The Final Frontier World Tour

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
The Final Frontier World Tour
Ilustracja
Trasa koncertowa zespołu Iron Maiden
Promowane albumy The Final Frontier
Lokalizacje Ameryka Północna, Ameryka Południowa, Europa, Azja, Oceania
Data rozpoczęcia 9 czerwca 2010
Data zakończenia 6 sierpnia 2011
Liczba koncertów 103
Odwołanych: 3
Trasy koncertowe zespołu Iron Maiden

The Final Frontier World Tour – trasa koncertowa grupy Iron Maiden promująca 15 album grupy, The Final Frontier, zainicjowana 9 czerwca 2010 koncertem w Dallas zaś zakończona w Londynie, 6 sierpnia 2011 roku[1]. Trasa została ogłoszona 5 marca 2010 za pośrednictwem oficjalnej witryny grupy, gdzie oprócz dat nadchodzących koncertów, zamieszczono następujące oświadczenie:„Iron Maiden ma przyjemność poinformować, iż 15 album studyjny zatytułowany The Final Frontier, ukaże się późnym latem bieżącego roku.”[1] Specjalnym gościem pierwszego etapu tournee była grupa Dream Theater, która otwierała koncerty w Ameryce Północnej[1]. Trasa okazała się jedną z najbardziej udanych objazdów grupy po kontynencie od wielu lat. „The Final Frontier World Tour” po zakończeniu etapu amerykańskiego, trafiła na Stary Kontynent, gdzie w 2010 roku zespół był headlinerem wiodących festiwali oraz dał kilka koncertów stadionowych. Kierownictwo zespołu zaznaczało, iż „(...) na kolejny rok (2011) planuje się serię intensywnych koncertów w wielu krajach świata”[1].

Dokumentem tournee jest wydany w 2012 roku album oraz film koncertowy zatytułowany En Vivo!. Trasa okazała się ogromnym sukcesem Iron Maiden, przekładającym się na 101 koncertów zagranych w 36 krajach oraz 5 kontynentach, które przyciągnęły ostatecznie nawet 2,8 mln widzów[2].

Przygotowania[edytuj | edytuj kod]

Iron Maiden 2010-11

Pierwszy etap trasy został anonsowany wraz z jej tytułem już 4 marca 2010,obejmował koncerty wyłącznie w Ameryce Północnej i Europie[3]. Pełną tracklistę nowego albumu oraz jego ilustracje okładkową opublikowano ósmego czerwca, równocześnie udostępniono do darmowego odsłuchu pierwszy singel „El Dorado”. Był to jedyny utwór pochodzący z nowego albumu, prezentowany podczas pierwszego etapu trasy w 2010 roku[4]. 5 sierpnia 2010, zespół rozpoczął ogłaszanie dat trasy na 2011 rok, od serii występów w Australii, zarówno jako gwiazda festiwali z cyklu „Soundwave Festival” jak i dwóch indywidualnych koncertów w tamtejszych arenach[5]. W dalszej kolejności opublikowano serię koncertów w Skandynawii, w tym występów w Oslo, Gōteborgu, Helsinkach, oraz jako headliner „Roskilde Festival” w Danii[6]. 2 Listopada anonsowano 29 dodatkowych występów zaplanowanych na 66 kolejnych dni, począwszy od koncertu w Moskwie, 11 lutego 2011, poprzez kolejne koncerty w Singapurze, Indonezji, Korei Południowej, Japonii, Meksyku, Ameryce Południowej, na Florydzie włączając w to oczywiście anonsowane występy w Australii. Management grupy potwierdził, iż podobnie jak miało to miejsce w latach 2008-09 i tym razem zespół będzie się przemieszczał w specjalnie przygotowanym Boeingu 757 „Ed Force One”. zaś setlista zostanie wzbogacona o materiał pochodzący z promowanego albumu[7]. Właśnie podczas opisywanego etapu trasy zarejestrowano materiał, który stanowił kanwę dla albumu i filmu En Vivo![8].

Dziesięcio-koncerowy objazd Wielkiej Brytanii anonsowano 11 listopada[9]. Ze względu na duże zainteresowanie dodano kolejny koncert w Londynie (na The O2 Arena) jako wieńczący całą trasę[10]. 18 listopada ogłoszono daty kolejnych koncertu na Starym Kontynencie, w tym występy w arenach sportowych Niemiec, Holandii i Francji[11]. W niedługim odstępie czasu ogłoszono koncerty zespołu w roli headlinera festiwali „Rock Werchter” w Belgii[12] oraz „Nova Rock Festival” w Austrii[13].W roku 2011 Iron Maiden wystąpili, jako headliner siedmiu odsłon festiwalu „Sonisphere” w tym w Warszawie (ogłoszono 14 grudnia)[14], Madrycie (ogłoszono 17 grudnia)[15], Bazylei (ogłoszono 20 grudnia)[16], Imolii (ogłoszono 2 lutego)[17], Czechach (ogłoszono 8 lutego)[18], Atenach (ogłoszono 24 lutego)[19], Sofii (ogłoszono 10 marca)[20] oraz w Stambule (ogłoszono 2 kwietnia)[21]. Sumarycznie odwołano trzy koncerty. Przyczyną odwołania dwóch koncertów w japońskiej Saitama Super Arena (po 23 tys. widzów) był kataklizm naturalny wywołany przez tsunami Tōhoku[22]. Show w Rio de Janeiro został przeniesiony na kolejny wieczór, kiedy po kilkunastu minutach występu przewróciła się barierka dzieląca widzów od estrady[23]. 14 czerwca odwołano festiwal „Sonisphere” w Sofii, kiedy organizator nie dotrzymał warunków umowy[24].

