The Dillinger Escape Plan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
The Dillinger Escape Plan
Ilustracja
The Dillinger Escape Plan podczas koncertu 12 marca 2008 roku
Rok założenia 1997
Pochodzenie Morris Plains, New Jersey
Gatunek mathcore[1], metalcore[2], post hardcore[3], rock eksperymentalny[3], rock alternatywny[3], indie rock[3]
Wytwórnia płytowa Hydra Head Records, Epitaph Records, Relapse Records, Season of Mist, Party Smasher
Powiązania Coheed and Cambria, Mike Patton, Stolen Babies, Killer Be Killed, Giraffe Tongue Orchestra
Strona internetowa

The Dillinger Escape Plan - amerykańska grupa wykonująca szeroko pojętą muzykę rockową charakteryzującą złożoność kompozycji i wpływy jazzu[3]. Grupa powstała w 1997 roku w Morris Plains w stanie New Jersey w USA. Nazwa zespołu pochodzi od nazwiska przestępcy Johna Dillingera. Do 2010 roku ukazały się cztery albumu zespołu oraz kilka pomniejszych wydawnictw pozytywnie ocenianych zarówno przez fanów, jak i krytyków muzycznych[4][5][1].

Redakcja tygodnika New Musical Express określiła The Dillinger Escape Plan "najbardziej niebezpieczną grupą", a magazyn Kerrang! uznał za "najlepszy zespół koncertowy na naszej planecie"[6].

Historia[edytuj kod]

Ben Weinman, 2014

Zespół The Dillinger Escape Plan powstał w 1997 roku w Morris Plains w stanie New Jersey po rozwiązaniu tria rockowego Arcane. Wkrótce potem zespół nagrał demo The Dillinger Escape Plan, które ukazało się w formie minialbumu nakładem Now or Never Records tego samego roku. 22 października 1998 roku nakładem Relapse Records ukazał się drugi minialbum formacji pt. Under the Running Board.

20 maja 1999 roku ukazał się split The Dillinger Escape Plan wraz z grupą Nora. 28 września tego samego roku nakładem Hydra Head Records ukazał się debiutancki album zespołu pt. Calculating Infinity. Również w 1999 roku ukazał się split nagrań The Dillinger Escape Plan wraz z Drowningman. Pod koniec 2001 roku do zespołu dołączył wokalista Greg Puciato, który zastąpił Dimitria Minakakisa[7].

W marcu 2002 roku muzycy w nowym składzie odbyli europejską trasę koncertową poprzedzając występy System of a Down[8]. 27 sierpnia tego samego roku nakładem Epitaph Records ukazał się trzeci minialbum pt. Irony Is a Dead Scene. Gościnnie na płycie partie wokalne zarejestrował Mike Patton znany z występów w grupie Faith No More[9]. 3 stycznia 2003 roku ukazał się pierwszy album koncerty formacji pt. Cursed, Unshaven and Misbehavin': Live Infinity. 20 lipca 2004 roku nakładem Relapse Records ukazał się drugi album grupy pt. Miss Machine[10]. Wydanie płyty poprzedził teledysk do utworu "Panasonic Youth" w reżyserii Josha Grahama[11].

13 czerwca 2006 roku nakładem Relapse Records ukazał się czwarty minialbum zatytułowany Plagiarism. Latem 2007 roku z zespołu odszedł perkusista Chris Pennie, którego zastąpił Gil Sharon znany z występów w Stolen Babies[12]. W nowym składzie zespół rozpoczął prace nad kolejnym albumem[13]. 5 listopada tego samego roku nakładem Relapse Records ukazał się trzeci album zespołu pt. Ire Works. Gitarzysta Ben Weinman o płycie wypowiedziała się w następujący sposób: "Od zawsze najważniejsza była dla nas swoboda wyrazu, możliwość pójścia w dowolnymi kierunku. Myślę też, że na tym albumie udało nam się w końcu określić nasz styl od początku do końca. Z tak zróżnicowaną muzyką czujemy się najlepiej. Są tu utwory niewiarygodnie szybkie, ale i zupełnie inne. Jesteśmy z tego bardzo dumni. Ta różnorodność to klucz do zrozumienia tego, co robimy"[14].

