Teologia pracy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Teologia pracy - dział teologii katolickiej zajmujący się zagadnieniami pracy ludzkiej.

Reprezentuje pogląd iż praca ludzka jest kontynuacją boskiego dzieła stworzenia. Wzorem dla człowieka stwarzającego poprzez pracę swój świat, swoją historię a także "samego siebie" ma być stwórcze działanie Boga. W ujęciu teologii praca ma więc znaczenie zbawcze, nie tylko materialne i moralne.

Prace teologiczne, które z pozycji moralistyki katolickiej podejmowały konieczność tworzenia teologii pracy powstały już w latach trzydziestych XX w. W Polsce taką refleksję zawiera książka Duch pracy ludzkiej S.Wyszyńskiego (Poznań, 1946). Usystematyzowanie podstawy teologii pracy przedstawił dominikanin francuski Marie-Dominique Chenu w pracy Pour une théologie du travail (Paryż, 1955) w nawiązaniu do tomizmu. Wypracowane wątki teologii pracy w doktrynę społeczną Kościoła katolickiego włącza Konstytucja Duszpasterska o Kościele w Świecie Współczesnym. Teologia pracy stanowi teoretyczny fundament rozaważań Jana Pawła II w encyklice Laborem exercens i jego nauczaniu społecznym.