Supporty[edytuj | edytuj kod]

2010

  • Dream Theater na wszystkich koncertach trasy po Ameryce Północnej, oprócz koncertu w Winnipeg.
  • Automan w Winnipeg[25].
  • Heaven & Hell zostali anonsowani jak support koncertu w Bergen, Norwegia[26] oraz w Dublinie, Irelandia[27], niemniej postępująca choroba nowotworowa Ronniego Jamesa Dio zmusiła management do odwołania wszystkich koncertów zabookowanych na lato 2010. R.J. Dio przegrał walkę z chorobą 16 maja 2010[28].
  • Dark Tranquillity ostatecznie wystąpili w Bergen, jako zastępstwo za Heaven & Hell[29].
  • Sweet Savage zastąpili wspomnianą formację w Dublinie[30].
  • Cargo w Cluj-Napoca, Rumunia[31].
  • Labyrinth w Codroipo, Włochy[32].
  • Edguy w Walencji[33].

2011

Setlisty[edytuj | edytuj kod]

Setlista 2010

  • Introdukcja: Gustav Holst „Mars, the Bringer of War” introdukcja przed każdym koncertem 2010
  1. The Wicker Man(z albumu Brave New World, 2000)
  2. „Ghost of the Navigator” (z albumu Brave New World, 2000)
  3. „Wrathchild” (z albumu Killers, 1981)
  4. „El Dorado” (z albumu The Final Frontier, 2010)
  5. „Dance of Death” (z albumu Dance of Death, 2003)
  6. „The Reincarnation of Benjamin Breeg” (z albumu A Matter of Life and Death, 2006)
  7. „These Colours Don't Run” (z albumu A Matter of Life and Death, 2006)
  8. „Blood Brothers” (z albumu Brave New World, 2000)
  9. Wildest Dreams(z albumu Dance of Death, 2003)
  10. „No More Lies” (z albumu Dance of Death, 2003)
  11. „Brave New World” (z albumu Brave New World, 2000)
  12. Fear of the Dark(z albumu Fear of the Dark, 1992)
  13. „Iron Maiden” (z albumu Iron Maiden, 1980)

Bisy

  1. The Number of the Beast(z albumu The Number of the Beast, 1982)
  2. Hallowed Be Thy Name(z albumu The Number of the Beast, 1982)
  3. Running Free(z albumu Iron Maiden, 1980)

Uwagi:

  • W trakcie każdego z występów, Bruce Dickinson anonsował „Blood Brothers” jako utwór dedykowany pamięci Ronniego Jamesa Dio[50].
  • „Brighter Than a Thousand Suns” (z albumu A Matter of Life and Death, 2006) został zagrany zamiast „Wrathchild” w Dallas[50].
  • „Paschendale” (z albumu Dance of Death, 2003) został zagrany zamiast „Dance of Death” w Dallas, San Antonio, Albuquerque, San Bernardino oraz w Auburn[50].

Zespół zdeklarował, iż setlista koncertów 2011 będzie zawierała więcej klasycznych kompozycji, jak i wybór utworów z albumu The Final Frontier[51].

  • „Satellite 15...” jako introdukcja przed każdym z koncertów w 2011 roku.
  1. „Satellite 15... The Final Frontier” (z albumu The Final Frontier, 2010)
  2. „El Dorado” (z albumu The Final Frontier, 2010)
  3. 2 Minutes to Midnight(z albumu Powerslave, 1984)
  4. „The Talisman” (z albumu The Final Frontier, 2010)
  5. „Coming Home” (z albumu The Final Frontier, 2010)
  6. „Dance of Death” (z albumu Dance of Death, 2003)
  7. The Trooper(z albumu Piece of Mind, 1983)
  8. The Wicker Man(z albumu Brave New World, 2000)
  9. „Blood Brothers” (z albumu Brave New World, 2000)
  10. „When The Wild Wind Blows” (z albumu The Final Frontier, 2010)
  11. The Evil That Men Do(z albumu Seventh Son of a Seventh Son, 1988)
  12. Fear of the Dark(z albumu Fear of the Dark, 1992)
  13. „Iron Maiden” (z albumu Iron Maiden, 1980)

Bisy

  1. The Number of the Beast(z albumu The Number of the Beast, 1982)
  2. Hallowed Be Thy Name(z albumu The Number of the Beast, 1982)
  3. Running Free(z albumu Iron Maiden, 1980)

