowiada to lokalizacji położonej ok. 5 kilometrów od wysepki Klovharun, na której znajdował się letni domek, należący do Tove Jansson[8].

Inne media[edytuj | edytuj kod]

  • w 1957 r. ukazał się komiks Tove Jansson pt. Mumin och havet, który przedstawia wyprawę Muminków na wyspę z latarnią morską[9],
  • książka stała się inspiracją dla 25. i 26. odcinka pierwszego sezonu serialu Muminki z 1990 r.[10][11]
  • książka stała się inspiracją dla odcinków 12-14 szóstego sezonu serialu Opowiadania Muminków z 1977 r.[12][13][14]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jansson Tove Tatuś Muminka i morze, www.biblionetka.pl [dostęp 2021-11-25].
  2. ‘Adventures in Moominland’ — fantasy as freedom, „Financial Times”, 21 grudnia 2016 [dostęp 2021-11-25].
  3. T. Jansson, Tatuś Muminka i morze, Warszawa 1977, rozdział 1.
  4. T. Jansson, Tatuś Muminka i morze, Warszawa 1977, rozdział 2.
  5. T. Jansson, Tatuś Muminka i morze, Warszawa 1977, rozdział 3-6.
  6. https://web.archive.org/web/20201107001549/https://www.bokborsen.se/Jansson-Tove/Pappan-Och-Havet/1473674
  7. Söderskär Lighthouse, Helsinki This Week, 3 lipca 2019 [dostęp 2021-11-25] (ang.).
  8. M. Kivi, Mumindalen. Figurerna som kom på museum, Helsinki 2000, s. 26.
  9. You are being redirected..., drawnandquarterly.com [dostęp 2021-11-25].
  10. Majakka. Takuo Suzuki. Moomin. 1990-09-27. [dostęp 2021-11-25].
  11. Majakka syttyy. Yorifusa Yamaguchi. Moomin. 1990-10-04. [dostęp 2021-11-25].
  12. Latarnia morska. Jadwiga Kudrzycka. Moomins. [dostęp 2021-11-25].
  13. Malowany ogród. Lucjan Dembinski. Moomins. [dostęp 2021-11-25].
  14. Jesienny sztorm. Lucjan Dembinski. Moomins. [dostęp 2021-11-25].