Terakotowa Armia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mauzoleum pierwszego cesarza Qina
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Terracotta army xian.jpg
Oddziały Terakotowej Armii
Kraj  Chiny
Typ kulturowe
Spełniane kryterium I, III, IV, VI
Numer ref. 441
Regionb Azja i Pacyfik
Historia wpisania na listę
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
Położenie na mapie Chińskiej Republiki Ludowej
Mapa lokalizacyjna Chińskiej Republiki Ludowej
Mauzoleum pierwszego cesarza Qin
Mauzoleum pierwszego cesarza Qin
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Mauzoleum pierwszego cesarza Qin
Mauzoleum pierwszego cesarza Qin
Ziemia 34°23′05,82″N 109°16′23,27″E/34,384950 109,273130
Oddziały Terakotowej Armii
Nieliczne figury pomalowano po odkryciu

Terakotowa Armia (chiń. upr.: 兵马俑; chiń. trad.: 兵馬俑; pinyin: bīngmǎ yǒng; dosł. „Figury grobowe żołnierzy i koni”) – zbiór 7,5 tys. figur naturalnej wielkości, wykonanych z terakoty (wypalonej gliny), przedstawiających żołnierzy, oficerów i konie. Armia znajduje się w grobowcu pierwszego chińskiego cesarza Qin Shi, w odległości 1,5 km na wschód od jego sarkofagu, na terenie dzisiejszej prowincji Shaanxi. W trakcie pogrzebu cesarza w 210 p.n.e. cała armia również została umieszczona w podziemnych pomieszczeniach, których wysokość wynosiła ok. 3 m. Ich posadzki zostały wybrukowane cegłą, a konstrukcję dachu wykonano z drewna. Z biegiem czasu dach zawalił się, a figury zasypała ziemia. Powierzchnia, na której je odnaleziono ma 210 m długości na 60 m szerokości[1]. Według wierzeń, Terakotowa Armia miała strzec cesarza i pomóc mu odzyskać władzę w życiu pozagrobowym.

Historia[edytuj]

Figury zostały przypadkowo znalezione przez trzech chłopów: Yang Xinman, Yang Peiman i Yang Peiyan podczas kopania studni w marcu 1974 roku. Od 1979 figury były stopniowo udostępniane zwiedzającym. Muzeum Terakotowej Armii Pierwszego Cesarza Qin w Xi’anie, składające się z trzech krypt[a] o głębokości od 4 do 8 metrów, zostało otwarte w obecnym kształcie w roku 1994.

Wykonanie[edytuj]

Każda figura posiada cechy indywidualne, każda twarz jest inna i przedstawia inne emocje, żołnierze przedstawieni są w różnych pozycjach. Stąd wniosek, że prawdziwi ludzie do nich pozowali i każdy tylko do jednej. Z powodu niepowtarzalności, rekonstrukcja uszkodzonych egzemplarzy jest trudna i żmudna. Nogi każdej z rzeźb są lite, natomiast korpus i głowa puste w środku[2], dzięki temu zachowują pion. Wśród figur żołnierzy znajdują się również postacie medyków i pracowników cywilnych.
Pierwotnie wszystkie figury były pomalowane. Kolory zachowały się do czasu odkrycia w 1974, jednak pod wpływem powietrza barwy zaczęły stopniowo zanikać[3]. Z trzech sektorów, w których odnaleziono glinianą armię, największym jest ten opisywany numerem 1. Znajduje się w nim kompletny pułk piechoty, liczący 3210 żołnierzy, w tym 200 kuszników i łuczników. Wyposażeni zostali w różnego rodzaju prawdziwą broń (wykonaną z drewna i brązu) i 6 wozów bojowych, każdy zaprzężony w parę glinianych koni. Sektor 2 (odkryty w 1976 r.) zawiera oddział kawalerii i oddziały pomocnicze, natomiast w sektorze 3 (odnaleziony kilka tygodni po drugim) znajduje się prawdopodobnie dowództwo glinianej armii[1].

Terakotowa Armia określana jest mianem ósmego cudu świata. Od 1987 roku znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

Zobacz też[edytuj]

Uwagi

  1. Czwarta jest pusta, prawdopodobnie nie ukończono wszystkich prac przed śmiercią cesarza.

Przypisy

  1. a b Roland Gööck: Cuda świata. Warszawa: Muza SA, 1994, s. 58-61. ISBN 83-7079-266-9.
  2. Paul G. Bahn: Archeologia - Przewodnik. Wyd. I. Warszawa: Wydawnictwo "Arkady" Sp. z o.o., 2006, s. 354. ISBN 83-213-4293-0.
  3. Brook Larmer. Terra-Cotta Warriors in Color. „National Geographic”, s. 74-87, 2012-06. Anglia.