Teoria nadciekłej próżni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Teoria nadciekłej próżni – to podejście w fizyce teoretycznej i mechanice kwantowej, gdzie fundamentalną fizyczną próżnię (nieusuwalne tło) traktuje się jako superpłyn lub jako kondensat Bosego-Einsteina.

Jest jednym z podejść mających na celu zbudowanie modelu unifikującego mechanikę kwantową z grawitacją.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]