The Fame Ball Tour

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
The Fame Ball Tour
Ilustracja
Gaga podczas występu w Helsinkach.
Trasa koncertowa Lady Gagi
Promowane albumy The Fame
Data rozpoczęcia 12 marca 2009
Data zakończenia 29 września 2009
Liczba koncertów 28 w Europie
24 w Ameryce Północnej
9 w Oceanii
8 w Azji
69 razem
Trasy koncertowe Lady Gagi
Gaga wykonująca „LoveGame”.
Lady podczas „Paparazzi”.
Piosenkarka śpiewająca „Poker Face”.
Piosenkarka wykonująca utwór „Money Honey”.
Artystka podczas „Just Dance”.
Gaga z keytarem w lipcu 2009.
Lady w kostiumie z plastikowych bąbelków.
Artystka przy fortepianie w „Future Love”.

The Fame Ball Tour – pierwsza trasa koncertowa amerykańskiej piosenkarki Lady Gagi promująca jej debiutancki album studyjny The Fame.

W północnej Ameryce show rozpoczął się w marcu, a następnie w Oceanii i Europie. Daty w Azji, a także dwa spektakle na Festiwalu V w Anglii i dwa koncerty w Ameryce Północnej, zostały przełożone z kwietnia. Gaga opisała trasę jako podróż zawierającą muzeum pop artysty Andy'ego Warhola. Wzorowała od niego sztukę. Alternatywne wersje show z minimalną różnicą były planowane przez Gagę w celu poznania kultur świata.

Pokaz składał się z czterech części, z których każda część jest poprzedzona Video Interlude do następnej części, a skończył się na bisach. Pokaz składał się z piosenek z debiutanckiego albumu. Gaga pojawiła się na scenie w nowych strojach, w tym innowacyjna suknia wykonana w całości z bąbelków i premiera niepublikowane nazwie utworu „Future Love”. Inny zestaw listy z niewielkimi zmianami przeprowadzono dla europejskich dat. Pokaz otrzymał pozytywne oceny od krytyków Complimenting. Jej jasność i moda, jak również jej zdolność do scen teatralnych jak profesjonalny artysta, zostały docenione przez krytyków.

Tło[edytuj | edytuj kod]

Trasę oficjalnie ogłoszono 12 stycznia 2009 za pośrednictwem oficjalnej strony MySpace Gagi. To była jej pierwsza trasa koncertowa. Wcześniej pracowała jako supporing dla New Kids On The Block w trasie New Kids On The Block's Live Tour, a także dla The Pussycat Dolls World Domination Tour. Gaga, oświadczyła, że trasa łączy muzykę pop, multimedia, modę, technologię, video, film w jedną całość.

Gaga wykonywała utwór „Paparazzi” w krótkiej, srebrno-czarnej sukience w geometryczne wzory otoczoną metalową osłoną. Bilety były sprzedawane w niektórych miastach na drugi koncert w tym samym mieście tej samej nocy, ze względu na wysoki popyt na bilety. W dniu 20 lutego 2009, Huliq News poinformował, że Gaga spotkała się by pozdrowić fanów i że dedykuje im videa wyświetlane w trasie. W Stany Zjednoczone lub Kanadzie Lady sprzedawała bilety aby zebrać pieniądze dla Odyssey Karty i szkół w Los Angeles dotkniętych cięciami budżetowymi. Gaga przygotowała trzy wersje show tak, aby zaspokoić różne rozmiary scen, w różnych krajach. W wywiadzie dla Billboard powiedziała, że ma psychiczny i bezsensowny zapał do tej trasy. Trasa przedstawia inną Gagę, niż tą co znaliśmy z gali czy miejscowych koncertów, nie wcielonych w oficjalną trasę. Opracowała kilka harmonogramów, tak by w każdym kraju mogły być wykorzystane wszystkie potrzebne technologie. Do koncertów Gaga przygotowała się dzień przed, by mieć dobry nastrój.

Trasa składała się z piosenek z debiutanckiego albumu głównie, ale niektóre nowe piosenki jak „Fashion” ze ścieżki dźwiękowej do filmu Wyznania zakupoholiczki zostały także wcielone w listę. W maju, podczas rozmowy z Edmonton Gaga ogłosiła, że trasa będzie nadal trwała latem na europejskich festiwalach. Zadeklarowała również plany w północnej Ameryce i Kanadzie na następną trasę. Gaga wyjaśniła, że show ma być znacznie większy niż poprzednia wersja.

