The Endless River

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
The Endless River
Album studyjny zespołu Pink Floyd
Wydany 10 listopada 2014
Nagrywany 1969
styczeń–grudzień 1993
2013 - 2014, Studio Astoria
Gatunek rock progresywnyrock instrumentalnyambient
Długość 53:04
Wytwórnia Parlophone
Columbia
Producent David Gilmour, Phil Manzanera, Andy Jackson i Martin „Youth” Glover
Album po albumie
Single z albumu The Endless River
  1. Louder than Words
    Wydany: 14 października 2014
  2. Allons-y (1), Autumn '68, Allons-y (2)
    Wydany: 4 listopada 2014

The Endless Riveralbum brytyjskiego zespołu Pink Floyd, wydany 10 listopada 2014[1][2]. Wydawnictwo trafiło na rynek za pośrednictwem wytwórni Parlophone i Columbia Records[3]. Tytuł tego albumu to przedostatnie słowa utworu „High Hopes”. Album jest hołdem dla Richarda Wrighta – klawiszowca zespołu, który zmarł 15 września 2008.

Jest to trzeci album nagrany pod wodzą Davida Gilmoura po wydaniu w 1987 roku A Momentary Lapse of Reason i w 1994 roku The Division Bell. Album ten jest w większości instrumentalny. Wyjątkiem jest utwór „Louder than Words”, do którego tekst napisała Polly Samson, żona lidera zespołu, która napisała teksty na płytę The Division Bell oraz solowego albumu Gilmoura – On an Island z 2006 roku. Tytuł tej piosenki to przedostatnie zdanie utworu „Sorrow” z płyty A Momentary Lapse of Reason. Wideoklip do utworu „Louder Than Words” wyreżyserował Aubrey Powell, który wcześniej zrobił teledysk do „Marooned” z okazji 20-lecia albumu The Division Bell.

W latach 1995–2005 oraz 2005–2014 zespół nie prowadził działalności muzycznej[a].

W Polsce album uzyskał status potrójnie platynowej płyty[4].

Produkcja[edytuj]

Perkusista Nick Mason i gitarzysta David Gilmour (2011)

The Endless River zawiera materiały nagrane w latach 1993–1994, które powstały podczas sesji nagraniowych The Division Bell[5] (te sesje nagraniowe odbywały się w Britannia Row Studios i w studiu Astoria). Perkusista zespołu Nick Mason określił je jako ambientowe i opisał, że były postrzegane jako kolejny album, wstępnie nazwany The Big Spliff. Początkowo zespół planował go wydać, jednak później z tego zrezygnowano[6]. W 2012 roku Gilmour i Mason zdecydowali o przejrzeniu nagrań Wrighta zrobionych po jego śmierci, aby stworzyć nowy album sygnowany pod nazwą Pink Floyd. Tylko mała część projektu The Big Spliff została wykorzystana.

Prace nad tym nowym albumem trwały w latach 2013–2014 w studiu Astoria i w Medina Studios. Dopiero 5 lipca 2014, żona Davida Gilmoura, Polly Samson, ujawniła ten fakt za pośrednictwem serwisu Twitter. Jednocześnie podała tytuł płyty, jak i przybliżoną datę wydania[7]. Oficjalna zapowiedź nastąpiła dwa dni później poprzez opublikowanie informacji na stronie zespołu[5].

Za projekt okładki albumu odpowiedzialny jest Egipcjanin Ahmed Emad Eldin[8]. Eldin został zauważony przez zespół Aubreya Powella, współzałożyciela firmy Hipgnosis projektującej okładki płyt. Będąc fanem Pink Floyd zaakceptował ofertę z entuzjazmem[9]. Jego praca została pozytywnie przyjęta przez Powella, który opisał okładkę jako enigmatyczną i otwartą do interpretacji[10].

David Gilmour zapowiedział, że album będzie ostatnim w ich dyskografii[11].