W lipcu 2009 roku The Dillinger Escape Plan wystąpił w ramach festiwalu Knock Out Festival w Krakowie[15]. Natomiast w sierpniu muzycy rozpoczęli nagrania nowego albumu[16]. Prace zostały zakończone w listopadzie[17]. Płyta została zrealizowana w kalifornijskim Orange County we współpracy z producentem muzycznym Steveem Evettsem[18]. 23 marca 2010 roku nakładem wytwórni muzycznych Season of Mist i Party Smasher ukazał się czwarty album The Dillinger Escape Plan zatytułowany Option Paralysis[19]. W ramach promocji wydawnictwa zrealizowany został teledysk do utworu "Farewell, Mona Lisa"[20]. Wokalista zespołu Greg Puciato o albumie wypowiedział się w następujący sposób: "Z całą pewnością to nasz najmroczniejszy album. Rozumiem przez to, że dobór tematyki tekstów, ale również samych dźwięków jest bardziej złowieszczy i zakręcony w porównaniu do naszych wcześniejszych produkcji. Nawet te bardziej melodyjne utwory są trudniejsze, bardziej intensywne i zgrzytliwe niż kiedyś. To właśnie oznacza dla mnie termin "ciężki"[21]. 14 maja 2013 roku ukazał się piąty studyjny album One of Us Is the Killer[22]. Zespół odbył trasę koncertową promującą album po Europie, odwiedzając Polskę. Zespół zagrał dwa koncerty; 12 października – Klub Kwadrat, Kraków a dzień później Warszawę, klub "Progresja".

Muzycy[edytuj kod]

James Love, 2014
Obecny skład zespołu
Byli członkowie zespołu
  • Nathan R. Ossmann – śpiew (1997)
  • Dimitri Minakakis – śpiew (1997–2001)
  • John Fulton – gitara (1997–1999)
  • Derek Brantley – gitara (1997)
  • Brian Benoit – gitara (1999–2005)
  • Jeff Tuttle – gitara (2007–2012)
  • Gil Sharone – perkusja (2007–2008)
  • Chris Pennie – perkusja (1997–2007)
  • Jeff Wood – gitara basowa (1999)
  • Adam Doll – gitara basowa (1997–1999), elektronika (2001–2002)
  • James Love – gitara (2005–2006, 2012–2015)

Dyskografia[edytuj kod]

Liam Wilson, 2014
Albumy
Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście
US
[23]
DEU
[24]
FIN
[25]
FRA
[26]
UK
[27]
AUS
[28]
CHE
[29]
Calculating Infinity
  • Data: 28 września 1999
  • Wydawca: Hydra Head Records
Miss Machine
  • Data: 20 lipca 2004
  • Wydawca: Relapse Records
106 156 120
Ire Works
  • Data: 5 listopada 2007
  • Wydawca: Relapse Records
142 169 147
Option Paralysis
  • Data: 23 marca 2010
  • Wydawca: Season of Mist, Party Smasher
78 50 107
One of Us Is the Killer
  • Data: 14 maja 2013
  • Wydawca: Sumerian Records, Party Smasher
25 84 34 147 64 45 92
Dissociation
  • Data: 14 października 2016[30]
  • Wydawca: Sumerian Records, Party Smasher
31 100 177 47 14 60
„–” oznacza, że album nie był notowany.
Minialbumy
Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście
US Indie
[23]
US Heat
[23]
UK
[27]
The Dillinger Escape Plan
  • Data: 1997
  • Wydawca: Now or Never
Under the Running Board
  • Data: 22 października 1998
  • Wydawca: Relapse Records
194
Irony Is a Dead Scene
  • Data: 27 sierpnia 2002
  • Wydawca: Epitaph Records
19 16 19
Plagiarism
  • Data: 13 czerwca 2006
  • Wydawca: Relapse Records
„–” oznacza, że album nie był notowany.
Splity
Tytuł Dane dot. albumu
The Dillinger Escape Plan / Nora
  • Data: 20 maja 1999
  • Wydawca: Ferret Music
The Dillinger Escape Plan / Drowningman
  • Data: 1999
  • Wydawca: Hydra Head Records
Albumy koncertowe
Tytuł Dane dot. albumu
Cursed, Unshaven and Misbehavin': Live Infinity
  • Data: 3 stycznia 2003
  • Wydawca: Relapse Records

