Telegraf bezprzewodowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy urządzenia radiowego. Zobacz też: inne znaczenia słowa Telegraf.
Samorejestrujący odbiornik telegrafu bezprzewodowego z roku 1903

Telegraf bezprzewodowy – proste radiowe urządzenie nadawczo-odbiorcze, pozwalające na odległość przekazać sygnały radiowe kodem Morse'a. Telegraf "bez drutu" został zbudowany w oparciu o nadajnik i odbiornik Marconiego w roku 1903 przez Juliana Ochorowicza, wynalazcę i konstruktora, a wykorzystany do nadania sygnałów wzywających na pomoc po raz pierwszy przez transatlantyk Republic w styczniu 1906 roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Witold J. Urbanowicz: Transatlantyki: Zarys ich dziejów i techniki. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie, 1977.