Streszczenie koncertu[edytuj | edytuj kod]

Gaga odziana w białą suknię w kształcie śruby z wizerunkiem pioruna wykonywała „Money Honey” w drugim akcie show. Show podzielono na cztery części, w ostatniej części jest encore. Wprowadzeniem do trasy jest film „The Heart”. W tym wideo Gaga pojawiła się jako alter-ego Candy'ego Warhola. W filmie była pokazane przebrania i wyświetlany symbol różowego serca na jej t-shircie i powiedziała: „Moje imię to Lady Gaga, a to jest mój dom”. Wideo zostało rzucone na wielkim ekranie z przodu sceny. Końcowy film przedstawia odliczanie od dziesięciu do jednego, Gaga ma na sobie okulary, kiedy okulary spadają ogień ogarnia ekran. Gaga pojawiła się na środku sceny otoczone tancerzami, ukrywającymi się za szkłem. Miała na sobie czarną sukienkę w futurystycznym geometrycznym wzorze, o trójkątnym kawałku na jej prawej piersi. DJ Space Cowboy, który podkładał muzykę był obecny w rogu ceny. Gaga ukazała się w centrum i zaczęła śpiewać „Paparazzi”, piosenkę kończy ciągłe klikanie aparatu. Gaga przechodzi na górę kolumny i śpiewa połączenie „Starstruck” i „LoveGame”, tancerze ubrani są w tym momencie w marynarki, a Lady trzyma w ręku pałkę. Po wykonaniu singla powiedziała, że „podróżował po całym świecie, a kiedy wraca do domu, czuje zapach smrodu chciwości” i zaczęła śpiewać „Beautiful, Dirty, Rich”. Po tym utworze następuje koniec pierwszej części. Następna część rozpoczyna się wprowadzeniem, którym jest film „The Brain” przedstawiający Gagę szczotkującą włosy ponownie jako Candy'ego Warhola. Następnie Lady ubrana w sukienkę z wizerunkiem błyskawicy zaczyna śpiewać „Money Honey”. Po tym utworze wykonuje „Eh, Eh (Nothing Else I Can Say)” i „The Fame”, podczas tej piosenki obala kapeluszem domino.

Gaga przemawiała do publiczności, gdy była ubrana w plastikowe bąbelki. Strój całkowicie wykonany był z tworzyw sztucznych i pęcherzyków powietrza. Następnie siada przed fortepianem ze szkła i zaczyna śpiewać nową piosenkę zatytułowaną „Future Love”, którego tekst odwołuje się do dalekich galaktyk, mechanicznego serca i gwiazdozbiorów. Lady była otoczona świecącym manekinem podczas śpiewania piosenki. Podczas europejskiej wersji trasy piosenka „Future Love” została zastąpiona przez „Brown Eyes” z The Fame. Utwór „Future Love” odbył się w wersji na fortepianie, tak jak „Poker Face”. Czasem położyła nogę manekinowi na fortepian, a nawet udawała, że grał z nią. Gaga zeszła ze sceny, by zmienić strój w trzecim interlude film pt. „The Face”. Po zakończeniu widea weszła na scenę ubrana w suknię z klocków, razem z tancerzami ubranymi w drukowane spodnie od Louisa Vuittona, które były dopasowane do butów Gagi. Tło zmieniło się pokaz migających świateł dyskoteki. W centrum świateł stanęła Gaga w przeciwsłonecznych okularach w centrum jej noszenie okularów przeciwsłonecznych. Krótki remiks do „Just Dance” rozpoczął ostatnią część show, w której to dołączyła do tancerzy na scenie. Encore składał się z piosenek takich, jak "Boys Boys Boys" i oryginalnej wersji wersja „Poker Face”. Lady miała założoną suknię w kryształki, czapkę admirała oraz skórzane rękawiczki.

Recepcja[edytuj | edytuj kod]

