Temblak (broń)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Temblak M1797 zawiązany na szwedzkiej szabli oficera piechoty M1899

Temblak (od tur. temlik) to pierwotnie rodzaj rzemienia łączącego broń z kiścią prawej dłoni - zarówno przy broni bocznej, jak i lancach czy spisach (broń drzewcowa).

W Polsce znany także pod nazwą temlak (np. regulamin z 1785), a ozdobna jego odmiana używana przez oficerów nosi nazwę felcecha. Początkowo temblaki były skórzane i służyły głównie kawalerzystom do zawieszenia broni i jej lepszego chwytu. Z czasem nabrały cech ozdobnych w formie taśmy z chwostem na końcu przy broni bocznej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]