Technik weterynarii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Technik weterynarii (tech. wet.) – osoba będąca absolwentem technikum weterynaryjnego, która zdała egzamin zawodowy oraz otrzymała świadectwo potwierdzające kwalifikacje w zawodzie technik weterynarii. Dodatkowo w celu świadczenia usług technik zobligowany jest posiadać prawo wykonywania zawodu technika weterynarii. Technik weterynarii w podmiotach leczniczych dla zwierząt stanowi personel pomocniczy i posiada znacznie mniejsze uprawnienia niż lekarz weterynarii[1].

Czynności do których świadczenia jest uprawniony technik weterynarii[2]:

  • pobieranie prób do badań laboratoryjnych;
  • czynności pomocnicze przy wykonywaniu sekcji zwłok zwierzęcych;
  • udzielanie pierwszej pomocy w przypadkach:
    • a) niedyspozycji żołądkowo-jelitowych o przebiegu ostrym z zagrożeniem życia zwierzęcia,
    • b) zadławienia,
    • c) zranienia lub złamania,
    • d) porodu niewymagającego cięcia płodu lub zabiegu chirurgicznego;
  • wykonywanie badań klinicznych w zakresie niezbędnym do udzielenia pierwszej pomocy;
  • podawanie leków przepisanych przez lekarza weterynarii lub dostępnych bez recepty;
  • asystowanie przy zabiegach chirurgicznych;
  • opieka nad zwierzętami leczonymi w warunkach ambulatoryjnych i stacjonarnych;
  • wykonywanie zabiegów sanitarnohigieniczych i fizykoterapeutycznych.

Czynności, o których mowa w pkt 2, 6 i 7, są wykonywane pod nadzorem lekarza weterynarii.

Czynności których nie może wykonywać technik weterynarii[1][3]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]