Terminal Promowy Świnoujście

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Terminal Promowy Świnoujście Sp. z o.o.
Ilustracja
Budynek Dworca Promowego Świnoujście
Forma prawna spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
Data założenia 2001
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Siedziba ul. Dworcowa 1
72-606 Świnoujście
Numer KRS 0000025277
Prezes Piotr Trojanowski
Położenie na mapie Świnoujścia
Mapa lokalizacyjna Świnoujścia
Terminal Promowy Świnoujście Sp. z o.o.
Terminal Promowy Świnoujście Sp. z o.o.
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Terminal Promowy Świnoujście Sp. z o.o.
Terminal Promowy Świnoujście Sp. z o.o.
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Terminal Promowy Świnoujście Sp. z o.o.
Terminal Promowy Świnoujście Sp. z o.o.
Ziemia53°54′03,1″N 14°15′31,7″E/53,900861 14,258806
Strona internetowa
Plan portu morskiego Świnoujście z zaznaczonym Terminalem Promowym Świnoujście
Terminal Promowy
Widok terminalu wewnątrz
Terminal promowy – punkt odprawy celnej
Nowo wybudowane nabrzeże Terminalu Promowego Świnoujście
Nowo wybudowany fragment Terminala Promowego Świnoujście
MF Wawel i MF Pomerania przed Terminalem Promowym Świnoujście

Terminal Promowy Świnoujście Sp. z o.o.spółka i terminal promowy nad Morzem Bałtyckim, położony we wschodniej części portu morskiego Świnoujście, na wyspie Wolin, w Świnoujściu, w części miasta Warszów. Jest największym i najnowocześniejszym z czterech polskich terminali promowych[potrzebny przypis] (pozostałe znajdują się w GdyniStena Line Terminal Gdynia i Gdańsku: Baza Promowa PŻB i Terminal Promowy Westerplatte).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze powojenne połączenie promowe ze Świnoujścia (przystań Odra Port przy stacji o ówcześnie tej samej nazwie) do Trelleborga uruchomiono 20 lutego 1948[potrzebny przypis]. Początkowo obsługiwały je trzy parowe statki pasażerskie bandery szwedzkiej (SS Starke, który zainaugurował przewozy na tej linii oraz SS Drottning Victoria i SS Konung Gustav V) przystosowane do przewozu wagonów kolejowych, należące do Statens Järnvägar (SJ; szwedzkie koleje państwowe). SS Drottning Victoria i SS Konung Gustav V od listopada 1945 pływały na linii Trelleborg – Gdańsk a następnie wraz z SS Starke pomiędzy 1946 a 1948 na linii Trelleborg – Gdynia, po czym przeniesiono je na linię do Świnoujścia. Promy obsługiwały także pasażerskie przewozy kolejowe, m.in. pociąg pasażerski Balt-Orient-Express[1] od 1948 w relacji SztokholmBelgrad, a od początku lat 50. w relacji Sztokholm – Sofia, który w swoim składzie posiadał wagony bezpośrednie m.in. w relacjach Trelleborg – Praga[potrzebny przypis]. Do 1954, do momentu likwidacji linii, pływały na niej polski prom SS Kopernik oraz szwedzka jednostka Vasa.

Żeglugę promową przywrócono w 1964 roku połączeniem Świnoujście – RønneYstad obsługiwanym przez krótki czas przez duński prom MF Jens Kofoed. Później na linię wszedł zakupiony przez PŻM od Finnlines MF Gryf (ex Hansa Express, Finndana).

1 kwietnia 1977 terminal przekazany został przez Zarząd Portów Szczecin-Świnoujście Polskiej Żegludze Bałtyckiej – nowo powstałej firmie, która de facto już od 8 marca obsługiwała promy w Świnoujściu. Nosił wówczas nazwę Bazy Promów Morskich PŻB. 16 czerwca tego samego roku, przedsiębiorstwo uruchomiło kolejną linię – do Kopenhagi. W późniejszych latach oferowano również połączenia promowe na przedłużonej linii kopenhaskiej: do Felixstowe – w 1978 i Travemünde – na przełomie lat 1982/1983. W latach 1995–2000 działała linia Świnoujście – Malmö, zaś na przełomie lat 2002/2003 linia kopenhaska doczekała się kolejnej wariacji: Świnoujście – Ystad – Kopenhaga. 31 października 2010[2] została zamknięta bezpośrednia linia do Kopenhagi obsługiwana przez MF Pomerania oraz linia sezonowa na Bornholm. Teraz na Bornholm można dostać się dzięki taryfie Unity Line z przejazdu na trasie Świnoujście - Ystad z przesiadką na katamaran HSC Leonora Christina lub HSC Villum Clausen (ten w sezonie letnim) i nimi dotrzeć na Bornholm.

