Teleturnieje nadawane w TVP1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Artykuł stanowi listę teleturniejów nadawanych w TVP1.

Obecnie nadawane[edytuj | edytuj kod]

Jaka to melodia?[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Jaka to melodia?.

Jeden z dziesięciu[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Jeden z dziesięciu.

The Wall. Wygraj marzenia[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: The Wall. Wygraj marzenia.

Big Music Quiz[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Big Music Quiz.

Nienadawane[edytuj | edytuj kod]

20 pytań[edytuj | edytuj kod]

20 pytań – jeden z pierwszych i najpopularniejszych polskich teleturniejów cyklicznych, nadawany we wczesnych latach sześćdziesiątych XX wieku. 20 pytań było dość luźną adaptacją quizu 20 Questions telewizji BBC, wywodzącego się wprost z popularnej od dziesiątków lat zabawy towarzyskiej. Autorem adpatacji i prezenterem był Ryszard Serafinowicz, asystentką Joanna Rostocka, scenografem inż. arch. Jan Laube.

W programie uczestniczyły trzy trzyosobowe drużyny – matematyków (Aleksander Pełczyński, Wiesław Szlenk, Robert Bartoszyński), dziennikarzy (Jacek Maziarski, Karol Szyndzielorz i Leopold Unger) i drużyna o mieszanym składzie z Łodzi (inżynier, ekonomista i studentka socjologii). Skład drużyn był zmienny. Drużyny miały za zadanie odgadnąć hasło – przedmiot lub pojęcie – znane prezenterowi i widzom. W tym celu drużyna zadawała prezenterowi co najwyżej 20 pytań, na które można odpowiedzieć tak lub nie.

Gra straciła sens i została usunięta z anteny, gdy drużyna matematyków zaadaptowała algorytm przeszukiwania połówkowego na potrzeby zadania i zapewniła sobie możliwość znalezienia hasła najpóźniej w osiemnastym pytaniu. Drużyna ta zadawała kolejne pytania postaci czy hasło występuje w Wielkiej Encyklopedii Powszechnej przed słowem X? Pod X podstawiano hasła z WEP zgodnie z kluczem:

  • przy pytaniu pierwszym hasło znajdujące się w połowie listy haseł WEP
  • przy pytaniu drugim hasło znajdujące się w jednej czwartej listy haseł WEP, jeżeli odpowiedź na pytanie 1. była twierdząca, lub hasło znajdujące się trzech czwartych listy haseł WEP w przeciwnym wypadku
  • przy kolejnych pytaniach postępowano analogicznie, dzieląc za każdym razem pulę pozostałych słów na dwie połowy

zadawały prezenterowi pytania, dotyczące "pomyślanego" – i znanego widzom – przedmiotu (mogło to być również pojęcie abstrakcyjne). Celem gry było odgadnięcie przedmiotu w co najwyżej 20 pytaniach.

21[edytuj | edytuj kod]

21 – cykliczny, polski teleturniej z wiedzy ogólnej, nadawany w drugiej połowie lat 60. XX wieku (19661970) i na początku XXI. Od 23 listopada 2000 do 17 lutego 2002 prowadzącym był Rafał Rykowski.

Scenariusz w latach 60. był adaptacją scenariusza quizu amerykańskiego, który z kolei wykorzystywał zasady popularnej gry karcianej w "oczko". Dwaj zawodnicy odpowiadali na pytania z wybranych przez siebie dziedzin; pytania były łatwe (za 1 pkt), średnie (za 3 pkt) i trudne (za 9 pkt), zadaniem zawodnika było zaś zebrać dokładnie 21 punktów; kto zrobił to pierwszy – wygrywał, zdobywał niewielką nagrodę i przechodził do następnej tury. Po wygraniu 7 kolejnych spotkań otrzymywał znaczną premię specjalną i zostawał "mistrzem": czekał teraz na wizji (pobierając niewielkie honorarium), aż ktoś go wyzwie na "pojedynek" – tym razem już o większą nagrodę. Jeśli ktoś wygrał kolejne 7 spotkań – obowiązkowo stawał do walki z dotychczasowym mistrzem.

