Terespol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: inne znaczenia.
Terespol
Urząd Miasta w Terespolu
Urząd Miasta w Terespolu
Herb
Herb Terespola
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Powiat bialski
Gmina gmina miejska
Burmistrz Jacek Danieluk
Powierzchnia 10,11 km²
Populacja (2011)
• liczba ludności
• gęstość

5886
594 os./km²
Strefa numeracyjna
(+48) 83
Kod pocztowy 21-550
Tablice rejestracyjne LBI
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Terespol
Terespol
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Terespol
Terespol
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Terespol
Terespol
Ziemia 52°04′27″N 23°36′40″E/52,074167 23,611111
TERC
(TERYT)
3060701021
Urząd miejski
ul. Czerwonego Krzyża 26
21-550 Terespol
Strona internetowa

Terespolmiasto w województwie lubelskim, w powiecie bialskim.

W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa bialskopodlaskiego.

Terespol jest miastem nadgranicznym położonym nad Bugiem, w polskiej części Polesia Brzeskiego. W Terespolu znajdują się kolejowe i drogowe przejścia graniczne z Białorusią.

Według danych z 31 grudnia 2011 r. miasto miało 5886 mieszkańców[1].

Historia[edytuj]

Miasto powstało na bazie osiedla wiejskiego Błotków, wzmiankowanego w II połowie XIII w. Historycznie miasto związane jest z rodami: Flemingów, Słuszków i Czartoryskich. To kasztelan wileński Józef Bogusław Słuszka nadał nowo utworzonemu miastu dzisiejszą nazwę Terespol, dla uhonorowania swojej małżonki Teresy. W Terespolu także przyszła najprawdopodobniej na świat Izabella Czartoryska, pani Puław. Majątek Terespol jeszcze w XVIII w. był największą posiadłością Czartoryskich.

Terespol jest otoczony pocarskimi fortyfikacjami, położony pośród bagien. Podczas projektowania Twierdzy Brzeskiej centrum Terespola przesunięto o dwie wiorsty na zachód, a centrum Brześcia dwie wiorsty na wschód. Jednocześnie zmieniono nieco bieg Bugu.

Sytuacja gospodarcza[edytuj]

Miasto nie posiada przemysłu. Jedyny istniejący kiedyś spory zakład przetwórstwa owoców i warzyw (produkował m.in. sławne terespolskie ogórki) upadł pod koniec lat 90. XX w. Dziś mieszkańcy utrzymują się głównie z handlu i usług oraz z pracy w firmach i instytucjach związanych z obsługą przejść granicznych, z Białorusią, o dużym natężeniu ruchu (obsługują one także lądowy ruch tranzytowy z Rosją), i wykorzystuje fakt położenia na granicy z Unią Europejską, oraz na trasie międzynarodowej E30 Cork (Irlandia)—Omsk (Rosja).

W mieście i najbliższej okolicy znajdują się:

  • przejście drogowe, z nowoczesnym, wyremontowanym terminalem
  • przejście drogowe w Kukurykach (tranzytowe dla ruchu towarowego) z nowoczesnym terminalem do obsługi drogowego transportu samochodowego oraz specjalnie zbudowaną drogą celną
  • przejście kolejowe (osobowe i towarowe)
  • wielki kolejowy węzeł przeładunkowy Małaszewicze, dziś największa stacja przeładunkowa w Europie (otwarta 14 grudnia 1949), zlokalizowany jest na olbrzymich terenach w sąsiedztwie niewielkiej miejscowości Małaszewicze i innych okolicznych wsi. Leży on w europejskim korytarzu nr 2, na linii kolejowej E-20 Paryż—Berlin—Warszawa—Moskwa, na styku torów o szerokości 1520 mm i 1435 mm. Przeładowuje między pociągami obu szerokości ponad 5 mln ton ładunków rocznie.

Ogólne informacje o Terespolu[edytuj]

W miasteczku znajdują się świątynie: kościół rzymskokatolicki Świętej Trójcy, prawosławna cerkiew św. Apostoła Jana Teologa, prawosławna kaplica cmentarna Zmartwychwstania Pańskiego oraz kościół zielonoświątkowy Źródło Życia. Działają również wspólnoty religijne baptystów i zbór Świadków Jehowy.

Żelazny obelisk z 1825 przy ul. Wojska Polskiego, upamiętniający budowę szosy brzeskiej (identyczny z warszawskim)
Pomnik Niepodległości

W Terespolu znajdują się dwie szkoły podstawowe przy ul. Sienkiewicza (nr 1) i przy Wojska Polskiego (nr 2). Ta druga mieści się w zespole szkół ogólnokształcących z liceami ogólnym i zawodowym. Są także dwa gimnazja. Przy zespole szkół stoi pamiątkowy obelisk żeliwny z 1825, ustawiony na pamiątkę budowy traktu Warszawa—Brześć (drugi identyczny monument znajduje się w Warszawie, przy ulicy Grochowskiej). W mieście jest jeszcze Pomnik Niepodległości, Pomnik Pamięci Żołnierzy Armii Czerwonej[2], Pomnik poległych w ochronie granicy żołnierzy WOP (na terenie jednostki Straży Granicznej) oraz ustawiony na uboczu przy torach kolejowych pomnik poświęcony ofiarom transportów kolejowych do obozów koncentracyjnych w okresie II wojny światowej.

W mieście działają kluby sportowe KP Granica (piłka nożna, VI liga) oraz MULKS Terespol.

Terespol w okresie PRL był siedzibą miasta i gminy. Od kilkunastu lat wieś (gmina) i miasto rozdzieliły się i są osobnymi organizmami administracyjnymi.

W mieście i w okolicach przetrwały forty z kompleksu Twierdzy Brzeskiej – w Terespolu, Łobaczewie Małym, Kobylanach i w Lebiedziewie przy drodze na Kodeń. Z miasta widać zaś szpic pomnika w centrum twierdzy, w Brześciu, już po stronie białoruskiej.

Struktura powierzchni[edytuj]

Według danych z roku 2002[3] Terespol ma obszar 10,2 km², w tym:

  • użytki rolne: 56%
  • użytki leśne: 4%

Miasto stanowi 0,37% powierzchni powiatu.

Demografia[edytuj]

Dane z 30 czerwca 2004:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
jednostka osób  % osób  % osób  %
populacja 6002 100 3090 51,5 2912 48,5
gęstość zaludnienia
(mieszk./km²)
588,4 302,9 285,5
  • Piramida wieku mieszkańców Terespola w 2014 roku [4].


Piramida wieku Terespol.png

Dzielnice[edytuj]

Zabytki[edytuj]

Stare drewniane domy

Wspólnoty religijne[edytuj]

Zabytkowa część kościoła parafialnego Świętej Trójcy w Terespolu

Na terenie miasta działalność religijną prowadzą:

Urodzeni w Terespolu[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]