Uwagi:

  • „Satellite 15... The Final Frontier” został podzielony na dwie części, część pierwsza była emitowana via PA w formie intra wraz z efektami świetlnymi, wizualizacjami i specjalną prezentacją wideo. Właściwy - muzyczny fragment kompozycji został potraktowany jako pierwszy utwór setlisty grany na żywo[50].
  • W przeciwieństwie do wersji zamieszczonej na albumie „The Final Frontier”. „Satellite 15... The Final Frontier” oraz kolejny „El Dorado” zostały odegrane w sposób ciągły, jedna następowała zaraz po drugiej[50].
  • The Wicker Man „ oraz „Blood Brothers” były grane w alternatywnej kolejności w Singapurze, Dżakarcie i na Bali, lecz przypadkiem nie zamieniono kolejności podczas występu otwierającego koncerty 2011 w Moskwie[50].
  • „The Talisman” został wykonany po „The Evil That Men Do” in Moskwie, zaś tuż przed „The Evil That Men Do” w Singapurze i Dżakarcie[50].
  • Podczas australijskiego etapu trasy, Bruce Dickinson dedykował utwór „Blood Brothers” pamięci ofiar trzęsienia ziemi w Christchurch (luty 2011) oraz ich rodzinom. W Ameryce Południowej, Portoryko, na Florydzie i w Europie, utwór dedykowano zarówno pamięci ofiar katastrofy w Christchurch, jak i ofiarom tsunami w Japonii, poległym w rewolucji egipskiej oraz w wojnie domowej w Libii. Podczas koncertu w 2011 w Oslo upamiętniono w ten sam sposób ofiary zamachu terrorystycznego w Norwegii, którego sprawcą był Anders Breivik[50].
  • „The Trooper” pominięto ze względów politycznych podczas koncertu w Belfascie[50].

Oprawa trasy[edytuj | edytuj kod]

Iron Maiden 2010

Odnośnie nowej scenografii Steve Harris wypowidał się w sposób następujący:

„Jesteśmy niezwykle podekscytowani zbliżającą się trasą. Mam nadzieją, iż fani polubią zupełnie nową produkcję estradową i oświetlenie... Eddie na tej trasie zmieni się zasadniczo, niemniej chyba jest to jego najbardziej odrażająca inkarnacja jak na ten moment... Nie mogę zdradzić zbyt wielu szczegółów, aby nie zepsuć Wam niespodzianki niemniej gwarantuję, iż wystraszy Was na śmierć!”

Zbudowana na potrzeby trasy scenografia, nawiązywała do konwencji znanej z okładki albumu The Final Frontier. Przypominała stację kosmiczną („Satelita 15”), zwieńczoną na obu tylnych końcach dwoma dziesięciometrowymi wieżyczkami nadawczymi, zakończonymi reflektorami punktowymi.

Wykorzystywana od lat konstrukcja otaczająca estradę, wraz z wybiegami zazwyczaj używanymi przez Bruce’a Dickinsona, została specjalnie udekorowana, dokładnie tak aby przypominała zgromadzonym widzom statek kosmiczny. Również monitory odsłuchowe zawierały zupełnie nowy symbol „Skrzyżowanych Kluczy”[52]. Nazwa „S-15” pojawiła się kilkakrotnie ma głównych panelach scenografii, nawiązując do utworu „Satellite 15... The Final Frontier”. jak również zastosowano specjalny system fono-błysków emitujący w alfabecie Morse’a komunikat: „Eddie Lives”. Wejścia na estradę przesłaniały dwie kotary z namalowanymi włazami do statku kosmicznego, zaś podłogę estrady (tradycyjnie) pokrywała wykładzina z wizerunkiem spodniej części satelity, w 2011 umieszczono na niej reprodukcję metalicznej kratownicy z widokiem na głęboki kosmos. Jak miało to już miejsce podczas poprzednich tras, zestaw perkusyjny Nicko McBraina oprócz maskotki kosmonauty, zawierał grafiki nawiązujące do tematyki science fiction[53].

Iron Maiden, Helsinki, 8.7.2011

Mobilny Eddie, pojawił się w zupełnie nowej odsłonie jako kosmita w stylu „Obcego”. W jego oczodołach umieszczono kamery („Ed-cam”) z których obraz przekazywano na telebimy, tym razem „Eddie” był nieco mniejszy niż jego poprzednie wersje niemniej był pierwszym w historii, który wystąpił z gitarą na scenie. Eddie roztrzaskał ją podczas koncertu w hiszpańskiej Walencji, ostatnim na trasie w 2010 roku[54]. W São Paulo, Rio de Janeiro, Buenos Aires, Santiago oraz podczas koncertów europejskich w 2011 r., pojawiła się ogromna, ruchoma głowa maskotki, która wyłaniała się z za estrady, błyskając oczyma oraz obejmując olbrzymimi łapami oba podesty nadbudowy estradowej. W trakcie koncertów zagranych w roku 2011 mobilna wersja maskotki pojawiała się na każdym koncercie trasy, podczas prezentacji utworu „The Evil That Men Do”[55].