Teleturniej w XXI wieku miał inne zasady, zawodnicy mogli wybierać pytania od 1 do 11 punktów.

300 procent normy[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: 300 procent normy.

Drzewko mądrości[edytuj | edytuj kod]

Drzewko Mądrościteleturniej cykliczny, nadawany raz w tygodniu w latach sześćdziesiątych, poświęcony wiedzy o bieżących wydarzeniach polityki światowej. Autorem pomysłu był Lech Pijanowski, prezenterem Karol Szyndzielorz, asystentką na wizji Joanna Rostocka, realizatorem Stanisław Taczanowski, a projektantem scenografii inż. arch. Jan Laube. Dwaj zawodnicy odpowiadając na pytania posuwali swoje symbole po drzewiastej planszy, której pola odpowiadały poszczególnym krajom i regionom świata; wędrówka po planszy kończyła się zawsze pytaniem dotyczącym ONZ.

Kochamy polskie komedie[edytuj | edytuj kod]

Kochamy polskie komedie – drużynowy teleturniej, emitowany przez telewizję TVP1 w latach 2004–2006 i prowadzony przez Piotra Bałtroczyka. Kontynuacja cyklu Kochamy polskie seriale. Premierowy odcinek ukazał się 11 września 2004. Program powstał według pomysłu Leszka Stafieja i w reżyserii Artura Hofmana. Produkcją zajmowała się firma Art Sklep i lubelski ośrodek TVP. Jeden odcinek trwał 30 minut.

W teleturnieju zawodnicy odpowiadali na pytania dotyczące polskich komedii. Program powstał jako kontynuacja podobnego teleturnieju – Kochamy polskie seriale.

Latem 2005 r. odbyła się letnia edycja programu pod nazwą „Wakacje z Blondynką”. Była emitowana w sobotnie popołudnia.

Emisję teleturnieju zakończono w czerwcu 2006 r.

Kochamy polskie seriale[edytuj | edytuj kod]

Kochamy polskie seriale – drużynowy teleturniej, emitowany przez TVP1 w latach 20002004. Pomysłodawcą cyklu był Leszek Stafiej. Pierwszym gospodarzem programu przez 3 sezony był Jacek Chmielnik, później teleturniej w 4 edycji prowadził Piotr Bałtroczyk. Premiera miała miejsce 7 października 2000. Powstały 4 sezony programu. Jeden odcinek trwał 30 minut. Producentem była firma Art Sklep.

W teleturnieju odpowiadało się na pytania dotyczące wyłącznie polskich seriali. Po zakończeniu emisji programu uruchomiono podobny – Kochamy polskie komedie. Jesienią 2002 z okazji 50 lecia Telewizji Polskiej odbyła się okazyjna edycja pt:Kochamy TVP

Kółko i krzyżyk[edytuj | edytuj kod]

Kółko i krzyżyk - teleturniej wiedzowy wedle scenariusza Ryszarda Serafinowicza, prowadzony przez Bolesława Kielskiego, nadawany w latach 1961-75 przez Telewizję Polską. W latach sześćdziesiątych była to jedna z najpopularniejszych audycji telewizyjnych - tym bardziej, że nagrodą był - bezcenny wówczas niemal - odbiornik telewizyjny Belweder. Pytania do tego teleturnieju - czysto erudycyjne - opracowywał głównie Juliusz Owidzki. Asystentką na wizji była Joanna Rostocka, scenografem pierwszej wersji Jan Laube, reżyserował Stanisław Taczanowski.

Miliard w rozumie[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Miliard w rozumie.

Nowożeńcy[edytuj | edytuj kod]

Teleturniej emitowany w TVP 1 od 9 września 1995 r.[1] do 31 sierpnia 1996 r. w soboty o 17.25, a od 7 września 1996 r. do 15 lutego 1997 r. o 15.35. Prowadzącym był Jerzy Petersburski Jr.

