Tessa Virtue

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tessa Virtue
Tessa Virtue i Scott Moir na MŚ 2008
Data urodzenia 17 maja 1989
Miejsce urodzenia  Kanada London, Kanada
Wzrost 165 cm
Partner Scott Moir
Klub Montreal International School of Skating
Trener Marie-France Dubreuil
Patrice Lauzon
Najlepsze Wyniki
Oceny łączne 198.62 pkt na MŚ 2017 (WR)
Taniec krótki 82.43 pkt na MŚ 2017 (WR)
Taniec dowolny 117.20 pkt na Mistrzostwa Czterech Kontynentów 2017
Dorobek medalowy
Igrzyska Olimpijskie
Gold medal with cup.svg Złoto
2010
Vancouver
Para taneczna
Silver medal with cup.svg Srebro
2014
Soczi
Para taneczna
Silver medal with cup.svg Srebro
2014
Soczi
Drużynowo
Mistrzostwa Świata
Gold medal with cup.svg Złoto
2010
Turyn
Para taneczna
Gold medal with cup.svg Złoto
2012
Nicea
Para taneczna
Gold medal with cup.svg Złoto
2017
Helsinki
Para taneczna
Silver medal with cup.svg Srebro
2013
London
Para taneczna
Silver medal with cup.svg Srebro
2011
Moskwa
Para taneczna
Silver medal with cup.svg Srebro
2008
Göteborg
Para taneczna
Bronze medal with cup.svg Brąz
2009
Los Angeles
Para taneczna
Mistrzostwa Czterech Kontynentów
Gold medal with cup.svg Złoto
2008
Goyang
Para taneczna
Gold medal with cup.svg Złoto
2012
Colorado Springs
Para taneczna
Gold medal with cup.svg Złoto
2017
Gangneung
Para taneczna
Silver medal with cup.svg Srebro
2009
Vancouver
Para taneczna
Silver medal with cup.svg Srebro
2013
Osaka
Para taneczna
Bronze medal with cup.svg Brąz
2006
Colorado Springs
Para taneczna
Bronze medal with cup.svg Brąz
2007
Colorado Springs
Para taneczna

Tessa Virtue – (ur. 17 maja 1989 roku w London w prowincji Kanady Ontario[1]) – kanadyjska łyżwiarka figurowa, startująca w parach tanecznych ze Scottem Moir. Jest mistrzynią olimpijską z Vancouver, dwukrotną wicemistrzynią olimpijską z Sochi (indywidualnie i drużynowo), trzykrotną mistrzynią świata (2010r. – Turyn, 2012 r. – Nicea, 2017 – Helsinki), trzykrotną mistrzynią czterech kontynentów oraz siedmiokrotną mistrzynią Kanady.

Virtue i Moir na mistrzostwach świata 2010 otrzymali najwyższą w historii notę za taniec oryginalny – 70.27 pkt[2]. Do nich należy aktualny rekord świata w tańcu krótkim (82.43 pkt)[3] i w nocie łącznej (198.62 pkt)[4]. Poczynając od 2008 r. w żadnych zawodach, w których wzięli udział, nie zajęli miejsca poniżej podium. Są jedną z najbardziej utytułowanych par tanecznych w historii łyżwiarstwa, niejednokrotnie określaną mianem legendarnej.

Życie prywatne[edytuj]

Tessa Jane McCormick Virtue urodziła się w kanadyjskim London, w prowincji Ontario, w Kanadzie. Jest najmłodsza z czwórki dzieci Kate i Jima Virtue – ma dwóch starszych braci i starszą siostrę. W dzieciństwie trenowała gimnastykę oraz balet. W wieku dziewięciu lat zdecydowała się w pełni poświęcić jeździe figurowej oraz partnerstwu ze Scottem. Od trzynastego roku życia mieszkała i trenowała pod okiem rosyjskiej trenerki – Mariny Zuevy w Canton, Michigan w USA. W tym czasie należała do klubu sportowego Arctic Edge FSC, którego członkami – obok Scotta Moir – byli m.in. Meryl Davis i Charlie White oraz Maia Shibutani i Alex Shibutani. W 2014 r., tuż po Igrzyskach Olimpijskich w Sochi, powróciła do rodzinnej Kanady. Jest studentką psychologii na University of Western Ontario.