Bez wątpienia najbardziej spektakularnym elementem show był imponujący, mobilny zestaw oświetleniowy, w skład którego wchodziły ogromne łukowate rampy otaczające trzy ruchome trójkątne wysięgniki, które w trakcie widowiska zmieniały swoje położenie. Całość wieńczyła standardowa rampa górna z reflektorami oświetlającymi publiczność. Wśród komponentów light-show, oprócz tradycyjnych jupiterów PAR 64, nie zabrakło multikolorowych linijek LED, rzutników, szperaczy oraz licznych stroboskopów. Zgodnie z wieloletnią tradycją zespołu poszczególne rampy zostały udekorowane tworzywem z naniesionymi motywami dekoracyjnymi, nawiązującymi do konwencji plastycznej albumu. Grupa zaprezentował również ogromną kurtynę LED imitującą efekt setek błyskających gwiazd, tworzących konstelacje. Pirotechnikę zastąpiono pneumatycznie wdmuchiwaną parą z suchego lodu. Podczas koncertów w roku 2011 Bruce Dickinson używał specjalnego statywu mikrofonowego, po raz pierwszy od czasów „The Ed Hunter Tour” w 1999 r.[53]

Personel trasy[edytuj | edytuj kod]

Iron Maiden
Management
Booking
  • John Jackson at K2 Agency Ltd.
  • Rick Roskin at CAA (Ameryka Północna)
Ekipa
  • Ian Day – Kierownik trasy
  • Steve Gadd – Asystent kierownika trasy
  • Jason Danter – Kierownik produkcji
  • Bill Conte – Kierownik sceny
  • Zeb Minto – Koordynator przebiegu tournee
  • Natasha De Sampayo – Garderobiana
  • Doug Hall – Inżynier dźwięku PA
  • Steve 'Gonzo' Smith – Inżynier odsłuchów
  • Ian 'Squid' Walsh – Technik ds. nagłośnienia
  • Mike Hackman – Technik ds. nagłośnienia
  • Rob Coleman – Projektant świateł
  • Rowan Norris – Technik ds. oświetlenia
  • Sean Brady – Technik gitarowy Adriana Smitha
  • Colin Price – Technik gitarowy Davea Murraya
  • Mick Pryde – Technik gitarowy Janicka Gersa
  • Michael Kenney – Technik gitarowy Steve’a Harrisa oraz instrument klawiszowe
  • Charlie Charlesworth – Technik perkusyjny Nicko McBraina
  • Paul Stratford – Specjalista scenograf
  • Ashley Groom – Specjalista scenograf
  • Philip Stewart – Specjalista scenograf
  • Jeff Weir – Ochrona
  • Peter Lokrantz – Masażysta
  • Dave 'Tith' Pattenden – Reżyser wideo
  • Johnny 'TGD' Burke – Filmy i wizualizacje oraz projekcje
  • Keith Maxwell – Pirotechnik
  • Eric Muccio – Pirotechnik
  • Nick Jones – Merchandiser
  • Dick Bell – Konsultant ds. produkcji

Wydawnictwa[edytuj | edytuj kod]

Menadżer grupy Rod Smallwood zakomunikował w nocie prasowej towarzyszącej premierze kompilacji „From Fear to Eternity: The Best of 1990 - 2010”. iż koncerty w Argentynie oraz Chile zostaną zarejestrowane na potrzeby publikacji kolejnego koncertowego DVD. Na 26 marca 2012 zapowiedziano światową premierę zestawu En Vivo!, dostępnego na formatach 2DVD, CD oraz Blu-ray, sfilmowanego podczas koncertu zespołu na Stadionie Narodowym w Chile[1]. Zestaw wzbogacono o 88-minutowy dokument z trasy, zatytułowany „Behind the Beast”. oraz reżyserską wersję wideoklipu do „Satellite 15...The Final Frontier” and its „Making Of”. Wydawnictwo okazało się dużym sukcesem rynkowym, docierając na szczyt zestawień sprzedaży muzycznych DVD w 26 krajach. W wielu z nich zdobyło „Złoty” oraz „Platynowy” certyfikat, również w Polsce[56]

Daty trasy[edytuj | edytuj kod]

UWAGA! w wyniku aktualizacji danych, nazwy obiektów nie muszą się pokrywać ze stanem pierwotnym, znanym z materiałów prasowych grupy.

