Teresa Strzembosz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Teresa Strzembosz (ur. 11 września 1930 w Warszawie, zm. 8 czerwca 1970 tamże) – polska działaczka katolicka, współtwórczyni ośrodków adopcyjno-opiekuńczych i domów samotnej matki.

Życiorys[edytuj]

Córka Adama i Zofii z Gadomskich. Siostra Adama i Tomasza Strzemboszów. Ukończyła Instytut Wyższej Kultury Chrześcijańskiej we Wrocławiu oraz studium felczerskie. Początkowo pracowała w pogotowiu ratunkowym w Otwocku, równocześnie rozwijając działalność charytatywną w obrębie instytucji kościelnych. Po odwilży gomułkowskiej współpracowała blisko z prymasem Stefanem Wyszyńskim. Zatrudniona w Spółdzielni Pracy „Ognisko” w Warszawie, organizowała Duszpasterstwo Służby Zdrowia, propagowała ideę opieki parafialnej nad przewlekle chorymi, pracowała społecznie w Towarzystwie Przyjaciół Dzieci, zakładała ośrodki adopcyjno-opiekuńcze, w 1958 założyła dom dla samotnej matki w Chyliczkach, który dziś nosi jej imię. Organizatorka i krajowa instruktorka poradnictwa dotyczącego naturalnej regulacji poczęć. Zmarła na raka[1].

Upamiętnienie[edytuj]

O jej życiu i działalności Elżbieta Sujak napisała książkę pt. Charyzmat zaangażowania. Życie Teresy Strzembosz, wydaną przez Instytut Wydawniczy PAX w 1988 w Warszawie[2], a w 2010 w Łomiankach wydano książkę Benedykty Perzanowskiej zatytułowaną Teresa Strzembosz i jej dzieło poradnictwa rodzinnego w Polsce[3].

Przypisy

  1. Giganci obrony Życia – Teresa Strzembosz. pro-life.pl, 11 października 2000. [dostęp 6 września 2014].
  2. ISBN 83-211-0962-4
  3. Wyd. Fundacja „Pomoc Rodzinie”: ​ISBN 978-83-878-2327-6