W 2010 r. – po zwycięstwie na Igrzyskach Olimpijskich w kanadyjskim Vancouver – Virtue, Moir oraz Steve Milton wydali książkę o charakterze biograficznym, opowiadającą o karierze Tessy i Scotta, zatytułowaną: Tessa And Scott: Our Journey From Childhood Dream To Gold[5]. W 2013 r. wraz ze Scottem wzięli udział w programie telewizyjnym Tessa and Scott, który opowiadał o ich przygotowaniach do nadchodzących Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Sochi[6].

W 2015 r. Tessa rozpoczęła współpracę z marką Hillberg&Berk[7], dla której zaprojektowała dwie kolekcje biżuterii inspirowane jej karierą łyżwiarską i doświadczeniami olimpijskimi.

Tessa i Scott deklarują, że w życiu prywatnym są najlepszymi przyjaciółmi.

Kariera[edytuj]

Na mistrzostwach świata juniorów 2005

Początki[edytuj]

Zaczęła jeździć w wieku 6 lat, ponieważ jako jedyna w klasie nie umiała jeździć na łyżwach[8]. Kiedy miała 7 lat, jej partnerem został Scott Moir. Oboje trenowali jazdę indywidualną, jednak ich trenerka, ciotka Scotta – Carol Moir, stwierdziła, że byliby dobrymi partnerami[8].

Kariera juniorska[edytuj]

W 2002 zdobyli brąz mistrzostw Kanady juniorów młodszych. Rok później na mistrzostwach Kanady juniorów zajęli 7 miejsce. W tym samym roku wyjechali do Michigan by trenować z Igorem Szpilbandem i Mariną Zuevą[9].

W sezonie 2003/2004 zadebiutowali w Grand Prix juniorów. Zwyciężyli w mistrzostwach Kanady juniorów i zakwalifikowali się na mistrzostwa

świata juniorów, gdzie zajęli 11 pozycję.

W kolejnym sezonie rywalizowali w kraju jako seniorzy, a w zawodach międzynarodowych jako juniorzy. Zdobyli pierwsze medale Grand Prix – srebro we Francji i złoto w Chinach. Dało im to kwalifikację do Finału Grand Prix, w którym zajęli 2 miejsce. W debiucie na mistrzostwach Kanady seniorów zajęli 4 lokatę. Udany sezon zwieńczyli srebrem mistrzostw świata juniorów.

W sezonie 2005/2006 zwyciężali we wszystkich zawodach juniorskich w jakich brali udział. Najpierw dwa zwycięstwa w zawodach cyklu Grand Prix i w Finale, później pierwsze w historii Kanady złoto mistrzostw świata juniorów. Na mistrzostwach krajowych zdobyli swój pierwszy medal – brąz, dzięki czemu zostali rezerwowymi na Igrzyskach Olimpijskich. Wzięli udział w mistrzostwach czterech kontynentów gdzie zajęli 3 miejsce[9].

Kariera seniorska[edytuj]

Sezon 2006 – 2007

Swój pierwszy sezon w kategorii seniorów zaczęli drugim miejscem w Skate Canada International. W następnych zawodach, Trophée Eric Bompard uplasowali się na 4 pozycji. Zostali wicemistrzami Kanady, obronili brąz mistrzostw czterech kontynentów, a w debiucie na mistrzostwach świata zajęli 6 miejsce.

Virtue i Moir na mistrzostwach świata 2010

Sezon 2007 – 2008

W kolejnym sezonie zostali zgłoszeni do Skate Canada i NHK Trophy. Zajęli odpowiednio 1 i 2 miejsce, co dało im debiut w Finale Grand Prix, w którym zajęli 4 lokatę. W 2008 r. po raz pierwszy wywalczyli tytuł najlepszej pary w Kanadzie, dzięki czemu zakwalifikowali się do mistrzostw czterech kontynentów oraz mistrzostw świata.

