Teon z Aleksandrii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Teon z Aleksandrii (gr. Θέων ur. ok. 335 r., zm. ok. 405 r.) – matematyk i astronom pracujący w Aleksandrii. Był ostatnim dyrektorem Biblioteki Aleksandryjskiej, zamkniętej w roku 391 na rozkaz cesarza Teodozjusza. Jego córką była słynna Hypatia.

Życie i twórczość[edytuj | edytuj kod]

Daty urodzenia i śmierci są przybliżone i oparte na spekulacjach. Wiadomo, że Teon obserwował zaćmienie Słońca, które miało miejsce w Aleksandrii 16 czerwca 364 roku, i zaćmienie Księżyca 25 listopada tego samego roku. Wiadomo też, że sporządził spis konsulów rzymskich, który doprowadził do roku 372. Z kronik greckich z X wieku wynika, że żył w czasach cesarza Teodozjusza I Wielkiego.

Największym wkładem Teona było opracowanie wersji Elementów (prawdopodobnie wespół z córką Hypatią), która aż do końca XIX wieku była jedynym znanym greckim tekstem tej księgi. Dzięki porównaniu tekstu Teona z wcześniejszą wersją księgi, odnalezioną w archiwach watykańskich, można dokładnie przeanalizować zmiany, jakie wprowadził Teon. Polegają one głównie na ujednoliceniu terminologii i stylu, choć w kilku miejscach Teon poprawił błędy wcześniejszego tekstu i uprościł oryginalną argumentację.

Teon pisał również komentarze do Almagestu i tablic astronomicznych Ptolemeusza, w których objaśniał sposoby ich używania i konstrukcji. Tutaj znów najprawdopodobniej pomagała mu Hypatia. Pisał również o metodzie Herona przybliżania pierwiastków kwadratowych, nadając jest sens geometryczny[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Piotr Krzyżanowski, Grzegorz Łukaszewicz, Przez wieki z metodą Newtona, pismo „Delta”, wrzesień 2021 [dostęp 2021-09-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]