Terry Francona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Terry Francona
Terry Francona
#77 Cleveland Indians – menadżer
pierwszobazowy
Pełne imię i nazwisko Terrence Jonathon Francona
Pseudonim Tito
Data i miejsce urodzenia 22 kwietnia 1959
Aberdeen, Dakota Południowa
Odbijał lewą
Rzucał lewą
Debiut 19 sierpnia 1981
Ostatni występ 19 kwietnia 1990
Statystyki
Średnia uderzeń 0,274
Home runy 16
Uderzenia 474
RBI 143
Kariera klubowa
Lata Kluby
1981–1985 Montreal Expos
1986 Chicago Cubs
1987 Cincinnati Reds
1988 Cleveland Indians
1989–1990 Milwaukee Brewers
Kariera menadżerska
Lata Kluby
1997–2000 Philadelphia Phillies
2004–2011 Boston Red Sox
2013– Cleveland Indians

Terrence Jonathon Francona (ur. 22 kwietnia 1959) – amerykański baseballista, który występował na pozycji pierwszobazowego, od sezonu 2013 menadżer Cleveland Indians. Jest synem Tito Francony.

Kariera zawodnicza[edytuj | edytuj kod]

Terry Francona jako menadżer Boston Red Sox.

W czerwcu 1977 został wybrany w drugiej rundzie draftu przez Chicago Cubs[1], jednak nie podpisał kontraktu z organizacją tego klubu, gdyż zdecydował się podjąć studia na University of Arizona, gdzie w latach 1979–1980 grał w drużynie uniwersyteckiej Arizona Wildcats, z którą w 1980 wygrał College World Series i MVP finałów[2]. W tym samym roku otrzymał Golden Spikes Award dla najlepszego amatorskiego baseballisty w kraju[3].

W czerwcu 1980 został wybrany w pierwszej rundzie draftu z numerem 22. przez Montreal Expos i początkowo grał w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Memphis Chicks, reprezentującym poziom Double-A[1][4]. W Major League Baseball zadebiutował 19 sierpnia 1981 w meczu przeciwko Houston Astros[1]. W klubie z Kanady występował przez 5 sezonów, następnie grał w Chicago Cubs, Cincinnati Reds, Cleveland Indians i w Milwaukee Brewers, w którym zakończył zawodniczą karierę[1]

Kariera szkoleniowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę trenerską rozpoczął w 1991 w organizacji Chicago White Sox, będąc członkiem sztabu szkoleniowego klubów farmerskich tego zespołu[5]. Prowadził między innymi w latach 1992–1996 zespół Birmingham Barons[6], w którym występował wówczas Michael Jordan[7]. W sezonie 1996 był trenerem trzeciej bazy w Detroit Tigers[8].

30 października 1996 został mianowany menadżerem Philadelphia Phillies mając 37 lat i był wówczas najmłodszym menadżerem w MLB[6]. Po zakończeniu sezonu 2000 został zwolniony z tej funkcji po uzyskaniu ujemnego bilansu zwycięstw i porażek (285–363)[9][10]. W kolejnych latach był menadżerem generalnym Cleveland Indians (2001)[9] oraz asystentem menadżera w Texas Rangers (2002) i Detroit Tigers (2003)[11].

4 grudnia 2003 został menadżerem Boston Red Sox i w pierwszym sezonie prowadzenia zespołu wygrał World Series; było to pierwsze mistrzostwo Red Sox od 1919 roku[11]. Ponadto, w sezonie 2004, uzyskał najlepszy w MLB spośród menadżerów bilans zwycięstw i porażek w postseason (11–3)[11]. Drugi tytuł mistrzowski z Boston Red Sox zdobył trzy lata później[6]. 2 czerwca 2009 został trzecim menadżerem w historii klubu, który osiągnął pułap 500 zwycięstw w sezonie zasadniczym[12]. 23 lipca 2011 po wygranym meczu ze Seattle Mariners zanotował 1000. zwycięstwo w karierze menadżerskiej[13].

8 października 2012 został menadżerem Cleveland Indians, a w pierwszym sezonie prowadzenia zespołu, osiągając bilans 92–70, otrzymał nagrodę American League Manager of the Year Award[6]. W 2016 poprowadził zespół do 94 zwycięstw w sezonie zasadniczym i pierwszych od 1997 roku World Series. Został także po raz drugi w swojej karierze szkoleniowej wybrany najlepszym menadżerem w American League[14].

Statystyki menadżerskie[edytuj | edytuj kod]

Stan na koniec sezonu 2018[10]

Sezon Klub Liga Mecze Zwycięstwa Porażki Proc. zw. i por.
1997–2000 Philadelphia Phillies NL 648 285 363 0,440
2004–2011 Boston Red Sox AL 1296 744 552 0,574
2013– Cleveland Indians AL 970 545 425 0,562
Łącznie w karierze 2914 1574 1340 0,540

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
AL Manager of the Year 2013, 2016 [6][14]
2× zwycięzca w World Series 2004, 2007 [6]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Terry Francona Statistics and History (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 28 czerwca 2015].
  2. Terry Francona HOF (ang.). arizonawildcats.com. [dostęp 28 czerwca 2015].
  3. Wildcat Great Terry Francona and the Boston Red Sox Celebrate World Series Title (ang.). arizonawildcats.com. [dostęp 28 czerwca 2015].
  4. Terry Francona Statistics & History (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 1 września 2013].
  5. Terry Francona has no end in sight (ang.). espn.com. [dostęp 28 czerwca 2015].
  6. a b c d e f Manager and Coaches - Terry Francona (ang.). indians.mlb.com. [dostęp 28 czerwca 2015].
  7. Cleveland Indians manager Terry Francona sends birthday wishes to Michael Jordan (ang.). cleveland.com. [dostęp 28 czerwca 2015].
  8. Cleveland Indians have always been Tito Francona's home team, now his son Terry Francona is their manager (ang.). cleveland.com. [dostęp 28 czerwca 2015].
  9. a b Terry Francona says managing the Cleveland Indians would be like a family reunion (ang.). cleveland.com. [dostęp 28 czerwca 2015].
  10. a b Terry Francona Managerial Record (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 28 czerwca 2015].
  11. a b c Red Sox, manager Terry Francona agree to two-year contract extension (ang.). redsox.mlb.com. [dostęp 28 czerwca 2015].
  12. Dice-K earns first win of '09, Francona gets 500th of career as BoSox top Tigers (ang.). espn.com. [dostęp 28 czerwca 2015].
  13. Terry Francona earns 1,000th win as Red Sox hand Mariners 14th straight defeat (ang.). espn.com. [dostęp 28 czerwca 2015].
  14. a b Francona wins 2nd MOY Award with Tribe (ang.). indians.mlb.com. [dostęp 16 listopada 2016].