Teletubisie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Teletubisie
Teletubbies
Teletubisie (2011)
Teletubisie (2011)
Gatunek edukacyjny, dla dzieci w wieku od 1 do 4 lat
Kraj produkcji  Wielka Brytania

Sweet Knowle Farm, Redhill Bank Rd, Whimpstone, CV37 8NR

Oryginalny język angielski
Twórcy Ragdoll Productions na zlecenie BBC
Główne role Dave Thompson

Simon Shelton John Simmit Nikky Smedley Pui Fan Lee Nick Kellington Rebecca Hyland Jeremiah Krage Rachelle Beinart

Muzyka tytułowa Teletubbies say "Eh-Oh!"
Liczba odcinków 365
Nagrody BAFTA (w 1998)
Nickelodeon
Produkcja
Scenariusz Andrew Davenport
Czas trwania odcinka 15 min – 24 min
Pierwsza emisja
Kraj oryginalnej emisji Wielka Brytania Wielka Brytania
Stacja telewizyjna Canal+, TVP, CBeebies, Fokus TV, Puls 2
Lata emisji Wielka Brytania 1997 – 2001, od 2015
Status trwający

dla wszystkich

Teletubisie (Teletubbies) – serial telewizyjny przeznaczony dla najmłodszych dzieci, produkowany w latach 1997-2001 i ponownie od 2015[1] przez Ragdoll Productions na zamówienie stacji BBC.

Postacie teletubisiów zostały stworzone przez Anne Wood, dyrektora produkcji Ragdoll Productions, oraz psychologa Andrew Davenporta, który napisał scenariusz każdego z 365 odcinków.

Program szybko osiągnął sukces komercyjny, zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i poza nią. Oceniany dobrze przez krytyków jako edukacyjny, dopasowany do specyfiki rozwojowej dzieci oraz wielokulturowy. Wygrał nagrodę BAFTA w 1998 oraz Nickelodeon UK Children’s Award. Program jest nadawany w 120 krajach i został przetłumaczony na 21 języków. W Polsce pokazywały go m.in. TVP i Canal+, CBeebies i Fokus TV.

Pomimo iż serial Teletubisie jest adresowany do dzieci w wieku 1-4 lat, stał się popularny wśród starszych pokoleń, szczególnie studentów, którzy nosili koszulki z podobiznami postaci serialu, z powodu dziecinnego słownictwa i zachowania teletubisiów.

Teletubisie nagrywane były w hrabstwie Warwickshire w Anglii, na farmie Sweet Knowle Farm.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Reboot serialu[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Teletubisie (2015).

Postacie[2][edytuj | edytuj kod]

Teletubisie proporcjami ciała i sposobem poruszania się przypominają kilkulatki. Mają duże, wyraziste oczy i uśmiechnięte twarze. Większość ich ciała jest pokryta kolorowym „futrem”, głowy ozdobione są antenkami. Na brzuszkach mają ekrany telewizyjne, służące do pokazywania krótkich filmików z udziałem dzieci w wieku przedszkolnym.

Mowa Teletubisiów przypomina dziecięcą – ograniczone słownictwo, uproszczona gramatyka, częste powtarzanie słów i wyrażeń.

Tinky-Winky[edytuj | edytuj kod]

Dipsy[edytuj | edytuj kod]

Laa-Laa[edytuj | edytuj kod]

Po[edytuj | edytuj kod]

Noo-Noo[edytuj | edytuj kod]

  • niebieski automatyczny odkurzacz, pełniący funkcję domowego pupila
  • z przodu ma trąbę zakończoną szczotką, na grzbiecie drugą szczotkę, ma oczy, a z tyłu różową półkulę

Słońce[edytuj | edytuj kod]

Jedyny człowiek w serialu. Niemowlęca twarz na tarczy słonecznej. Rola ta przypadła Jessice Smith[8].

Domek[edytuj | edytuj kod]

Mieszkają w nim Teletubisie, jest cały zielony, ma dwoje drzwi i cztery okna, o wyposażeniu wiadomo, że jest w nim stół z krzesłami, łóżka Teletubisiów, maszyny do robienia Telegrzanek i Tubisiowego kremu, zjeżdżalnia i właz do niej (w dachu)

Wersja polska[9][edytuj | edytuj kod]

Dla Canal+ i BBC CBeebies (pierwsza wersja)[edytuj | edytuj kod]

Wersja polska:

Reżyseria: Paweł Galia Dialogi: Alicja Petruszka Wystąpili:

Różne odgłosy słuchawek:

Sezony 5-6 dla BBC CBeebies (druga wersja)[edytuj | edytuj kod]

Wystąpili:

Opracowanie i realizacja wersji polskiej: Studio Tercja Gdańsk dla Hippeis Media

Nawiązania[edytuj | edytuj kod]

