Tetrajodek diarsenu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tetrajodek diarsenu
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny As2I4
Inne wzory AsI
2
, I
2
As−AsI
2
Masa molowa 657,46 g/mol
Wygląd czerwone kryształy[1]
Identyfikacja
Numer CAS 13770-56-4
Podobne związki
Podobne związki AsI
3
, AsI
5
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Tetrajodek diarsenu (nazwa Stocka: jodek arsenu(II)), As
2
I
4
nieorganiczny związek chemiczny z grupy jodków, w którym arsen występuje na II stopniu utlenienia. Jest jedynym dobrze poznanym halogenkiem arsenu o stopniu utlenienia mniejszym niż III[2].

Po raz pierwszy został otrzymany przez Eugena Bambergera i Juliusa Phillipa w 1881 roku. Przydzielono mu wtedy najprostszy możliwy wzór – AsI
2
[5]. W 1907 roku John Hewitt i Thomas Winmill stwierdzili jednak, że substancji tej odpowiada wzór As
2
I
4
[6].

Powstaje jako czerwone kryształy podczas ogrzewania w temperaturze 260 °C arsenu z jodem w obecności oktahydrofenantrenu w zatopionej rurce[2]:

2As + 2I
2
→ As
2
I
4

Łatwo ulega hydrolizie i utlenianiu. W gorącym roztworze disiarczku węgla ulega dysproporcjonowaniu. W 400 °C reakcja ta przebiega w sposób ilościowy[2]:

3As
2
I
4
→ 4AsI
3
+ 2As

Jest stabilny w atmosferze gazu obojętnego do 150 °C[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d CRC Handbook of Chemistry and Physics, David R. Lide (red.), wyd. 90, Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 4-49, ISBN 9781420090840.
  2. a b c d e f Norman N. Greenwood, Alan Earnshaw, Chemistry of the Elements, wyd. 2, Oxford–Boston: Butterworth-Heinemann, 1997, s. 564, ISBN 0750633654.
  3. a b Związki arsenu (ang.) w wykazie klasyfikacji i oznakowania Europejskiej Agencji Chemikaliów. [dostęp 2015-03-28].
  4. European regulations regarding Arsenic Diiodide gas (AsI2), Landolt-Börnstein Substance Property Index [dostęp 2012-07-03] (ang.).
  5. Eugen Bamberger, Julius Philipp, Ueber Verbindungen von Arsen und Jod, „Berichte der deutschen chemischen Gesellschaft”, 14 (2), 1881, s. 2643–2648, DOI10.1002/cber.188101402228 [dostęp 2012-07-02] (niem.).
  6. John Theodore Hewitt, Thomas Field Winmill, LXXXIX.–Arsenic di-iodide, „Journal of the Chemical Society, Transactions”, 91, 1907, s. 962–964, DOI10.1039/CT9079100962 [dostęp 2012-07-02] (ang.).