Data Miasto Kraj Obiekt
Ameryka Północna
9 czerwca 2010 Dallas, Teksas Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone SuperPages.com Center
11 czerwca 2010 The Woodlands, Teksas Cynthia Woods Mitchell Pavilion
12 czerwca 2010 San Antonio, Teksas AT&T Center
14 czerwca 2010 Greenwood Village, Kolorado Comfort Dental Amphitheatre
16 czerwca 2010 Albuquerque, Nowy Meksyk The Pavilion
17 czerwca 2010 Phoenix, Arizona Cricket Wireless Pavilion
19 czerwca 2010 San Bernardino, Kalifornia San Manuel Amphitheater
20 czerwca 2010 Concord, Kalifornia Sleep Train Pavilion
22 czerwca 2010 Auburn, Waszyngton White River Amphitheatre
24 czerwca 2010 Vancouver, British Columbia Kanada Kanada General Motors Place
26 czerwca 2010 Edmonton, Alberta Rexall Place
27 czerwca 2010 Calgary, Alberta Pengrowth Saddledome
29 czerwca 2010 Saskatoon, Saskatchewan Credit Union Centre
30 czerwca 2010 Winnipeg, Manitoba MTS Centre
3 lipca 2010 Toronto, Ontario Molson Amphitheatre
6 lipca 2010[a] Ottawa, Ontario LeBreton Flats Park
7 lipca 2010 Montreal, Quebec Bell Centre
9 lipca 2010[b] Quebec, Quebec Plains of Abraham
11 lipca 2010 Holmdel, New Jersey Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone PNC Bank Arts Center
12 lipca 2010 Nowy Jork Madison Square Garden
14 lipca 2010 Burgettstown, Pensylwania First Niagara Pavilion
15 lipca 2010 Cuyahoga Falls, Ohio Blossom Music Center
17 lipca 2010 Clarkston, Michigan DTE Energy Music Theatre
18 lipca 2010 Tinley Park, Illinois First Midwest Bank Amphitheatre
20 lipca 2010 Bristow, Wirginia Jiffy Lube Live
Europa
30 lipca 2010 Dublin Irlandia Irlandia The O2 Arena
1 sierpnia 2010[c] Knebworth Anglia Anglia Knebworth Park
5 sierpnia 2010[d] Wacken Niemcy Niemcy True Metal Stage
7 sierpnia 2010[c] Sztokholm Szwecja Szwecja Stora Skuggan
8 sierpnia 2010[c] Pori Finlandia Finlandia Kirjurinluoto
11 sierpnia 2010 Bergen Norwegia Norwegia Koengen
14 sierpnia 2010[e] Budapeszt Węgry Węgry Óbudai-sziget
15 sierpnia 2010 Kluż-Napoka Rumunia Rumunia Polus City Center
17 sierpnia 2010 Codroipo Włochy Włochy Villa Manin
19 sierpnia 2010[f] Hasselt Belgia Belgia Kiewit
21 sierpnia 2010 Walencja Hiszpania Hiszpania Auditorio Marina Sur
Around The World In 66 Days
11 lutego 2011 Moskwa Rosja Rosja Olimpiyskiy Stadion
15 lutego 2011 Kallang Singapur Singapur Singapore Indoor Stadium
17 lutego 2011 Dżakarta Indonezja Indonezja Carnival Beach Ancol
20 lutego 2011 Denpasar Garuda Wisnu Kencana
23 lutego 2011 Melbourne Australia Australia Hisense Arena
24 lutego 2011 Sydney Sydney Entertainment Centre
26 lutego 2011[g] Brisbane RNA Showgrounds
27 lutego 2011[g] Sydney Sydney Showground
4 marca 2011[g] Melbourne Melbourne Showgrounds
5 marca 2011[g] Adelaide Bonython Park
7 marca 2011[g] Perth Claremont Showgrounds
10 marca 2011 Seul Korea Południowa Korea Południowa Olympic Gymnastics Arena
