Tetricus II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tetrykus II
Caius Pius Esuvius Tetricus
Cesarz rzymski
Okres panowania od 270
do 273
Dane biograficzne
Ojciec Tetrykus I
Moneta
moneta
Antoninian Tetrykusa II

Tetrykus II (właściwie Gajusz Pius Ezuwiusz Tetrykus) – ostatni samozwańczy władca tzw. Imperium Galliarum ze stolicą w Trewirze w latach 270–273, jeden z następców Marka Cassianusa Postumusa, obwołanego przez legiony w roku 259 n.e.

Panował razem z ojcem Tetrykusem I jako cezar i nosił tytuł princeps iuventutis[1]. Dobrowolnie poddał się prawowitemu cesarzowi rzymskiemu, Aurelianowi w 273 roku n.e. i w rok później, wraz z pokonaną królową Palmyry, Zenobią, był prowadzony w uroczystym pochodzie triumfalnym cesarza[2][3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Suski 2008 ↓, s. 62.
  2. Kotula 2006 ↓, s. 129.
  3. Vogt 1993 ↓, s. 74–75.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]