Zdobyli złoty medal na mistrzostwach czterech kontynentów. Na mistrzostwach świata w szwedzkim Göteborgu zdobyli srebro, zwyciężając w segmencie tańca dowolnego ze swoim programem do soundtracka z filmu The Umbrellas of Cherbourg.

"The Goose"

Sezon 2008 – 2009

Na początku sezonu 2008/2009 Tessa i Scott byli zmuszeni zrezygnować z dwóch zawodów wchodzących w skład Grand Prix. W październiku 2008 roku Virtue przeszła operację w związku z problemami z golenią[10] (przewlekły wysiłkowy zespół cieśni mięśni udowych). Tessa powróciła do treningów już na początku grudnia 2008 r., po kilku latach stwierdziła, że prawdopodobnie zrobiła to zbyt wcześnie[11]. Mimo długiej absencji Tessa i Scott obronili tytuł mistrzów Kanady.

Udział na mistrzostwach czterech kontynentów zakończyli na 2 pozycji, tuż za amerykańskim zespołem Davis/White. a na mistrzostwach świata w łyżwiarstwie figurowym zdobyli brązowy medal, dając się wyprzedzić jedynie rosyjskiej parze Domnina/Szabalin oraz amerykańskiemu zespołowi Belbin/Agosto.

W tym sezonie podczas tańca oryginalnego do piosenki The Great Gig In The Sky zespołu Pink Floyd, po raz pierwszy zaprezentowali podnoszenie, które w przyszłości stało się ich znakiem rozpoznawczym – tzw. The Goose.

Sezon 2009 – 2010

Mistrzostwa Świata 2010 – Tessa i Scott wykonują podnoszenie w trakcie tańca dowolnego do muzyki Gustava Mahlera

Sezon olimpijski zaczęli zwycięstwem w Trophée Eric Bompard zdecydowanie wyprzedzając (z marginesem 16,07 punktów) parę reprezentującą gospodarzy: Nathalie Péchalat / Fabian Bourzat. Kolejne zwycięstwo odnieśli na 2009 Skate Canada International, ponownie wyprzedzając Francuzów, tym razem o 19,31 punktów. Zdobyli 204,38 punkty, a jeden z sędziów przyznał im 10 punktów za komponenty, co zdarzyło się pierwszy raz w historii[12]. W Finale Grand Prix przegrali złoto o nieco ponad punkt z Meryl Davis i Charliem White'em.

W styczniu 2010 r. odbyły się mistrzostwa Kanady, które były ich ostatnim startem przed Igrzyskami Olimpijskimi w Vancouver. Po raz trzeci wywalczyli tytuł mistrzowski, wyprzedzając drugą parę o ponad 37 punktów. Uplasowali się pierwsi we wszystkich trzech segmentach zawodów i uzyskali w sumie 221,95 punktów. Ustanowili rekord Kanady za taniec dowolny i ocenę łączną.

Virtue i Moir z medalami olimpijskimi

Rywalizacja par tanecznych na Igrzyskach Olimpijskich rozpoczęła się 19 lutego tańcem obowiązkowym. Po nim, ustanawiając swój rekord życiowy 42,74 punktów, zajmowali 2 miejsce za Oksaną Domniną i Maksimem Szabalinem, którzy wyprzedzali ich zaledwie o 1,02 punkta. Dwa dni później zdobyli najwyższą notę za taniec oryginalny – widowiskowe Passo Doble – i wysunęli się na prowadzenie. Trzypunktową przewagę nad Meryl Davis i Charliem White'em udało się powiększyć perfekcyjnym wykonaniem ostatniego tańca do 5 Symfonii Gustava Mahlera. Otrzymali 110,42 punktów, co dało im w sumie 221,57 punktów. Za taniec dowolny otrzymali od czterech sędziów najwyższą notę[13]. Zostali pierwszymi mistrzami olimpijskimi z Kanady oraz Ameryki Północnej oraz najmłodszymi w historii mistrzami olimpijskimi w tańcach na lodzie (20 i 22 lata). Są również pierwszymi mistrzami olimpijskimi w tańcach na lodzie, którzy zdobyli złoty medal w rodzimym kraju oraz pierwszymi debiutantami, którzy wygrali swoją konkurencję.

