Thái Đức

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Thái Đức
Nguyễn Nhạc
Hoàng đế Đại Việt
ilustracja
faksymile
cesarz Wietnamu
Okres od 1778
do 1788
Następca Quang Trung
Dane biograficzne
Dynastia Tây Sơn
Data i miejsce śmierci 1793
Quy Nhơn
Ojciec Phi Phúc
Rodzeństwo Nguyễn Huệ (Quang Trung),
Nguyễn Lữ
Dzieci pięciu synów

Nguyễn Nhạc /ŋwĩəŋ ɲâːk̚/, znany jako cesarz Thái Đức /tʰǎːj ɗɨ́k̚/ (zm. 1793) – władca Wietnamu w latach 1778–1788, członek tzw. dynastii Tây Sơn /təj ʂəːn/.

Nguyễn Nhạc i jego bracia Nguyễn Huệ i Nguyễn Lữ, znani razem jako bracia Tây Sơn, byli przywódcami ludowego powstania Tây Sơn. Jako buntownicy podbili Wietnam, zwalczając arystokratyczny ród Nguyễn (zbieżność nazwisk przypadkowa) oraz interwencje wojsk syjamskich i chińskich.

 Osobny artykuł: Powstanie Taysonów.

W 1778 Nguyễn Nhạc, najstarszy z braci, ogłosił się cesarzem (Hoàng đế) Wietnamu. Jego dziesięcioletnie panowanie było okresem gwałtownych zmian społecznych i wojny domowej. Gdy między braćmi doszło do rozłamu, w 1788 Nhạc odstąpił tron cesarski Nguyễn'owi Huệ, odtąd będąc stosunkowo niezależnym watażką wojskowym, akceptującym jednak władzę brata.

Gdy Nguyễn Huệ (Quang Trung) zmarł w 1792, Nhạc chciał zorganizować mu wystawny pogrzeb, jednak droga do Phú Xuân (Huế) była zablokowana przez wojsko. W 1793 oddziały Nhạca zostały zaatakowane przez armię Nguyễn Ánha. Nhạc wnioskował o pomoc u dworzan młodego cesarza Cảnh Thịnha. Żołnierze cesarscy odparli atak, jednak zagarnęli dzielnicę Nhạca. Nhạc niedługo potem zmarł.

Miał pięciu synów, wszyscy oni jednak zostali później zamordowani przez dynastię Nguyễn.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wiesław Olszewski, Historia Wietnamu, Wrocław: Ossolineum, 1991, ISBN 83-04-03550-2.
  • Nguyễn Khắc ViệnK.V., Vietnam, A long history, Hanoi: Thế Giới, 2009.