12 marca 2011 Saitama Japonia Japonia Saitama Super Arena
13 marca 2011
17 marca 2011 Monterrey Meksyk Meksyk Teatro Banamex
18 marca 2011 Meksyk Foro Sol
20 marca 2011 Bogota Kolumbia Kolumbia Simón Bolívar Park
23 marca 2011 Lima Peru Peru Estadio Universidad San Marcos
26 marca 2011 São Paulo Brazylia Brazylia Estádio do Morumbi
28 marca 2011 Rio de Janeiro HSBC Arena
29 marca 2011
30 marca 2011 Brasília Estádio Mané Garrincha Parking Lot
1 kwietnia 2011 Belém Parque de Exposições
3 kwietnia 2011 Recife CC de Pernambuco External Area
5 kwietnia 2011 Kurytyba Expotrade Arena Parking Lot
8 kwietnia 2011 Buenos Aires Argentyna Argentyna Estadio Vélez Sarsfield
10 kwietnia 2011 Santiago Chile Chile Estadio Nacional de Chile
14 kwietnia 2011 San Juan Portoryko Portoryko Coliseo de Puerto Rico
16 kwietnia 2011 Sunrise, Floryda Stany ZjednoczoneStany Zjednoczone BankAtlantic Center
17 kwietnia 2011 Tampa, Floryda St. Pete Times Forum
Europa
28 maja 2011 Frankfurt Niemcy Niemcy Festhalle Frankfurt
29 maja 2011 Oberhausen König Pilsener Arena
31 maja 2011 Monachium Olympiahalle
2 czerwca 2011 Hamburg O2 World
3 czerwca 2011 Berlin O2 World
7 czerwca 2011 Stuttgart Schleyer Halle
8 czerwca 2011 Arnhem Holandia Holandia GelreDome
10 czerwca 2011[c] Warszawa Polska Polska Bemowo Lotnisko
11 czerwca 2011[c] Praga Czechy Czechy Výstaviště Praha
13 czerwca 2011[h] Nickelsdorf Austria Austria Pannonia Fields
17 czerwca 2011[c] Ateny Grecja Grecja Terra Vibe Park
19 czerwca 2011[c] Stambuł Turcja Turcja Küçükçiftlik Park
21 czerwca 2011[c] Sofia Bułgaria Bułgaria National Hippodrome Bankya
24 czerwca 2011[c] Bazylea Szwajcaria Szwajcaria St. Jakob-Gelände
25 czerwca 2011[c] Imola Włochy Włochy Autodromo Enzo e Dino Ferrari
27 czerwca 2011 Paryż FrancjaFrancja Bercy Arena
28 czerwca 2011
30 czerwca 2011[i] Roskilde Dania Dania Festivalpladsen
1 lipca 2011 Göteborg Szwecja Szwecja Ullevi Stadium
3 lipca 2011[j] Werchter Belgia Belgia Festivalpark
6 lipca 2011 Oslo Norwegia Norwegia Telenor Arena
8 lipca 2011 Helsinki Finlandia Finlandia Stadion Olimpijski
10 lipca 2011 St. Petersburg Rosja Rosja SKK Peterburgskiy
14 lipca 2011 Faro Portugalia Portugalia 30th International Motorcycle Rally
16 lipca 2011[c] Madryt Hiszpania Hiszpania Getafe Open Air
20 lipca 2011 Glasgow Szkocja Szkocja SECC
21 lipca 2011 Aberdeen AECC P&J Arena
23 lipca 2011 Newcastle AngliaAnglia Metro Radio Arena
24 lipca 2011 Sheffield Sheffield Arena
27 lipca 2011 Nottingham Capital FM Arena
28 lipca 2011 Manchester Manchester Arena
31 lipca 2011 Birmingham National Indoor Arena
1 sierpnia 2011 Cardiff Walia Walia Motorpoint Arena Cardiff
3 sierpnia 2011 Belfast Irlandia Północna Irlandia Północna Odyssey Arena
5 sierpnia 2011 Londyn Anglia Anglia The O2 Arena
6 sierpnia 2011