Parada kłamców i blagierów[edytuj | edytuj kod]

Parada kłamców i blagierów – tytuł seryjnego programu Telewizji Polskiej. Były nadawane dwa programy pod tym samym tytułem: w latach 19601968 teleturniej według scenariusza Ryszarda Serafinowicza, prowadzony przez Joannę Rostocką. W latach siedemdziesiątych nadawano program rozrywkowo-satyryczny pt. Parada blagierów, realizowany wedle scenariusza reżysera i aktora Andrzeja Strzeleckiego i przez niego prowadzony.

Podróż życia[edytuj | edytuj kod]

Teleturniej emitowany wiosną 2015, prowadzony przez Katarzynę Kwiatkowską. Zawodnicy odpowiadają na pytania dotyczące geografii świata (w każdej turze z innego regionu) i dostają za to punkty. Dwoje z czworga graczy przechodzi do kolejnej rundy. Wybierają tam stawkę (punkty), o ile grają i region. Stawka musi być wielokrotnością 5. Jeśli odpowiedzą dobrze, wygrywają tyle, a jeśli źle – tracą. Uczestnik bogatszy w punkty wygrywa podróż narzuconą przez organizatorów. Czworo najlepszych w sezonie gra w finale o tytułową podróż marzeń.

Pojedynek[edytuj | edytuj kod]

Pojedynek, teleturniej emitowany w pierwszym programie Telewizji Polskiej w pierwszej połowie lat 70. Autorem programu był Eugeniusz Pach, program podlegał Naczelnej Redakcji Publicystyki a prowadzony był przez Janusza Budzyńskiego.

W teleturnieju występowały parami osoby znane z ekranów telewizji, które zadawały sobie wzajemnie zadania do wypełnienia. Było to np. rąbanie drewna, mecz piłki ręcznej, znalezienie sobie sobowtóra.

W teleturnieju wystąpiły następujące pary:

Pomidor[edytuj | edytuj kod]

Teleturniej z 1996 r. prowadzony przez Krzysztofa Ibisza, oparty na popularnej grze Pomidor

Rambit[edytuj | edytuj kod]

Rambit — jeden z nielicznych teleturniejów w Telewizji Polskiej nadawanych w latach osiemdziesiątych (1983–czerwiec 1988).

W programie rywalizowała młodzież szkolna pochodząca z różnych miast i szkół. Każda grupa miała wyznaczonych reprezentantów, którzy rywalizowali ze sobą zarówno w konkursach dotyczących wiedzy, jak i na polu sportowym. Sportowe zawody prowadził dziennikarz Michał Bunio, a część naukową Krzysztof Surgowt, który był pomysłodawcą audycji.

Ścieżka dźwiękowa programu to utwór pt. "Wolne loty" Marka Bilińskiego.

Rodzina jak z nut[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Rodzina jak z nut.

Rodzina wie lepiej[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Rodzina wie lepiej.

Ryzyko[edytuj | edytuj kod]

Ryzykoteleturniej emitowany na przełomie XX i XXI w. w Tele 5, a następnie w TVP1. Prowadzącym program był Wojciech Pijanowski.

Każdy z graczy odpowiada kolejno na 15 pytań pogrupowanych w 5 różnych kategorii. Prawidłowa odpowiedź powoduje zdobycie punktu, zdobycie nagrody rzeczowej oraz zmniejszenie się liczby pytań w danej kategorii.

Pytania są pogrupowane w 5 kategorii, zatem na każdą z nich przypadają 3 pytania. Pytania mają różny stopień trudności, można go ocenić na średni. Nieprawidłowa odpowiedź nie powoduje zniknięcia danego typu pytania, w związku z czym każdy z graczy w ciągu programu i tak musi odpowiedzieć na pytania ze wszystkich kategorii. Gracz po zdobyciu 10 punktów ma prawo po każdej rundzie wycofać się z programu zabierając wszystkie nagrody swoje lub przeciwnika. Zdobycie 15 punktów, czyli wyczerpanie pytań, powoduje przejście do finału. Przegrany zabiera wtedy którąkolwiek z nagród swoich lub zwycięzcy.

