Teoria obwodów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Teoria obwodów – dyscyplina naukowa zajmująca się szczegółową teoretyczną analizą obwodów elektrycznych i zjawisk w nich zachodzących, w tym m.in. metodą analizy wartości napięć i rozpływu prądów obwodów RLC w stanach ustalonych lub okresowo zmiennych, czy obwodami sprzężonymi magnetycznie oraz filtrami, bazując przede wszystkim na podstawowej wiedzy z dziedziny elektrotechniki, jak np.: prawa Ohma, Kirchhoffa, twierdzenia Thevenina, Nortona i matematycznej: algebry liniowej, analizy matematycznej oraz topologii.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]