Na mistrzostwach świata w Turynie, poprawiając rekord życiowy w tańcu obowiązkowym i rekord świata w tańcu oryginalnym, zdobyli pierwszy tytuł mistrzów świata.

Sezon 2010 – 2011

W sezonie 2010/2011 zgłoszeni byli do Skate Canada i Trophee Eric Bompard, jednakże w październiku konieczna okazała się ponowna operacja Tessy. Wykluczyło ich to z udziału w Grand Prix oraz mistrzostwach kraju[14]. Powrócili do udziału w zawodach na mistrzostwa czterech kontynentów. Prowadzili po tańcu krótkim, ale musieli się wycofać z powodu problemów Tessy[15], która w połowie tańca dowolnego poczuła skurcz w lewej nodze, tuż po podnoszeniu. Na mistrzostwach świata prowadzili z niewielką przewagą po tańcu krótkim, lecz przewagi tej nie udało się im utrzymać i ostatecznie przegrali z Meryl Davis i Charliem White'em o 3,48 punktów.

Mistrzostwa Świata 2012 – taniec krótki

Sezon 2011 – 2012

Sezon 2011/2012 Virtue i Moir rozpoczęli zwycięstwem w Finlandia Trophy. Odnieśli też zwycięstwo w Skate Canada, jak również w kolejnej edycji Trophee Eric Bompard, co zapewniło im kwalifikację do finałów Grand Prix. W finale Grand Prix w grudniu 2011 r. uplasowali się na drugiej pozycji, zdobywając srebrny medal. W grudniu 2011 r. federacja ISU poinformowała, że podczas oceniania tańca dowolnego nastąpił błąd – Virtue i Moir powinni otrzymać pół punkta więcej za taniec dowolny, co dałoby im zwycięstwo. Jednakże mimo to – punktacja pozostała niezmieniona.

W styczniu 2012 r. Tessa i Scott zdobyli swój czwarty tytuł mistrzów Kanady. W lutym zdobyli złoty medal na mistrzostwach czterech kontynentów. W marcu po raz drugi zostali mistrzami świata, zdobywając w Nicei złoty medal po zaprezentowaniu tańców latynoamerykańskich w segmencie tańców krótkich oraz mistrzowskiego tańca dowolnego do muzyki z filmu Zabawna buzia.

W związku z rezygnacją Igora Shpilbanda z funkcji trenera na Arctic Edge Arena w czerwcu 2012 r., Virtue i Moir zdecydowali się zakończyć swoją współpracę z Shpilbandem, dalej pozostając pod opieką Mariny Zuevy.

2012 Rostelecom Cup – Tessa i Scott w trakcie programu "Carmen"

Sezon 2012 – 2013

Tessa i Scott zrezygnowali z udziału z Finlandia Trophy w wyniku lekkiego urazu szyjnego Scotta. Zdobyli pierwsze miejsce podczas Skate Canada z łącznym wynikiem 169,41 punktów, wyprzedzając Annę Capellini i Lucę Lanottę z Włoch. W listopadzie zwyciężyli w obydwu segmentach podczas rosyjskiego Rostelecom Cup (dawniej Cup of Russia), zdobywając złoty medal.

Podczas finałów Grand Prix w grudniu, ponownie zajęli drugie miejsce za parą Davis/White. Po tych zawodach zdecydowali się zmodyfikować swój taniec krótki do muzyki Anthony'ego Hopkinsa The Waltz Goes On, którego nową wersję zaprezentowali podczas mistrzostw Kanady w styczniu 2013 r. Tym występem oraz własną interpretacją suity Carmen w tańcu dowolnym, po raz piąty zdobyli tytuł mistrzów Kanady. Podczas mistrzostw czterech kontynentów zajmowali pierwsze miejsce po tańcu krótkim. Jednak podczas tańca dowolnego Carmen Virtue poczuła skurcz w nogach tuż przed podnoszeniem, co skutkowało trzyminutową pauzą w występie. Tessa i Scott dokończyli Carmen, finalnie plasując się na drugim miejscu. Podczas mistrzostw świata w ich rodzinnym London zajęli drugie miejsce.

