Testbed

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Testbed (ang. dosł. podłoże testowe) – komputer testowy używany przez projektantów systemów operacyjnych. Najczęściej jest on wyposażony w działające w pełni środowisko operacyjne, debugger oraz emulator procesora, na który powstaje dany system. Duża część procesu tworzenia systemu przebiega właśnie w środowisku emulatora, aby zminimalizować liczbę restartów komputera, a zmaksymalizować efektywność procesu tworzenia kodu.