Tetyda (księżyc)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tetyda
Zdjęcie Tetydy wykonane przez sondę Voyager 2 w 1981 roku
Zdjęcie Tetydy wykonane przez sondę Voyager 2 w 1981 roku
Planeta Saturn
Odkrył Giovanni Cassini
Data odkrycia 21 marca 1684
Charakterystyka orbity
Półoś wielka 294 672[1] km
Mimośród 0,0001[1]
Okres obiegu 1,888[1] d
Nachylenie do płaszczyzny Laplace'a 1,091[1]°
Długość węzła wstępującego 259,842[1]°
Argument perycentrum 45,202[1]°
Anomalia średnia 243,367[1]°
Własności fizyczne
Średnica równikowa 1060,0 km
Wymiary 1080,8 × 1062,2 × 1055,0 km
Masa 6,176 × 1020 kg
Średnia gęstość 0,97 g/cm3
Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni 0,145 m/s2
Prędkość ucieczki 0,393
Okres obrotu wokół własnej osi synchroniczny
Jasność obserwowana
(z Ziemi)
10m
Temperatura powierzchni 86 K

Tetyda (też: Tethys; Saturn III) – piąty co do wielkości księżyc Saturna. Jest prawie pięć razy mniejsza od Tytana. Mała gęstość Tetydy pozwala przypuszczać, że jest to księżyc lodowy, podobnie jak Dione i Rea, i składa się ona prawie w całości z lodu wodnego.

Nazwa pochodzi od Tetydy (Tetys), która była tytanidą oraz żoną i siostrą Okeanosa w mitologii greckiej.

Powierzchnia[edytuj | edytuj kod]

Zachodnia półkula jest zdominowana przez potężny, choć płytki, krater uderzeniowy Odyseusz, którego średnica wynosząca 400 km to prawie 2/5 średnicy Tetydy. Fakt, że tak potężne uderzenie nie rozerwało księżyca na kawałki pozwala sądzić, że w momencie uderzenia był on w stanie płynnym lub przynajmniej półpłynnym. Kratery uderzeniowe, które wtedy powstały, „wygładzały” swoje kształty. Drugim elementem charakterystycznym Tetydy jest wielka dolina Ithaca Chasma, o długości 2000 km – czyli 3/4 obwodu Tetydy, szeroka na 100 km i głęboka na 3–5 km. Gdy księżyc powoli zamarzał, powierzchnia musiała pękać, ponieważ objętość rosła – prawdopodobnie w ten sposób powstał ten ogromny kanion.

Orbita[edytuj | edytuj kod]

Księżyc krąży wokół Saturna po orbicie kołowej, z okresem obiegu 45h 18m 26s. Dwa nieregularne księżyce planety, Telesto i Kalipso, poruszają się po tej samej orbicie co Tetyda w punktach Lagrange'a, są więc tzw. księżycami trojańskimi. Telesto znajduje się w punkcie L4, a Kalipso w punkcie L5 orbity.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Planetary Satellite Mean Orbital Parameters (ang.). Jet Propulsion Laboratory, 2011-12-14. [dostęp 2012-08-05].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]