Terroryzm biologiczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Terroryzm biologiczny – użycie przez terrorystów broni biologicznej.

Rozwój terroryzmu biologicznego[edytuj | edytuj kod]

Początków terroryzmu biologicznego upatruje się w latach 70. XX wieku. W tym czasie rewolucyjny ruch Weather Undrground planował pozyskać różne biologiczne substancje toksyczne, aby skazić nimi wodę. Pierwszym znaczącym atakiem bioterroryzmu było, w 1984 roku, zatrucie salmonellą barów sałatkowych w The Dallas, w stanie Oregon. Autorem tego ataku była organizacja „Kult Rajneeshee”. W wyniku tego zbiorowego zatrucia zachorowało 751 osób. Dopiero po roku odkryto, że w ten sposób terroryści chcieli uniemożliwić udział w wyborach.

W 1991 roku dzięki działaniom Federalnego Biura Śledczego (FBI) udaremniono zamach terrorystyczny zorganizowany przez Minnesota Patriots Council. Ugrupowanie to chciało wywołać szkody przez użyci rycyny w postaci aerozolu i kremu. W 1998 roku wiele skrajnie prawicowych organizacji wysyłało listy, rzekomo zawierając wąglika, do amerykańskich klinik, w których były przeprowadzane zabiegi aborcji. Jeszcze tego samego roku został aresztowany amerykański mikrobiolog, zdecydowany przeciwnik aborcji Larry Wayne Harris, który groził rządowi federalnemu atakiem z użyciem wąglika. Zagrożenie atakiem biologicznym ze strony terrorystów wzrosło zdecydowanie po atakach na World Trade Center z 11 września 2001 roku. Amerykanie masowo zaczęli zaopatrywać się w antybiotyki, przewidując możliwość ataków z użyciem wąglika. Lęk ten nie był bezpodstawny, ponieważ na terenie New Jersey stwierdzono przypadki wysyłania listów skażonych przetrwalnikami wąglika.

Ataki bioterrorystyczne w Stanach Zjednoczonych po 11 września 2001 r.[edytuj | edytuj kod]

Źródło[1].

Ataki bioterrorystyczne wywołały w Stanach Zjednoczonych przerażenie, zwłaszcza, że wystąpiły w krótkim czasie po przeprowadzeniu zamachów na Nowy Jork i Waszyngton. Wąglik spowodował 5 ofiar śmiertelnych, a co najmniej 17 osób zachorowało. Zostały zamknięte liczne skażone obiekty, w tym między innymi budynek Sądu Najwyższego, biura kongresu, urzędy pocztowe. Odkażanie zaatakowanych instytucji trwało bardzo długo. Dekontaminacja budynku poczty w Brentwood w Waszyngtonie zajęła 26 miesięcy i kosztowała 130 mln dolarów. Dochodzenie w sprawie rozsyłania przesyłek skażonych wąglikiem było jednym z największych w historii Stanów Zjednoczonych. Zespoły dochodzeniowe pracowały 600 tysięcy godzin i przesłuchały 10 tysięcy świadków i wytypowały ponad tysiąc podejrzanych. Oficjalnie FBI zamknęło śledztwo w lutym 2010 roku i opublikowało raport liczący 92 strony, który stwierdzał, że jedynym podejrzanym jest 62-letni Bruce Ivins, doktor pracujący w Instytucie Medycznym Badań nad Chorobami Zakaźnymi Armii Stanów Zjednoczonych w Fort Detrick. Podejrzany nie stanął jednak przed sądem, gdyż zmarł 29 lipca 2008 roku po zażyciu śmiertelnej dawki przeciwbólowego tylenolu. Zamknięcie śledztwa oznacza, że nie będą szukani ewentualni wspólnicy ani mocodawcy zamachów. Rezultat dochodzenia budzi poważne wątpliwości. Dzienniki New York Times twierdził, że raport końcowy zawierał zbyt wiele niewyjaśnionych wątków by mógł być uznany za ostateczny.

Konsekwencje ataków bioterrorystycznych we współczesnym świecie[edytuj | edytuj kod]

Światowa Organizacja Zdrowia potwierdziła, że po atakach z 11 września 2001 roku wzrosło zagrożenie terroryzmem biologicznym. Raporty Centralnej Agencji Wywiadowczej wskazują, że po atakach na Nowy Jork wzrosło zainteresowanie wśród organizacji terrorystycznych możliwościami jakie daje broń biologiczna. Szczególne niebezpieczeństwo wiąże się z możliwością legalnego zakupu zabójczych bakterii, dzięki czemu można wyprodukować broń biologiczną bez pomocy państw wspierających terroryzm.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Krzysztof Kowalczyk, Wiesław Wróblewski, „Oblicza współczesnego terroryzmu”, Wydawnictwo Adam Marszałek Toruń 2006