Tefrochronologia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tefrochronologiageochronologiczna metoda sedymentacyjna stosowana do datowania osadów w geologii i archeologii. Wiek osadów w tej metodzie określany jest na podstawie identyfikacji warstw popiołów wulkanicznych, pochodzących z wybuchów wulkanów o znanej już chronologii. Każda warstwa popiołu wulkanicznego ma specyficzny skład chemiczny i mineralny, na podstawie którego ustala się poziomy przewodnie. Popioły wulkaniczne rozprzestrzeniają się na duże odległości i opadają na powierzchnię ziemi lub dna zbiorników wodnych. Poziomy te służą następnie do korelacji utworów powstałych w różnych środowiskach, zarówno morskich jak i lądowych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Czwartorzęd. Osady, metody badań, stratygrafia., Leszek Lindner, Zbigniew Lamparski, Warszawa: Wydawnictwo PAE, 1992, ISBN 83-85636-01-3, OCLC 749390653.