Teresa Walewska-Przyjałkowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Teresa Walewska-Przyjałkowska
Ilustracja
Data urodzenia 10 września 1937
Data i miejsce śmierci 10 kwietnia 2010
Smoleńsk, Rosja
Przyczyna śmierci Katastrofa polskiego Tu-154 w Smoleńsku
Miejsce spoczynku Cmentarz Powązkowski w Warszawie
Zawód naukowiec, działaczka społeczna
Tytuł naukowy doktor inżynier
Uczelnia Politechnika Warszawska
Wydział Wydział Samochodów i Maszyn Roboczych
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (pośm.)

Teresa Maria Barbara Walewska-Przyjałkowska (ur. 10 września 1937[1], zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – polska naukowiec i działaczka społeczna, wiceprezes fundacji "Golgota Wschodu", założycielka i prezes Stowarzyszenia Krzewienia Kultu św. Andrzeja Boboli[2].

Życiorys[edytuj]

Grób Teresy Walewskiej-Przyjałkowskiej

Jej rodzicami byli Polikarp Konstanty Collona Walewski (1897–1965, inżynier lotnictwa) i Aleksandra, z domu Rosińska (1905–1989)[a][3]. W czasie okupacji niemieckiej i powstania warszawskiego przebywała w Warszawie[4]. Jej mężem był Andrzej Przyjałkowski (zm. 1978)[5].

Teresa Walewska-Przyjałkowska była wieloletnim pracownikiem Wydziału Samochodów i Maszyn Roboczych Politechniki Warszawskiej, posiadała stopień naukowy doktora inżyniera i specjalizowała się w automatyce i robotyce przemysłowej[6]. W ramach pracy naukowej opracowywała system komunikacji związany ze sterowaniem na górkach rozrządowych dla pociągów towarowych, w latach 60. jako pierwsza organizowała na swoim wydziale badania nad nimi[7].

Była związana z warszawską parafią św. Andrzeja Boboli w Warszawie-Mokotowie[7]. Na początku lat 90. założyła, a od 1997 była prezesem Stowarzyszenia Krzewienia Kultu św. Andrzeja Boboli; organizowała pielgrzymki jego śladami[7]. Z jej inicjatywy w 2002 roku w sanktuarium św. Andrzeja Boboli przy ul. Rakowieckiej w Warszawie dokonano intronizacji obrazu Matki Bożej Kozielskiej, namalowanego na podstawie płaskorzeźby wykonanej w obozie NKWD w Kozielsku[2]. W 2003 roku obraz ten został poświęcony przez Jana Pawła II[2].

Poprzez działalność w życiu kościelnym poznała ks. Zdzisława Peszkowskiego, wraz z którym działa w ramach fundacji "Golgota Wschodu", była inicjatorką powołania komitetu zabiegającego o zgłoszenie jego kandydatury do pokojowej Nagrody Nobla[7]. W 2006 była szefową komitetu organizacyjnego międzynarodowej konferencji "Prawda, Pamięć, Tożsamość Katynia i Golgoty Wschodu", która odbyła się 28 września 2006 w gmachu Sejmu RP[8]. Po śmierci prezesa fundacji "Golgota Wschodu", ks. Peszkowskiego w 2007, kierowała fundacją lecz z szacunku dla kapelana rodzin katyńskich formalnie nie przyjęła funkcji prezesa i funkcjonowała jako wiceprezes[7]. Organizowała spotkania i konferencje naukowe poświęcone zbrodni katyńskiej[9].

Zginęła 10 kwietnia 2010 w katastrofie polskiego samolotu Tu-154 w Smoleńsku[10], udając się wraz z polską delegacją na obchody 70. rocznicy zbrodni katyńskiej jako przedstawicielka Rodzin Katyńskich[2]. 16 kwietnia została pośmiertnie odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[11]. 22 kwietnia 2010 po mszy św. w sanktuarium św. Andrzeja Boboli w Warszawie odbył się jej pogrzeb na stołecznym Cmentarzu Powązkowskim[12][13].

