Tenebryzm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kompania Fransa Banninga Cocqa i Willema van Ruytenburcha, 1642, Rembrandt, olej na płótnie, Rijksmuseum, Amsterdam

Tenebryzm (z łac. tenebrae - mrok) – sposób kompozycji obrazu, polegający na użyciu ciemnej tonacji barwnej, w której postacie ludzkie i przedmioty wydobyte są z mrocznego tła ostrym światłocieniem[1]. Tenebryzm stosowany był w malarstwie północnowłoskim w II połowie XVI wieku (maniera tenebrosa) i w malarstwie barokowym, zwłaszcza przez Caravaggia (caravaggionizm)[2][3] i Rembrandta[1].

Przypisy

  1. a b tenebryzm (pol.). Encyklopedia PWN. [dostęp 2017-02-16].
  2. Tenebrism, art (ang.). Encyclopaedia Britannica. [dostęp 2017-02-16].
  3. Barok w sztuce (pol.). encyklopedia.interia.pl. [dostęp 2017-02-16].