Sezon 2013 – 2014

Virtue i Moir rozpoczęli sezon zwycięstwem w Finlandia Trophy. Zdobyli złote medale w kolejnych edycjach Skate Canada i Trophée Eric Bompard. Podczas finałów Grand Prix zajęli drugie miejsce, poprawiając swój najlepszy wynik sezonu do 190 punktów.

W trakcie sezonu pojawiły się pogłoski, iż Tessa i Scott zamierzają zakończyć karierę po Igrzyskach Olimpijskich w Sochi.

Skate Canada 2013 – podium

W styczniu 2014 r. po raz szósty wygrali mistrzostwa Kanady. W tym czasie podczas wywiadów zaczęli wspominać, że poważnie myślą o zakończeniu kariery po Igrzyskach Olimpijskich w Sochi. Igrzyska Olimpijskie rozpoczęli zawodami grupowymi, podczas których – wraz z zespołem pozostałych kanadyjskich łyżwiarzy – zdobyli srebrny medal. W zawodach indywidualnych po tańcu krótkim zajęli zaskakujące i kontrowersyjne drugie miejsce. Po zaprezentowaniu tańca dowolnego do muzyki Seasons Alexandra Glazunova, pobili rekord świata, który jednak kilka minut później został pobity po raz kolejny przez amerykański zespół Davis/White. Finalnie zdobyli srebrny medal.

Nie wzięli udziału w mistrzostwach świata, podobnie jak rywale – Meryl Davis i Charlie White.

Sezon 2014 – 2015 i 2015 – 2016

Tessa Virtue i Scott Moir opuścili sezon 2014/2015 oraz 2015/2016. W tym czasie realizowali swoje prywatne plany, jednocześnie nie zaprzestając treningów. Wzięli udział w dwóch sezonach Stars On Ice oraz Holidays on Ice, jak również w rewiach w Europie, Chinach i Japonii. W styczniu i w marcu 2016 r. współpracowali z kanadyjską telewizją sportową jako komentatorzy i konferansjerzy podczas Mistrzostw Kanady i Mistrzostw Świata w Łyżwiarstwie Figurowym. W kwietniu 2016 r. zostali zaproszeni do udziału w rewii Stephana Lambiel – Legends on Ice, której celem jest wskrzeszenie najlepszych programów legendarnych łyżwiarzy. Tessa i Scott zaprezentowali wariację programu "Carmen" z sezonu 2012-2013. Obok Kanadyjczyków w rewii wzięły udział tak ważne postacie światowego łyżwiarstwa, jak Tatiana Volosozhar i Maxim Trankov, Mao Asada, Daisuke Takahashi, Carolina Kostner oraz Stephane Lambiel.

W dniu 20 lutego 2016 r. Tessa i Scott potwierdzili, że w sezonie 2016 – 2017 wracają do udziału w zawodach krajowych i międzynarodowych. W związku z napięciem, jakie miało miejsce między parą a ich dotychczasowymi trenerami – Mariną Zuevą i Olegiem Epsteinem – w trakcie Igrzysk Olimpijskich w Sochi, Tessa i Scott zdecydowali się na zmianę sztabu trenerskiego. Od 2 czerwca 2016 roku rozpoczęli treningi w Gadbois Center w Montrealu pod okiem Marie-France Dubreuil oraz Patrice'a Lauzon – małżeńskiej pary tanecznej, wielokrotnych zdobywców tytułów międzynarodowych oraz kilkukrotnych mistrzów Kanady, a przy okazji – przyjaciół i mentorów Tessy i Scotta. W skład zespołu trenerskiego wchodzi także Romain Haguenauer, były francuski łyżwiarz, zaś za choreografię odpowiadają David Wilson i Samuel Chouinard.