9 czerwca 1994 zakończono budowę nowego budynku Dworca Morskiego. PŻB była właścicielem terminalu do 2001 roku. Od 1 sierpnia 2001 terminal działa jako samodzielne przedsiębiorstwo będące własnością spółki Polskie Terminale SA ze Szczecina, w której 100% udziałów ma Zarząd Morskich Portów Szczecin i Świnoujście.

Do grudnia 2014 roku terminal miał być rozbudowywany dla statków o długości do 207 metrów[3].

Połączenia[edytuj | edytuj kod]

Z terminalu odprawiane są promy do Szwecji – do Trelleborga i Ystad.

Linia Operator Czas
podróży
Jednostki
Świnoujście ↔ Trelleborg
(od 5 lutego 2007)
TT-Line
Unity Line
7 godz. MF Nils Dacke
MF Galileusz, MF Gryf
MF Wolin
Świnoujście ↔ Ystad
(od 1964)
Polferries
Unity Line
7 godz. MF Mazovia, MF Baltivia
MF Jan Śniadecki, MF Kopernik,
MF Polonia, MF Skania

Do terminalu prowadzi droga krajowa nr 3, będąca jednocześnie częścią europejskiej trasy E65. Terminal posiada połączenia lądowe (drogowe i kolejowe) oraz wodne (poprzez tor wodny Szczecin-Świnoujście) ze Szczecinem i resztą kraju.

Terminal stanowi ważny element polskiej infrastruktury transportowej, funkcjonując również jako morskie przejście graniczne. Jest istotnym węzłem komunikacyjnym transportu środkowoeuropejskiego, łączącym Skandynawię ze środkową i południową Europą; w przeszłości umożliwiał także połączenia promowe z Europą zachodnią.

Wyposażenie terminala[edytuj | edytuj kod]

Dane nt. wyposażenia terminala[4]
Nazwa nabrzeża długość głębokość pasażerowie samochody
osobowe
samochody
ciężarowe
wagony
kolejowe
Nabrzeże nr 2 193m 11m Tick green modern.svg Tick green modern.svg Tick green modern.svg Tick green modern.svg
Nabrzeże nr 3 194m 9,5m Tick green modern.svg Tick green modern.svg Tick green modern.svg Tick green modern.svg
Nabrzeże nr 4 184m 9,5m Tick green modern.svg Tick green modern.svg Tick green modern.svg  
Nabrzeże nr 5 196m 9,5m Tick green modern.svg Tick green modern.svg Tick green modern.svg  
Nabrzeże nr 6[5] 154m 9,5m        

Przeładunki w 2006[6][edytuj | edytuj kod]

  • pasażerowie: 767 015
  • samochody osobowe: 149 885
  • samochody ciężarowe: 182 882
  • wagony kolejowe: 20 955
  • ładunki: 2 856 027 ton

Możliwości przeładunkowe[7][edytuj | edytuj kod]

Dziennie:

  • 10 000 pasażerów
  • 3 000 samochodów osobowych
  • 3 000 samochodów ciężarowych
  • 500 wagonów kolejowych
  • 35 000 ton ładunków

Rocznie:

  • 2-3 mln pasażerów
  • 0,5-0,8 mln samochodów osobowych
  • 0,5-0,8 mln samochodów ciężarowych
  • 100 000 wagonów kolejowych
  • 9 000 000 ton ładunków

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Również w 1989 roku stary terminal wystąpił w filmie Ostatni Prom pokazujący uciekających Polaków z Polski na promie Wilanów podczas wprowadzenia stanu wojennego w 1981 roku

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. trains-worldexpresses.com
  2. money.pl: Po 33 latach znikają promy do Kopenhagi
  3. Gazeta Wyborcza Szczecin: Świnoujski terminal promowy do rozbudowy. Dla (ni)kogo?, 17.07.2012
  4. dane ze strony TPŚ
  5. Nabrzeże nr 6 należy do Marynarki Wojennej, z możliwością wykorzystania go do cywilnej eksploatacji, co wykorzystuje operator Polferries stając tam w każdą sobotę promem MF Baltivia.
  6. Terminal Promowy Świnoujście - Przeładunki, www.sft.pl [dostęp 2017-11-27] (pol.).
  7. Terminal Promowy Świnoujście - Błąd 404, www.sft.pl [dostęp 2017-11-27] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]