Teoria Coulomba-Mohra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Teoria Coulomba-Mohra jest modelem matematycznym opisującym zachowanie sztywnych materiałów takich, jak beton lub nasypy gruzu pod naprężeniem normalnym i ścinającym. Obwiednia zniszczenia ścinającego większości materiałów budowlanych przynajmniej do pewnego stopnia jest opisywana przez tę regułę. Ogólnie teoria znajduje zastosowanie w przypadku materiałów, których wytrzymałość na ściskanie znacznie przekracza wytrzymałość na rozciąganie. W geotechnice i geologii inżynierskiej jest ona stosowana do opisu wytrzymałości na ścinanie gruntów luźnych i skalistych.

Kryterium zniszczenia Coulomba-Mohra przedstawia liniową obwiednię, która może być uzyskana w wykresu wytrzymałości na ścinanie materiału w dziedzinie zadanego normalnego naprężenia. Relacja ta jest wyrażana poprzez wzór:

\tau = \sigma~\tan(\phi) + c

gdzie \tau to wytrzymałość na ścinanie, \sigma to naprężenie normalne, c to wartość przy przecięciu się obwiedniej zniszczenia z osią \tau a \phi to nachylenie obwiedniej.