18 września 2012 na polecenie Wojskowej Prokuratury Okręgowej w Warszawie prowadzącej śledztwo w sprawie katastrofy smoleńskiej dokonano ekshumacji zwłok pochowanych w grobie Teresy Walewskiej-Przyjałkowskiej na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie[14]. 25 września prokuratura podała, iż ciało Walewskiej-Przyjałkowskiej zostało zamienione z ciałem Anny Walentynowicz i błędnie pochowane w grobie tej ostatniej[15]. 2 października 2012 odbył się ponowny pogrzeb Teresy Walewskiej-Przyjałkowskiej - po mszy św. w kościele św. Karola Boromeusza[7] jej zwłoki, poprzednio spoczywające na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku-Wrzeszczu, pochowano w rodzinnym grobowcu na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie[16].

Uwagi

  1. Nieprawdziwa jest informacja podawana niekiedy (Teresa Walewska-Przyjałkowska (10.09.1937 - 10.04.2010). gazeta.pl, 8 kwietnia 2011. [dostęp 27 grudnia 2013]., Teresa Walewska-Przyjałkowska. muzhp.pl. [dostęp 27 grudnia 2013].), iż ojciec Teresy Walewskiej-Przyjałkowskiej był ofiarą zbrodni katyńskiej.

Przypisy

  1. Список погибших при авиакатастрофе Ту-154 w serwisie lifenews.ru [dostęp 12 maja 2010]
  2. a b c d Teresa Walewska-Przyjałkowska. interia.pl, 13 kwietnia 2010. [dostęp 28 kwietnia 2010].
  3. Teresa Maria Barbara Walewska-Przyjałkowska. onet.pl, 11 kwietnia 2010. [dostęp 22 lutego 2014].
  4. Pożegnaliśmy Panią Teresę Walewską - Przyjałkowską. republika.pl. [dostęp 22 lutego 2014].
  5. Teresa Maria Barbara Walewska - Przyjałkowska 10.09.1937-10.04.2010. pomniksmolensk.pl, 2 października 2012. [dostęp 22 lutego 2014].
  6. Dr inż. Teresa Walewska-Przyjałkowska. nauka-polska.pl. [dostęp 28 kwietnia 2010].
  7. a b c d e f Ten wylot był jej marzeniem. naszdziennik.pl, 2 października 2012. [dostęp 27 grudnia 2013].
  8. Ten wylot był jej marzeniem. naszdziennik.pl, 2 października 2012. [dostęp 3 października 2012].
  9. Walczyła o prawdę o Katyniu. 3 października 2012. [dostęp 27 grudnia 2013].
  10. Lista pasażerów i załogi samolotu TU-154. mswia.gov.pl, 10 kwietnia 2010. [dostęp 28 kwietnia 2010].
  11. Komunikat Nr 163/VI kad.. Biuro Prasowe Kancelarii Sejmu, 16 kwietnia 2010. [dostęp 28 kwietnia 2010].
  12. 30.04.2010. golgotawschodu.pl. [dostęp 27 grudnia 2013].
  13. Teresa Walewska-Przyjałkowska pochowana na Powązkach. rmf24.pl, 22 kwietnia 2010. [dostęp 28 kwietnia 2010].
  14. Ekshumacje ofiar katastrofy smoleńskiej: Szczątki Walentynowicz i Walewskiej-Przyjałkowskiej w Zakładzie Medycyny Sądowej. gazetaprawna.pl, 18 września 2012. [dostęp 2012-09-19].
  15. Ciało Walentynowicz zamienione z ciałem innej ofiary katastrofy. tvn24.pl, 2012-09-25. [dostęp 2012-09-25].
  16. Ostatnie pożegnanie Teresy Walewskiej-Przyjałkowskiej. naszdziennik.pl, 2 października 2012. [dostęp 3 października 2012].