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Headliner „Ottawa Bluesfest”
  2. Headliner „Quebec City Summer Festival”
  3. a b c d e f g h i j k Headliner „Sonisphere Festival
  4. Headliner „Wacken Open Air
  5. Headliner „Sziget Festival
  6. Headliner „Pukkelpop
  7. a b c d e Headliner „Soundwave Festival
  8. Headliner „Nova Rock Festival
  9. Headliner „Roskilde Festival
  10. Headliner „Rock Werchter”
  • 25 koncertów grupy zagranych w 2010 roku w Ameryce Północnej zobaczyło ponad 400 tys. widzów. Sprzedano niemal wszystkie karty wstępu[67].
  • Koncert w roli headlinera „Quebec City Summer Festival” zobaczyło około 110 tys. fanów[68].
  • Drugi występ zespołu w roli headlinera „Wacken Open Air” przyciągnął ostatecznie ponad 100 tys. fanów[69].
  • Podczas koncertów na „Sziget Festival” oraz „Pukkelpop” obecnych było po niemal 80 tys. widzów[70].
  • 10 odsłon „Sonisphere Festival”. których gwiazdą byli Brytyjczycy na obu etapach trasy, przyciągnęło łącznie 350 tys. fanów[71].
  • Grupa wystąpiła w rumuńskiej Transylwanii przed niemal 45 tys. tłumem fanów z różnych stron świata[72].
  • Cykl koncertów jako gwiazdy „Soundwave Festival” zobaczyło 180 tys. widzów[1].
  • Zespół po raz pierwszy zawitał do Singapuru, Korei Południowej oraz Indonezji[1].
  • Koncert zagrany w Rio De Janeiro 28 marca 2011 roku, został przerwany po kilkunastu minutach, kiedy fani przewrócili barierkę pod sceną. Dzień później imprezę powtórzono[1].
  • Koncerty w Chile oraz Argentynie (po 50 tys. widzów) zostały sfilmowane[73].
  • 27 koncertów pod egidą „Around The World In 66 Days” przyciągnęły około 700 tys. widzów[74].
  • Koncert grupy jako gwiazdy „Roskilde Festival” przyciągnął około 120 tys. fanów[75].
  • Serie koncertów w wielkich arenach sportowych Niemiec oraz Wielkiej Brytanii zostały całkowicie wyprzedane w bardzo krótkim przedziale czasu[1].
  • Występ Iron Maiden w roli gwiazdy „Rock Werchter” przyciągnął około 90 tys. widzów[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j Final Frontier Tour 2011 (ang.). ironmaiden.com. [dostęp 2014-12-14].
  2. En VIVO - Behind the Beast Trailer (ang.). ironmaiden.com, 13 stycznia 2012. [dostęp 13 stycznia 2012].
  3. Iron Maiden announce new studio album The Final Frontier and North American Tour (ang.). Blabbermouth.net, 4 marca 2010. [dostęp 9 lutego 2012].
  4. Maiden confirm release date, 'El Dorado' and artwork (ang.). Metal Hammer, 8 czerwca 2010. [dostęp 7 marca 2011].
  5. Maiden return to Australia (ang.). Blabbermouth.net, 5 sierpnia 2010. [dostęp 9 lutego 2012].
  6. Iron Maiden Return to the Nordics in Summer 2011! (ang.). Blabbermouth.net, 21 września 2010. [dostęp 9 Lutego 2012].
  7. Iron Maiden: Around The World In 66 Days (ang.). Blabbermouth.net, 2 listopada 2010. [dostęp 2 listopada 2010].
  8. Iron Maiden Set Release Date For From Fear To Eternity (ang.). Brave Words & Bloody Knuckles, 6 maja 2011. [dostęp 19 lutego 2012].
  9. Iron Maiden 2011 UK Arena Tour Announced (ang.). Metal Hammer. [dostęp 9 lutego 2012].
  10. Iron Maiden Announce Another Show At The O2 Arena, London (ang.). Blabbermouth.net, 20 listopada 2010. [dostęp 9 lutego 2012].
  11. Iron Maiden Announce More European Dates Including An Arena Tour in Germany! (ang.). [dostęp 23 luty 2011].
  12. Iron Maiden to Headline Rock Werchter, Belgium (ang.). Blabbermouth.net, 30 listopada 2010. [dostęp 30 listopada 2010].
  13. Iron Maiden to Headline Nova Rock Festival, Austria. Blabbermouth.net, 10 grudnia 2010. [dostęp 10 grudnia 2010].
  14. Iron Maiden to Headline Sonisphere Festival in Poland (ang.). Blabbermouth.net, 14 grudnia 2010. [dostęp 17 grudnia 2010].
  15. Iron Maiden to Headline Sonisphere Festival in Spain (ang.). Blabbermouth.net, 17 grudnia 2010. [dostęp 17 grudnia 2010].
  16. Iron Maiden, Slipknot, Alice Cooper Confirmed For Switzerland's Sonisphere Festival – 20 December 2010 (ang.). Blabbermouth.net, 20 grudnia 2010. [dostęp 20 grudnia 2010].
  17. Iron Maiden announce Sonisphere Italy (ang.). Blabbermouth.net, 2 lutego 2011. [dostęp 10 marca 2011].
  18. Iron Maiden to Headline Sonisphere Festival Czech Republic (ang.). Blabbermouth.net, 8 lutego 2011. [dostęp 9 lutego 2011].
  19. Iron Maiden announce Sonisphere Greece (ang.). Blabbermouth.net, 24 lutego 2011. [dostęp 10 marca 2011].
  20. Iron Maiden announce Sonisphere Bulgaria (ang.). Blabbermouth.net, 10 marca 2011. [dostęp 10 marca 2011].
  21. Iron Maiden announce Sonisphere Turkey (ang.). Blabbermouth.net, 3 kwietnia 2011. [dostęp 3 kwietnia 2011].
  22. Tokyo Cancellation and Band message (ang.). Blabbermouth.net, 11 marca 2011. [dostęp 11 marca 2011].