Gracz po prawidłowej odpowiedzi na pytanie otrzymuje na swoje konto nagrodę rzeczową. Nagrody te się kumulują do momentu wyjścia z gry lub do momentu nieprawidłowej odpowiedzi na pytanie. Po złej odpowiedzi gracz musi oddać wszystkie nagrody pozostawiając sobie jedną. Nagrody rzeczowe są bardzo różne, a ich wartość w żadnym stopniu nie zależy od trudności pytań czy czasu w grze. Na koncie graczy mogą znajdować się zarówno samochody, komputery i sprzęt AGD jak i symboliczne przedmioty np. widelec, żarówka czy olej spożywczy. W ciągu całego przebiegu programu żaden z uczestników nigdy nie wie, jakie nagrody posiada. Jest to zatem pewne podobieństwo z programem Gra w ciemno. Wszystkie operacje wykonywane na nagrodach są zatem czysto losowe. Gracze w momencie wybierania nagrody, którą sobie zabierają lub oddawania nagród po złej odpowiedzi na pytanie wskazują zupełnie nieznane sobie nagrody operując wyłącznie numerami. Tak więc ostateczna wygrana zależy oprócz wiedzy także w dużym stopniu od tzw. "szczęścia" i przypadku.

W finale gracz odpowiada na 5 pytań z różnych dziedzin. Odpowiadanie na kolejne pytania powoduje duży wzrost poziomu wygrywanej nagrody. Po kolejnych pytaniach zdobywa się: 10, 100, 1000, 10000, 100000 zł.

Śladami Pitagorasa[edytuj | edytuj kod]

Śladami Pitagorasa – półgodzinny teleturniej Telewizji Polskiej, nadawany co tydzień w latach 19611968, poświęcony w całości zagadkom matematycznym.

Autorem koncepcji programu był Ryszard Serafinowicz, scenografii mgr inż. arch. Jan Laube, zagadki opracowywał i program prowadził Bogdan Miś, asystentką na wizji była Joanna Rostocka. W programie brały udział pary współzawodniczących w rozwiązywaniu tych samych zadań matematycznych uczestników; wygranie jednego "meczu" dawało niewielką nagrodę pieniężną, po wygraniu większej liczby spotkań uzyskiwało się dodatkową wyższą nagrodę.

Tytuł programu był zamierzonym powtórzeniem tytułu pochodzącej z początków XX w. książki inż. Szczepana Jeleńskiego poświęconej rozrywkom matematycznym (drugą książką tegoż autora o podobnej tematyce, jeszcze bardziej popularną, była "Lilavati" – wybrano jednak na tytuł teleturnieju "Śladami Pitagorasa" jako czytelniej nawiązujące do przedmiotu).

Wielka gra[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Wielka gra.

Inne[edytuj | edytuj kod]

Teleturnieje z lat 90. XX w.:

  • Aukcja, czyli jak kupić Van Gogha;
  • Jeśli nie Oxford, to co?[2][3];
  • Muzyka łagodzi obyczaje – teleturniej muzyczny;
  • Salomon – teleturniej wiedzy religijnej, emitowany w niedziele około południa;
  • Słowa, słówka i półsłówka – konkurs telewizyjny dla dzieci z 1997 dotyczący zagadnień z języka polskiego;
  • Stawka większa niż szycie – teleturniej prowadzony przez Przemysława Babiarza i Xymenę Zaniewską[potrzebny przypis];
  • Od rozbioru do wolności – teleturniej historyczny z 1998 emitowany z okazji 80. rocznicy odzyskania niepodległości przez Polskę po 123 latach zaborów.
  • Szóstka na szóstkę.

Teleturniej z lat 80.: Szansa.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]