Sezon 2016 – 2017

Pomimo dwuletniej nieobecności na międzynarodowej tafli, w trakcie całego sezonu Virtue i Moir trzykrotnie pobili rekord świata za taniec krótki oraz za notę łączną, a w konsekwencji – pozostali niepokonani. Eksperci zwrócili uwagę na widoczną zmianę stylu Kanadyjczyków, który w powrotnym sezonie nacechowany był większą dozą artyzmu i akrobatyki, przy niezmiennie wysokim poziomie technicznym. Był to jak dotychczas najlepszy sezon w ich karierze.

Tessa i Scott rozpoczęli sezon zwycięstwem z tzw. challengerze – Autumn Classic International w Montrealu. Za taniec krótki do kompilacji przebojów Prince'a (Kiss, 5 Woman i Purple Rain) z elementami obowiązkowego w sezonie Midnight Blues uzyskali 77.72 pkt, bijąc tym samym swój własny rekord. W tańcu dowolnym do akustycznej wersji piosenki Latch Sama Smitha uzyskali 111.48 pkt, łącznie 189.20 pkt, czym zapewnili sobie zwycięstwo w rywalizacji par tanecznych.

Następnymi zawodami pary były zawody z serii Grand Prix – Skate Canada International, które Tessa i Scott wygrali. W programie krótkim uzyskali 77.23 pkt, zaś w tańcu dowolnym – po lekkim zachwianiu Tessy w twizzlach – 111.83 pkt, łącznie 189.06 pkt.[16]

W listopadowych zmaganiach z serii GP w japońskim Sapporo – NHK Trophy – Virtue i Moir okazali się być nie do pobicia dla innych zawodników. Ich perfekcyjny taniec krótki zdobył rekordową ilość punktów – 79.47 pkt. Tym samym Kanadyjczycy pobili dotychczasowy rekord świata należący od Igrzysk Olimpijskich w Sochi do Meryl Davis i Charliego White'a. Następny dzień zmagań był dla Tessy i Scotta równie udany – za bezbłędny taniec dowolny uzyskali 116.37 pkt – ich personalny rekord, zaś łącznie zdobyli 195.84 pkt. Tym samym po raz kolejny w ciągu dwóch dni pobili rekord świata, tym razem w nocie łącznej, który do tej pory również należał do pary Davis/White[17]. Tessa i Scott stali się pierwszą parą taneczną, której udało się pobić dwukrotnych mistrzów świata i Europy – niepokonanych od dwóch sezonów Francuzów – Gabriellę Papadakis i Guillaume Cizerona. Francuski zespół trenuje razem z Kanadyjczykami w Montrealu, pod okiem tych samych trenerów. Wygrywając kolejne zawody z serii GP, Tessa i Scott zakwalifikowali się do Finału Grand Prix.

Dwa tygodnie później, podczas grudniowego Finału Grand Prix w Marsylii, Virtue i Moir pobili własne rekordy. Stali się pierwszą parą taneczną w historii, która przekroczyła pułap 80 punktów w programie krótkim, zdobywając 80.50 pkt. Za taniec krótki uzyskali 116.82 pkt, zaś łącznie – 197.22 pkt, czym po raz kolejny pobili rekord świata. Kanadyjczycy wygrali swój pierwszy w karierze Finał GP (wcześniej czterokrotnie zajmowali 2 miejsce), przed francuskim duetem Papadakis/Cizeron (2 miejsce) oraz amerykańskim rodzeństwem – Maią i Alexem Shibutani (3 miejsce)[18].

W styczniu 2017 r. Tessa Virtue i Scott Moir zdobyli siódmy tytuł mistrzów Kanady z łączną notą 203.45 pkt, ustanawiając nowy rekord kraju w tańcu krótkim, dowolnym i za notę łączną[19].

