Tetramorfa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tetramorfa z kości słoniowej na szkatułce, Chrustus w otoczeniu 4 ewangelistów; XIII wiek – Muzeum Narodowe w Paryżu (Cluny)

Tetramorfa – w sztuce wczesnego średniowiecza: powiązanie symboli[1] czterech Ewangelistów w jedną postać <tetra- + -morfa>. Postaciom wskazanym w Księdze Ezechiela 1,10 przypisani[2] zostali poszczególni ewangeliści: św. Mateusz (anioł), św. Marek (lew), św. Łukasz (wół), św. Jan (orzeł).

Przypisy

  1. Słownik PWN
  2. J. E. Cirlot: A Dictionary of Symbols. Second, 1993. ISBN 0880297026.