Teresa Sułowska-Bojarska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Teresa Bojarska)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Teresa Sułowska-Bojarska pseudonim „Dzidzia”, „Klamerka” (ur. 30 czerwca[1] albo 30 lipca[2] 1923 w Zalesiu, zm. 30 listopada 2013) – polska pisarka, poetka i pedagog, działaczka podziemia niepodległościowego w czasie II wojny światowej, łączniczka AK, uczestniczka powstania warszawskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W marcu 1941 została zaprzysiężona w konspiracji, nosząc od tej pory pseudonim „Dzidzia”. Była szyfrantką w I Oddziale Komendy Głównej. Na okres powstania warszawskiego otrzymała przydział do Wojskowej Służby Ochrony Powstania w składzie Pułku „Baszta” na Mokotowie (w tym okresie posługiwała się pseudonimem „Klamerka”).

W 2012 Marek Widarski zrealizował film dokumentalny „Teresa Sułowska - Bojarska. Wygrane życie łączniczki”. Producentem filmu była Fundacja Filmowa Armii Krajowej[3][4] .

Miała dwie córki, Joannę Bojarską-Syrek (muzealnik) i Annę (aktorkę)[5].

Zmarła 30 listopada 2013. Pogrzeb odbył się 6 grudnia na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Wybrane publikacje[6][edytuj | edytuj kod]

  • Bogusław i Anna („Pax”, Warszawa, 1966)
  • Byłam królewną (Wydawnictwo Morskie, Gdańsk, 1977)
  • Cierniowa mitra (Księgarnia Św. Wojciecha, Poznań, 1987, ​ISBN 83-7015-071-3​) wyd. 3
  • Codzienność: sierpień-wrzesień 1944 (First Business College Prywatne Policealne Studium Handlowe, Warszawa, 1993, ​ISBN 83-85746-08-0​)
  • Czas samotności („Pax”, Warszawa, 1975) wyd. 2
  • Czerwone gryfy („Pax”, Warszawa, 1973) wyd. 2
  • Kontredans kujawski („Pax”, Warszawa, 1971)
  • Na jednym płótnie („Pax”, Warszawa, 1974)
  • Requiem dla ostatniego wikinga (Wydawnictwo Morskie, Gdańsk, 1974)
  • Świeradową przesieką : o pierwszym polskim lekarzu (Stanley Enterprise: Wydawnictwo Wrocławskie, Wrocław 2001, ​ISBN 83-87662-17-8​) razem z Gerwazym Świderskim
  • Świtanie, przemijanie („Trio”, Warszawa, 1996, ​ISBN 83-85660-35-6​)
  • Ucho igielne: ks. August Czartoryski, salezjanin (1858-1893) (Akademia Teologii Katolickiej: staraniem Warszawskiej Inspektorii Salezjańskiej św. Stanisława Kostki, Warszawa 1983)
  • W imię trzech krzyży: opowieść o Julii Urszuli Ledóchowskiej i jej zgromadzeniu („Pax”, Warszawa, 1989, ​ISBN 83-211-0285-9​)
  • Wskrzeszenie Łazarza („Pax”, Warszawa, 1979, ​ISBN 83-211-0072-4​)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]