W lutym 2017 r. Virtue i Moir wystartowali w Mistrzostwach Czterech Kontynentów w Łyżwiarstwie Figurowym w Gangneung w Korei Południowej. Zawody te były przedsmakiem Igrzysk Olimpijskich, które w 2018 r. odbędą się właśnie w Korei Południowej. Tessa i Scott zdobyli na nich kolejny złoty medal, wyprzedzając amerykańskie zespoły Shibutani/Shibutani oraz Chock/Bates oraz ustanowili swój personalny rekord za taniec dowolny – 117.20 pkt.[20]

Virtue i Moir podczas Mistrzostw Świata w Łyżwiarstwie Figurowym w Helsinkach zdobyli trzeci tytuł mistrzów świata. Po tańcu krótkim prowadzili potężną 5.5 pkt przewagą nad broniącym tytułu francuskim duetem Papadakis/Cizeron, zdobywając 82.43 pkt, a tym samym – łamiąc po raz kolejny rekord świata. Po programie dowolnym zajmowali drugie miejsce – po podparciu Scotta w trakcie sekwencji choreograficznej – uzyskując 116.19 pkt. Uprzednia przewaga pozwoliła im jednak na zdobycie złotego medalu i pobicie rekordu świata za notę łączną – 198.62 pkt.[21][22]

Inne

Oprócz udziału w zawodach szczebla krajowego i międzynarodowego, Tessa Virtue i Scott Moir biorą udział w rewiach i galach w wielu krajach. Począwszy od 2007 r. pojawili się m.in. w Festa On Ice, Shall We Dance On Ice, Stars On Ice Japan, Medalists On Ice, All That Skate, wraz ze Stephanem Lambiel, Kim Yuna, Javierem Fernandez. Wchodzą w skład regularnej obsady Stars On Ice Canada, obok takich kanadyjskich gwiazd, jak Kurt Browning, Jeffrey Buttle, Patrick Chan, Kaitlyn Weaver i Andrew Poje. W 2014 r. zostali zaproszeni do wystąpienia w Paradzie Mistrzów Olimpijskich w Moskwie, w 2015 r. – w prestiżowej szwajcarskiej rewii Art On Ice, zaś w 2016 r. – w rewii Ice Legends.

Programy[edytuj]

Sezon Taniec krótki Taniec dowolny Gala
2016–17
2015–16 Nie współzawodniczyli w tym sezonie
  • What's Love Got to Do with It written by Terry Britten, Graham Lyle covered by Miku Graham, Michael Shandchoreo. Marie-France Dubreuil, David Wilson

  • Have Yourself a Merry Little Christmas
2014–15 Nie współzawodniczyli w tym sezonie

  • Good Kisser by Usher choreo. Marie-France Dubreuil, Patrice Lauzon, Samuel Chouinard


  • All We Have
2013–14
  • The Seasons  by Alexander Glazunov
  • Waltz in Concerto No. 2  by Alexander Glazunov
  • Piano Concerto in F by Alexander Scriabin choreo. Marina Zueva, Sergei Volodin, Jennifer Swan
  • Into the Mystic by Van Morrison choreo. Tessa Virtue, Scott Moir

  • Top Hat and Tails by Louis Armstrong, Ella Fitzgerald choreo. Marie-France Dubreuil, Patrice Lauzon

2012–13
  • Carmenby Rodion Shchedrinchoreo. Marina Zueva, Jennifer Swan


2011–12
  • Hip Hip Chin Chin by Club des Belugas
  • Temptation by Diana Krall
  • Mujer Latina by Thalía
  • Funny Face by George Gershwin
  • Basal Metabolism by Adolph Deutsch
  • 'S Wonderful by George Gershwin
  • Hallelujah by Jeff Buckley


2010–11
  • Schenkst Du Beim Tango Mir Dein Herz by Dajos Bela & Sein Tanzorchester
  • Nights and Days soundtrack by Waldemar Kazanecki
  • Hip Hip Chin Chin by Club des Belugas
  • Temptation by Diana Krall
  • Mujer Latina by Thalía
  • I Want to Hold Your Hand by The Beatles cover by T. V. Carpio
Taniec oryginalny
2009–10
  • Everybody Dance Now by C & C Music Factory