Teledyski[edytuj kod]

Greg Puciato, 2014
Tytuł Rok Reżyseria
"The Mullet Burden" 1998 J.D. Panyko[31]
"Panasonic Youth" 2004 Josh Graham[32]
"Setting Fire to Sleeping Giants" Dale Resteghini[33]
"Unretrofied" 2005 Josh Graham[34]
"Milk Lizard" 2008 Ilan Sharone[35]
"Black Bubblegum" Ilan Sharone[36]
"Farewell, Mona Lisa" 2010 Cesar Ochoa[37]
"Gold Teeth on a Bum" 2011 Salvatore Perrone[38]
"Parasitic Twins" 2012 David Merenyi[39]
"When I Lost My Bet" 2013 Mitch Massie
"One of Us Is the Killer"
"Happiness Is a Smile" 2014
"Paranoia Shields" 2015

Nagrody i wyróżnienia[edytuj kod]

Rok Kategoria Tytułem Nagroda Nota Źródło
2008 Spirit of Independence The Dillinger Escape Plan Kerrang! Awards Laur [40]
2010 Best Live Band Revolver Golden Gods Awards Laur [41]
2014 Inspiration Kerrang! Awards Laur [42]
Best Live Band Revolver Golden Gods Awards Nominacja [43]

Przypisy

  1. a b Jacek Walewski: Recenzja Option Paralysis (pol.). www.magazyngitarzysta.pl. [dostęp 2010-03-31].
  2. The Dillinger Escape Plan (ang.). www.metalstorm.ee. [dostęp 2010-03-31].
  3. a b c d e Ryan J. Downey: The Dillinger Escape Plan (ang.). allmusic.com. [dostęp 2010-03-31].
  4. Robert Filipowski: Recenzja Ire Works (pol.). www.terazrock.pl. [dostęp 2010-03-31].
  5. Adam Kaliszewski: Recenzja Miss Machine (pol.). www.terazrock.pl. [dostęp 2010-03-31].
  6. Kerrang! Dillinger join forces with PETA! (ang.). www2.kerrang.com. [dostęp 2010-03-31].
  7. The Dillinger Escape Plan znaleźli wokalistę (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2010-03-31].
  8. The Dillinger Escape Plan na trasie z System Of A Down (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2010-03-31].
  9. Mike Patton w The Dillinger Escape Plan (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2010-03-31].
  10. The Dillinger Escape Plan: Płyta w lipcu (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2010-03-31].
  11. Pierwszy klip Dillinger Escape Plan (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2010-03-31].
  12. Nowy perkusista The Dillinger Escape Plan (pol.). www.rockmetal.pl. [dostęp 2010-03-31].
  13. The Dillinger Escape Plan w studiu (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2010-03-31].
  14. "Potrafimy pisać piosenki" (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2010-03-31].
  15. Gwiazdy na Knock Out Festival (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2010-03-31].
  16. Dillinger do studia (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2010-03-31].
  17. 2010 Warped Tour Lineup (ang.). www.vanswarpedtour.com. [dostęp 2010-03-31].
  18. Dillinger przed premierą (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2010-03-31].
  19. Płyta The Dillinger Escape Plan w marcu (pol.). www.rockmetal.pl. [dostęp 2010-03-31].