  23. Diversão » Diversão Alambrado cai e show do Iron Maiden no Rio é adiado (port.). Terra Networks, 27 marca 2011. [dostęp 28 marca 2011].
  24. Bulgarian Edition of Sonisphere Officially Cancelled. (ang.). Blabbermouth.net, 14 czerwca 2011. [dostęp 14 czerwca 2011].
  25. Automan To Open Up For Iron Maiden In Winnipeg (ang.). Brave Words & Bloody Knuckles, 12 marca 2010. [dostęp 27 listopada 2012].
  26. Heaven & Hell to Support Maiden in Norway (ang.). Blabbermouth.net, 25 lutego 2010. [dostęp 9 listopada 2010].
  27. Iron Maiden confirm Dublin, Ireland concert (ang.). Metal Hammer, 13 kwietnia 2010. [dostęp 9 lutego 2012].
  28. R.I.P. Ronnie James Dio 1942 – 2010 (ang.). Metal Hammer, 16 maja 2010. [dostęp 27 listopada 2012].
  29. Dark Tranquillity To Support Iron Maiden In Bergen (ang.). Blabbermouth.net, 25 lipca 2010. [dostęp 29 lipca 2010].
  30. Sweet Savage will play for the first time in Bulgaria (ang.). Balkan Entertainment Company, 26 marca 2012. [dostęp 27 listopada 2012].
  31. Cargo open iron Maiden concert in Cluj (rum.). Ziua de Cluj, 18 maja 2010. [dostęp 26 kwietnia 2011].
  32. Iron Maiden sold out the only Italian date of „The Final Frontier World Tour” (wł.). Rockon.it, 16 sierpnia 2010. [dostęp 1 września 2010].
  33. Edguy serán los teloneros de Iron Maiden en Valencia (hiszp.). Rafabasa, 23 lipca 2010. [dostęp 9 sierpnia 2010].
  34. The Final Frontier World Tour – 2011 (ang.). Iron Maiden official website. [dostęp 14 grudnia 2010].
  35. Maligno to support Iron Maiden in Mexico (ang.). Blabbermouth.net, 15 marca 2011. [dostęp 25 marca 2011].
  36. Iron Maiden Live in Colombia review (ang.). metaltraveller.com, 21 marca 2011. [dostęp 24 marca 2010].
  37. Contracorriente abrira concierto de Iron Maiden en Lima (hiszp.). Dargedik.com, 8 marca 2011. [dostęp 25 marca 2011].
  38. Cavalera Conspiracy to support Iron Maiden in Brazil (hiszp.). Cavaleraconspiracy.com, 16 lutego 2011. [dostęp 25 marca 2011].
  39. Shadowside Comment on Iron Maiden show (ang.). Metal Underground, 28 marca 2011. [dostęp 29 marca 2011].
  40. Iron Maiden começa hoje giro de seis datas pelo Brasil (port.). Rock Em Geral, 26 marca 2011. [dostęp 29 marca 2011].
  41. Kamelot To Support Iron Maiden In Argentina (ang.). Blabbermouth.net, 12 grudnia 2010. [dostęp 14 grudnia 2010].
  42. Iron Maiden hizo explotar Vélez (hiszp.). El Sol Online, 11 kwietnia 2011. [dostęp 27 listopada 2012].
  43. Exodus Guitarist Comments On Opening For Iron Maiden (ang.). Metal Underground, 3 stycznia 2011. [dostęp 4 lutego 2011].
  44. Black Tide To Open For Iron Maiden (ang.). Blabbermouth.net, 3 lutego 2011. [dostęp 4 lutego 2011].
  45. Sabaton – to support Iron Maiden! (ang.). Nuclear Blast, 4 kwietnia 2011. [dostęp 3 wrześniar 2012].
  46. Graveyard album and Iron Maiden support slot (ang.). Nuclear Blast, 5 kwietnia 2011. [dostęp 7 kwietnia 2011].
  47. 2011 год. Концерт Iron Maiden (ros.). Petersburg Sports and Concert Complex. [dostęp 12 lipca 2011].
  48. Meeting program (ang.). Motoclube de Faro, 14 lipca 2011.
  49. Special Guests announced for 'The Final Frontier World Tour' UK Dates (ang.). Metal Hammer, 18 lutego 2011. [dostęp 9 lutego 2012].
  50. a b c d e f g h i Setlista 11 (fr.). maidenfrance.fr, 16 lipca 2012.
  51. Iron Maiden announce huge UK tour (ang.). Kerrang!, 11 listopada 2010. [dostęp 9 grudnia 2010].
  52. Kim Dawson: Gig Review – Iron Maiden O2 Arena, London (ang.). Daily Star, 10 lutego 2012. [dostęp 12 marca 2012].
  53. a b Iron Maiden – review Sheffield Arena (ang.). The Guardian, 26 lipca 2011. [dostęp 30 sierpnia 2011].
  54. Iron Maiden Auditorio Marina Sur – Valencia, Spain (ang.). Metaltraveller.com, 17 lutego 2012. [dostęp 12 marca 2012].
  55. Iron Maiden – The Final Frontier World Tour 2011: Nottingham Arena 27 lipca 2011 (ang.). Thgigreview.co.uk, 29 July 2011. [dostęp 30 sierpnia 2011].
  56. Iron Maiden To Release En Vivo! Concert Blu-Ray, Two-DVD Set And Double Soundtrack Album (ang.). Blabbermouth.net, 17 stycznia 2012. [dostęp 17 stycznia 2012].
  57. Dream Theater Tour (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2014-12-14].
  58. Festival d'eté Quebec (ang.). infofestival.com. [dostęp 2014-12-14].
  59. Wacken 2010 (ang.). clevescene.com. [dostęp 2014-12-14].
  60. Sziget 2010 (ang.). szigetnews.com. [dostęp 2014-12-14].
  61. Sonisphere 2010 (ang.). sonisphere.co.uk. [dostęp 2014-12-14].
  62. Transylwania (ang.). triposo.com. [dostęp 2014-12-14].
  63. Chile 2011 (ang.). ironmaiden.com. [dostęp 2014-12-14].
  64. ATWI66 (ang.). ironmaiden.com. [dostęp 2014-12-14].
  65. Roskilde 2011 (ang.). ironmaiden.com. [dostęp 2014-12-14].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]