2008–09
  • Won't You Charleston with Me? (from The Boy Friend)
  • Jack & Diane by John Mellencamp choreo. by David Wilson
2007–08
  • Dark Eyes

2006–07
  • Tennessee Waltz by Holly Cole Trio
2005–06
  • Beautiful Maria by The Mambo Kings
  • Do You Only Wanna Dance by Julio Daviel Big Band
  • Malagueña by Raúl di Blasio

  • Everybody Dance Now by C & C Music Factory
2004–05
  • Everybody Dance Now by C & C Music Factory
2003–04
  • Tears on My Pillow by Little Anthony
  • Tutti Frutti by Little Richard
2002–03

Osiągnięcia (wybrane)[edytuj]

Virtue i Moir na mistrzostwach czterech kontynentów 2011

Przypisy

  1. Tessa VIRTUE / Scott MOIR (ang.). isu.org. [dostęp 06.11.2011].
  2. Progression of Highest Score – Ice Dance, Original Dance Score (ang.). isu.org. [dostęp 13.08.2010].
  3. Progression Of Highest Scores, www.isuresults.com [dostęp 2017-04-13].
  4. Progression Of Highest Scores, www.isuresults.com [dostęp 2017-04-13].
  5. Tessa Virtue and Scott Moir: Our Journey from Childhood Dream to Gold (Lifeskate), www.lifeskate.com [dostęp 2015-12-27].
  6. Tessa & Scott, W Network [dostęp 2015-12-27].
  7. Tessa Virtue Collection, Hillberg & Berk [dostęp 2016-03-09].
  8. a b Interview with Tessa Virtue and Scott Moir (ang.). goldenskate.com. [dostęp 17.09.2007].
  9. a b Virtue and Moir Win Canada’s First Junior Worlds Dance Crown (ang.). skatetoday.com. [dostęp 01.05.2006].
  10. Tessa Virtue / Scott Moir – dance notes (ang.). icenetwork.com.
  11. Virtue and Moir in Prime Form for Olympics, Golden Skate [dostęp 2015-12-27] (ang.).
  12. Virtue, Moir win dance at Skate Canada (ang.). icenetwork.com. [dostęp 22.11.2009].
  13. XXI Winter Olympics, Ice Dance FD Scores (ang.). isu.org. [dostęp 22.02.2010].
  14. Virtue, Moir withdraw from Canadian Champs (ang.). icenetwork.com. [dostęp 17.01.2011].
  15. Injury knocks Virtue, Moir out of Four Continents (ang.). cbc.ca. [dostęp 18.02.2011]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-02-20)].
  16. Canada’s Tessa Virtue & Scott Moir Return To Ice with Skate Canada 2016, Canada’s Tessa Virtue & Scott Moir Return To Ice with Skate Canada 2016 | Evan Bates, Madison Chock, Patrick Chan, Scott Moir, Tessa Virtue, Yuzuru Hanyu : Just Jared Jr. [dostęp 2017-04-13].
  17. Tessa Virtue and Scott Moir storm to NHK Trophy title with world-record performance, „Eurosport”, 27 listopada 2016 [dostęp 2017-04-13].
  18. Virtue and Moir set a new world record in Marseille, Golden Skate, 11 grudnia 2016 [dostęp 2017-04-13].
  19. Tessa Virtue, Scott Moir set national record at Canadian figure skating championships, Ottawa Sun [dostęp 2017-04-13].
  20. Tessa Virtue, Scott Moir claim ice dance gold at Four Continents, „CBC Sports” [dostęp 2017-04-13] (ang.).
  21. Kanadyjscy mistrzowie znów ze złotem – Sporty zimowe – rp.pl [dostęp 2017-04-13].
  22. The Canadian Press, Tessa Virtue, Scott Moir win third world figure skating title, Toronto Sun [dostęp 2017-04-13].

Linki zewnętrzne[edytuj]