Lista utworów[edytuj]

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[12]
1. „Things Left Unsaid” David Gilmour, Richard Wright 4:27
2. „It’s What We Do” Gilmour, Wright 6:18
3. „Ebb and Flow” Gilmour, Wright 1:56
4. „Sum” Gilmour, Nick Mason, Wright 4:50
5. „Skins” Gilmour, Mason, Wright 2:38
6. „Unsung” Wright 1:08
7. „Anisina” Gilmour 3:17
8. „The Lost Art of Conversation” Wright 1:43
9. „On Noodle Street” Gilmour, Wright 1:43
10. „Night Light” Gilmour, Wright 1:43
11. „Allons-y (1)” Gilmour 1:58
12. „Autumn’68” Wright 1:38
13. „Allons-y (2)” Gilmour 1:33
14. „Talkin’ Hawkin’” Gilmour, Wright 3:30
15. „Calling” Gilmour, Anthony Moore 3:38
16. „Eyes to Pearls” Gilmour 1:52
17. „Surfacing” Gilmour 2:47
18. „Louder Than Words” Gilmour, Polly Samson 6:37

W utworze „Talkin' Hawkin'” można usłyszeć generowany elektronicznie głos brytyjskiego fizyka Stephena Hawkinga[13].

Twórcy (śpiew i instrumenty)[edytuj]

Uwagi

  1. 2 lipca 2005 zespół wystąpił w czteroosobowym składzie na koncercie Live 8 w Londynie - na zaproszenie Boba Geldofa, który grał główną rolę w filmie Ściana (Pink Floyd The Wall) w reżyserii Alana Parkera

Przypisy

  1. Pink Floyd – The Endless River (ang.). pinkfloyd.com. [dostęp 2014-10-01].
  2. PINK FLOYD – THE ENDLESS RIVER (pol.). warnermusic.pl. [dostęp 2014-10-01].
  3. Tom Breihan: Pink Floyd Reveal The Endless River Details (ang.). stereogum.com, 2014-09-22. [dostęp 2014-10-01].
  4. http://bestsellery.zpav.pl/wyroznienia/platynoweplyty/cd/archiwum.php?year=2015
  5. a b Anthony Palazzo, Mark Beech: Pink Floyd to Release First New Album in Two Decades (ang.). Bloomberg Businessweek, 2014-07-07. [dostęp 2014-09-15].
  6. Mason, Nick; Inside Out: A Personal History of Pink Floyd. Phoenix; 2005. ​ISBN 0-306-81752-7​. s. 315
  7. Steve Newton: David Gilmour's wife Polly Samson leaks news on Twitter about new Pink Floyd album (ang.). The Georgia Straight, 2014-07-05. [dostęp 2014-09-15].
  8. Mohamed Khairat: Egyptian teenager designs Pink Floyd’s new album cover (ang.). Egyptian Streets, 2014-09-23. [dostęp 2014-09-27].
  9. Teenager designs the cover for Pink Floyd's new album, 'The Endless River' (ang.). CNN, 2014-09-24. [dostęp 2014-09-27].
  10. George Varga: Pink Floyd: Hear preview of its new album (ang.). U-T San Diego, 2014-09-22. [dostęp 2014-09-27].
  11. Koniec Pink Floyd. "The Endless River" ostatnim albumem (pol.). W: Wirtualne Media [on-line]. Wirtualnemedia.pl, 2014-10-09. [dostęp 2014-10-10].
  12. Nick DeRiso: Pink Floyd Confirm New Album: 12 Facts You Need to Know About ‘The Endless River’ (ang.). ultimateclassicrock.com, 2014-09-22. [dostęp 2014-09-27].
  13. Pink Floyd's 'The Endless River' to Feature Stephen Hawking (ang.). [dostęp 2015-02-25].

Bibliografia[edytuj]

  • Nick Mason: Inside Out: A Personal History of Pink Floyd. Phoenix, 2005. ISBN 0-306-81752-7.

Linki zewnętrzne[edytuj]