Gaga wykonywała „Just Dance” w żółtej sukni i w krystalicznie nabijanych okularach. Trasa otrzymała pozytywne opinie, doceniono głos Gagi na żywo, koncepcję całości i kostiumy, ale video i tła były czasem krytykowane. Entertainment Weekly dał mieszany przegląd koncertu. Oświadczył, że niektóre sceny były głupie, według magazynu wizualizacjom czasami brakowało spójności tematycznej, ale jej głos był silny i odświeżający. Show został określony jako „krawiecki eksperyment” i pozytywny horror. Yahoo! wydał pozytywną recenzję koncertu, mówiąc że „pierwsza trasa Gagi jest teatrem, na który gorąco sprzedają się bilety, podczas której Lady nie zawodzi”. Magazyn poinformował, że Gaga wymyśliła interesujące wprowadzenie skupiające się wokół tajemniczej osoby. Podczas trasy wiele razy zmieniano kostiumy i rekwizyty, samotny DJ zapewniał wspaniały akompaniament. The Boston Globe ocenił koncert w House of Blues, powiedział, że show jest „połączeniem pieśni i widowiska, a tłum miły i radosny”. Magazyn napisał, że klubowe piosenki zostały dostarczone przez kobietę, która jest wyraźnie inteligentna i utalentowana. Według czasopisma to był więcej niż dobry koncert. Ottawa Citizen wydał pozytywną recenzję koncertu w Bronson Centre w Ottawie i powiedział, że w towarzystwie DJa, który grał funky gitarą elektryczną, nie można było nie się nie bawić. „Gaga i Space Cowboy mieli założone jedne z najdzikszych okularów, jakie kiedykolwiek montowano w Bronson Centre. Show składał się z cyrku dźwięku, świateł, obrazów wideo, mgły i choreografii”. Według czasopisma Gaga miała na sobie znakomite kostiumy odzwierciedlające lata 80, które odkrywały niekiedy jej nagi tyłek.

Gaga wykonywała dwie wersje „Poker Face” jako ostatnie piosenki tour. Chicago Tribune był pod wrażeniem pokazu w House of Blues, powiedział, że zaledwie kilka tygodni od rozpoczęcia trasy w kraju, koncerty są dawką energii, a sama Gaga zachowuje się jak wytrawny profesjonalista. Billboard również wydał pozytywną opinię za wydajność tour i przekazał uznanie dla piosenki takich jak „Just Dance”, „LoveGame”, „Poker Face”, „Boys Boys Boys” oraz pochwalił obsesję na punkcie sławy piosenki „Paparazzi”. Rolling Stone również wydał pozytywną opinią, pisząc, że Gaga w niecałe dziesięć minut potrafi rozjaśnić nastrój i dać niesamowitą dawkę energii. The Hollywood Reporter napisał, że nawet Perez Hilton wszedł na scenę i ogłosił ją nową księżniczką pop. Podczas piątkowego koncertu w Wiltern Lady Gaga powiedziała, że jest poważnym rywalem Madonny, w walce o koronę królowej popu.

Artyści otwierający trasę w Ameryce Północnej[edytuj | edytuj kod]

  • The White Tie Affair
  • Chester French
  • Cinema Bizarre

Listy utworów[edytuj | edytuj kod]

Ameryka Północna
  1. „The Heart” (Video introduction zawiera sample z „LoveGame”)
  2. Paparazzi
  3. „LoveGame” (zawiera pierwszą zwrotkę z „Starstruck”)
  4. Beautiful, Dirty, Rich
  5. „The Brain” (Video interlude – zawiera sample z „The Fame”)
  6. „Money Honey”
  7. Eh, Eh (Nothing Else I Can Say)
  8. „The Fame”
  9. „Space Cowboy” Interlude
  10. Poker Face(wersja pianistyczna)
  11. „Future Love”
  12. „The Face” (zawiera sample z „Just Dance”)
  13. „Just Dance”
  14. „Boys Boys Boys”
  15. „Poker Face”
Europa, Azja i Australia
  1. „The Heart” (Video introduction – zawiera elementy z „LoveGame” i „Paper Gangsta”)
  2. Paparazzi
  3. „LoveGame” (zawiera pierwszą zwrotkę z „Starstruck”)
  4. Beautiful Dirty Rich
  5. „The Brain” (Video interlude – zawiera elementy z „The Fame” i „LoveGame”)
  6. „The Fame”
  7. „Money Honey”
  8. „Boys Boys Boys”
  9. „The Face” (Video interlude – zawiera elementy z „Just Dance”)
  10. „Just Dance”
  11. Eh, Eh (Nothing Else I Can Say)(zawiera elementy z „Starstruck”)
  12. Band Introduction (Instrumental Interlude)
  13. „Brown Eyes”
  14. Poker Face(wersja pianistyczna)
  15. „Poker Face”

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  • 13 marca 2009 roku w Wiltern Theatre Gaga wyszła na scene z tablicą z Recording Industry Association of America, przedstawiającą trzy milionową sprzedaż singla „Just Dance”. W tym dniu z Lady Gagą wystąpił Kanye West.
  • 27 marca w Ottawie podczas wykonywania piosenki „Poker Face” na fortepianie, o północy publiczność zaśpiewała Gadze „Happy Bithday”. Gaga ogarnięta wzruszeniem stanęła na fortepianie, otarła łzy i powiedziała, że te wszystkie koncerty nie są dla niej tylko dla jej fanów.
  • W Terminalu 5, 2 maja 2009 roku na koncercie Gagi pojawiła się Madonna, z córką i chłopakiem Jesusem. Obecna była także Cyndi Lauper.
  • 19 czerwca w Toronto między utworem „Future Love” a piosenką „Poker Face” Gaga wykonała kawałek Kanyego Westa pt. „Heartless”.
  • W Niemczech podczas wykonywania utworu „Brown Eyes” Gadze spadła peruka. Nagranie to w serwisie YouTube obejrzano milion razy.