  • Teletubisie zostały sparodiowane w serialu Pingwiny z Madagaskaru. W odcinku pt. Operacja żądło (ang. Sting Operation) cztery tytułowe postaci zostały odmóżdżone w wypadku z wynalazkiem o nazwie debilitator. Po czym zaczęły wiernie naśladować Teletubisie.
  • Internet: serial dzięki swojej popularności doczekał się wielu stron internetowych.
  • Muzyka: singel Teletubbies say Eh-Oh zajmował pierwsze miejsce na listach sprzedaży w Wielkiej Brytanii w grudniu 1997 i pozostawał w pierwszej setce przez osiem miesięcy. Sprzedano ponad milion egzemplarzy. W kwietniu 1998 wydano album, który doszedł do 31 miejsca na liście bestsellerów.
  • Prasa: od 30 września 2005 w Polsce wydawany jest miesięcznik Teletubbies, na rynku dostępne są także książki z nalepkami.
  • DVD: zebrane odcinki serialu można kupić na płytach DVD – na polskim rynku ukazało się dotychczas osiem takich pozycji (każda trwa ok. 60 minut) dystrybuowanych przez Best Film.
  • Gry: w 2006 przedsiębiorstwo Licomp Empik Multimedia wprowadziło na rynek polskie wersje gier komputerowych Teletubbies – Zabawa z Teletubisiami oraz Teletubbies – Ulubione zabawy
  • W sklepach dostępna jest cała gama lalek, figurek czy układanek z Teletubisiami, a także odzież dla dzieci z ich wizerunkami.
  • W 2006 przedsiębiorstwo Campina wprowadzioło na rynek serię jogurtów ozdobionych wizerunkami Teletubisiów.
  • W 1999 roku Bret Easton Ellis napisał dla magazynu Grear esej pt. Why the Teletubbies are evil („Dlaczego Teletubisie są złem?”)[10].

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

W Stanach Zjednoczonych konserwatywny pastor i teleewangelista Jerry Falwell zasugerował w 1999 roku, że Teletubisie nie proponują „dobrego wzorca dla dzieci”, gdyż, jak uważał, Tinky Winky jest gejem (Falwell wnioskował to z faktu, że Tinky Winky nosi czerwoną torebkę, jest koloru fioletowego i ma antenkę w kształcie trójkąta). Warto jednak zauważyć, że noszenie damskich akcesoriów przez mężczyzn powinno być raczej odbierane jako przejaw transseksualizmu lub transwestytyzmu, nie zaś homoseksualizmu. Według psycholog dziecięcej Małgorzaty Borzymińskiej teletubisie nie mają płci i adresowane są do dzieci, które jeszcze z różnicy płci nie zdają sobie sprawy[11]. Angielski producent programu, BBC, twierdzi jednak, że interpretacja Falwella, i wszystkie analogiczne, nie jest zgodna z intencjami twórców programu[12].

W wywiadzie dla tygodnika „Wprost” opublikowanym w numerze z 28 maja 2007 (krótko po śmierci Jerry’ego Falwella), zadano polskiej Rzecznik Praw Dziecka, Ewie Sowińskiej pytanie o jej stosunek do ewentualnego „propagowania homoseksualizmu” przez Tinky Winky. Rzecznik zadeklarowała, że rozważy zlecenie zbadania tej kwestii grupie psychologów, przyznając, że jest „prawdopodobnie problem jednej z postaci”; sama jednak stwierdziła, że jej zdaniem torebka przede wszystkim przeszkadza Teletubisiowi[13]. Zdaniem Ludwika Dorna wypowiedź Ewy Sowińskiej „naraża jej urząd na śmieszność”[14].

Na stronach internetowych Rzecznika Praw Dziecka można znaleźć oświadczenie w sprawie bajki Teletubisie, w którym Ewa Sowińska odpiera zarzuty kierowane pod jej adresem uzasadniając swoją wypowiedź dla „Wprost” zdecydowaną sugestią dziennikarza tygodnika, jakoby istniał poważny problem szkodliwych treści czy tzw. promocji homoseksualizmu, zawartych w bajce Teletubisie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. „The Teletubbies are back: ‘It’s still about love, and wibbly-wobbly bottoms’”, www.theguardian.com, 20 października 2015.
  2. Teletubisie, teletubis.pl [dostęp 2018-06-08] (pol.).
  3. dubbingpedia.pl/wiki/Teletubisie
  4. dubbingpedia.pl/wiki/Teletubisie
  5. dubbingpedia.pl/wiki/Teletubisie
  6. dubbingpedia.pl/wiki/Teletubisie
  7. dubbingpedia.pl/wiki/Teletubisie_(2015)
  8. Jak dziś wygląda teletubisiowe słoneczko.
  9. dubbingpedia.pl/wiki/Teletubisie
  10. „Why the Teletubbies are evil”, Bret Easton Ellis (wersja francuska i angielska).
  11. „Psycholog: Teletubisie nie mają płci”.
  12. BBC, „Gay Tinky Winky bad for children”, 15 lutego 1999 (ang.).
  13. Onet.pl, „Czy teletubisie promują homoseksualizm?”, 27 maja 2007.
  14. Onet.pl, „Sowińska uchwyciła się torby”, 28 maja 2007.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]