Tetricus II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tetrykus II
Gaius Pius Esuvius Tetricus
Ilustracja
Cesarz rzymski
Okres

od 273
do 274

Dane biograficzne
Ojciec

Tetrykus I

Moneta
moneta
Antoninian Tetrykusa II typu SPES AVGG z personifikacją Nadziei

Tetrykus II, Gaius Pius Esuvius Tetricusrzymski uzurpator w zachodniej części cesarstwa w latach 273-274.

Był ostatnim samozwańczym władcą tzw. Imperium Galliarum ze stolicą w Trewirze, jednym z następców Marka Kasjanusa Postumusa, który ogłosił się cesarzem w roku 260 n.e.

Panował wraz z ojcem Tetrykusem I jako cezar i nosił tytuł princeps iuventutis[1]. Materiał numizmatyczny w postaci monet emitowanych z inskrypcją IMPP AVGG (Imperatores Augusti duo) świadczyłyby o jego późniejszym podniesieniu do godności augusta jako współrządcy[2]. Dobrowolnie poddał się prawowitemu cesarzowi rzymskiemu, Aurelianowi w 273 roku n.e. i w rok później, wraz z pokonaną królową Palmyry, Zenobią, był prowadzony w uroczystym pochodzie triumfalnym cesarza[3][4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Suski 2008 ↓, s. 62.
  2. Słownik 2001 ↓, s. 185.
  3. Kotula 2006 ↓, s. 129.
  4. Vogt 1993 ↓, s. 74–75.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]