Daty koncertów[edytuj | edytuj kod]

Data Miasto Państwo Miejsce
Ameryka Północna
12 marca 2009 San Diego USA House of Blues
13 marca 2009 Los Angeles Pellissier Building and Wiltern Theatre
14 marca 2009 San Francisco Mezzanine
16 marca 2009 Seattle Showbox at the Market
17 marca 2009 Portland Wonder Ballroom
18 marca 2009 Vancouver Kanada Commodore Ballroom
21 marca 2009 Denver USA Gothic Theater
23 marca 2009 Minneapolis Fine Line Music Cafe
24 marca 2009 Chicago House of Blues
25 marca 2009 Royal Oak Royal Oak Music Theatre
26 marca 2009 Kitchener Kanada Elements Nightclub
27 marca 2009 Ottawa Bronson Centre
28 marca 2009 Montreal Metropolis
30 marca 2009 Boston USA House of Blues
6 kwietnia 2009 Orlando
7 kwietnia 2009 Tampa The Ritz Ybor
8 kwietnia 2009 Fort Lauderdale Revolution
9 kwietnia 2009 Atlanta Center Stage
11 kwietnia 2009 Palm Springs Convention Center
1 maja 2009 Philadelphia Electric Factory
2 maja 2009 New York City Terminal 5
Oceania
16 maja 2009 Auckland Nowa Zelandia Vector Arena
19 maja 2009 Brisbane Australia Brisbane Entertainment Centre
21 maja 2009 Newcastle Entertainment Centre
22 maja 2009 Sydney Acer Arena
23 maja 2009
26 maja 2009 Melbourne Rod Laver Arena
27 maja 2009
28 maja 2009 Adelaide Entertainment Centre
30 maja 2009 Perth Burswood Dome
Azja
14 czerwca 2009 Clarke Quay Singapur The Dome
Ameryka Północna
19 czerwca 2009 Toronto Kanada Kool Haus
Europa
26 czerwca 2009 Pilton Wielka Brytania Glastonbury Festival
29 czerwca 2009 Manchester Manchester Academy
1 lipca 2009 Cork Irlandia The Marquee
3 lipca 2009 Werchter Belgia Rock Werchter Festival
4 lipca 2009 London WIelka Brytania Wembley Stadium
(supporting Take That)
5 lipca 2009
8 lipca 2009 Valletta Malta Fosos Square
9 lipca 2009 Paris Francja L'Olympia
11 lipca 2009 Kinross Wielka Brytania T in the Park Festival
12 lipca 2009 Naas Irlandia Oxegen
14 lipca 2009 London Wielka Brytania O2 Academy Brixton
16 lipca 2009 Munich Niemcy Zenith
17 lipca 2009 Cologne Palladium
18 lipca 2009 Berlin Columbiahalle
20 lipca 2009 Amsterdam Holandia Melkweg
21 lipca 2009 Zürich Szwajcaria Maag Event Hall
22 lipca 2009 Vienna Austria Gasometer
24 lipca 2009 Ibiza Hiszpania Wonderland Eden
25 lipca 2009 Amsterdam Holandia Paradiso
26 lipca 2009 Hamburg Niemcy Stadtpark Freilichtbühne
28 lipca 2009 Helsinki Finlandia Kulttuuritalo
31 lipca 2009 Copenhagen Dania K.B. Hallen
2 sierpnia 2009 Stockholm Szwecja Gröna Lund
Azja
7 sierpnia 2009 Osaka Japonia Summer Sonic Festival
8 sierpnia 2009 Chiba Summer Sonic Festival
9 sierpnia 2009 Seoul Korea Olympic Gymnastics Arena
11 sierpnia 2009 Quezon City Filipiny Araneta Coliseum
12 sierpnia 2009 Kallang Singapur Fort Canning Park
15 sierpnia 2009 Makau Chiny Venetian Arena
19 sierpnia 2009 Tel Aviv Izrael Israel Trade Fairs & Convention Center
Europa
22 sierpnia 2009 Staffordshire Wielka Brytania Weston Park
23 sierpnia 2009 Chelmsford Hylands Park
Ameryka Północna
28 września 2009 Richmond, Virginia Stany Zjednoczone Landmark Theatre
29 września 2009 Washington D.C DAR Constitution Hall

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]