Termodynamika klasyczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Termodynamika klasyczna, inaczej fenomenologiczna lub termostatyka – badanie makroskopowych, równowagowych zjawisk termodynamicznych[1][2] w oparciu o pewne aksjomaty poparte doświadczeniami.

Ze względu na fakt, że nauka ta zajmuje się układami w stanie równowagi, w związku z czym nie zajmuje się zmiennością w czasie, niektórzy uważają, że powinna nosić nazwę termostatyki (określenie to nie przyjęło się, pomimo że jego wprowadzenie postulowano już w latach 70.[potrzebny przypis]).

Zajmuje się badaniem wcześniej wspomnianych zjawisk, tylko z punktu widzenia energetycznych efektów makroskopowych, nie wnikając w naturę tych przemian na poziomie pojedynczych cząsteczek.

Podstawowe pojęcia termodynamiki klasycznej[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. termodynamika klasyczna, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2023-03-25].
  2. termostatyka, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2023-03-25].