  20. Dillinger: Żegnaj, Mona Liso (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2010-03-31].
  21. Niebezpieczny Dillinger (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2010-03-31].
  22. THE DILLINGER ESCAPE PLAN's 'One Of Us Is The Killer' Cracks U.S. Top 25 (ang.). www.blabbermouth.net. [dostęp 2016-10-05].
  23. a b c The Dillinger Escape Plan Billboard Charts (ang.). www.billboard.com. [dostęp 2010-03-31].
  24. The Dillinger Escape Plan/Longplay-Chartverfolgung (niem.). musicline.de. [dostęp 2013-12-27].
  25. The Dillinger Escape Plan Finnish Albums Chart (ang.). finnishcharts.com. [dostęp 2013-12-27].
  26. The Dillinger Escape Plan Lescharts (ang.). lescharts.com. [dostęp 2010-03-31].
  27. a b Chart Log UK (1994–2008) Asher D – Dyverse (ang.). www.zobbel.de. [dostęp 2010-04-04].
  28. The Dillinger Escape Plan Australian Albums Chart (ang.). australian-charts.com. [dostęp 2016-10-28].
  29. The Dillinger Escape Plan/Longplay-Chartverfolgung (niem.). hitparade.ch. [dostęp 2013-12-27].
  30. THE DILLINGER ESCAPE PLAN: Audio Sample Of Another New Song From 'Dissociation' (ang.). www.blabbermouth.net. [dostęp 2016-10-05].
  31. The DILLINGER ESCAPE PLAN – “The Mullet Burden” (ang.). vodpod.com. [dostęp 2010-03-31].
  32. The Dillinger Escape Plan - Panasonic Youth (ang.). www.mtv.com. [dostęp 2010-02-28].
  33. The Dillinger Escape Plan - Setting Fire to Sleeping Giants (ang.). www.mtv.com. [dostęp 2010-02-28].
  34. The Dillinger Escape Plan - Unretrofied (ang.). www.mtv.com. [dostęp 2010-02-28].
  35. THE DILLINGER ESCAPE PLAN: 'Milk Lizard' Video Posted Online - Jan. 24, 2008 (ang.). BLABBERMOUTH.NET. [dostęp 2010-03-31].
  36. THE DILLINGER ESCAPE PLAN’S VIDEO FOR “BLACK BUBBLEGUM” DOESN’T JUST TASTE GOOD; IT’S GOOD FOR YOU, TOO (ang.). www.metalsucks.net. [dostęp 2010-03-31].
  37. THE DILLINGER ESCAPE PLAN's 'Farewell, Mona Lisa' Video To Debut Next Week - Feb. 26, 2010 (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2010-02-28].
  38. Jon Stickler: The Dillinger Escape Plan Debut Video For 'Gold Teeth On A Bum' - Watch Now (ang.). www.stereoboard.com. [dostęp 2016-10-05].
  39. THE DILLINGER ESCAPE PLAN: 'Parasitic Twins' Video Released (ang.). www.blabbermouth.net. [dostęp 2016-10-05].
  40. Kerrang winners This year's awards knees-up attended by Metallica, Slipknot and Carl Barat (ang.). www.bbc.co.uk. [dostęp 2016-01-29].
  41. Revolver Golden Gods Awards 2010: The Winners (ang.). www.metalinjection.net. [dostęp 2015-08-15].
  42. RELENTLESS KERRANG! AWARDS 2014 WINNERS LIST (ang.). www.kerrang.com. [dostęp 2016-01-29].
  43. Robert Pasbani: And the Winners of the Revolver Golden Gods Awards 2014 Are… (ang.). www.metalinjection.net. [dostęp 2015-08-15].

Linki zewnętrzne[edytuj kod]